L A Z A R O S

Πως να προστατευτείτε από τον Ramnit, τον «ιό του Facebook»

2012-01-27T21:48:00.000+02:00

Μετά την είδηση ότι σκουλήκι σέρνεται από προφίλ σε προφίλ του Facebook και σαρώνει προσωπικά στοιχεία φίλων και συγγενών, το Facebook έδωσε τις απαραίτητες διευκρινίσεις για την παραλλαγή του Ramnit που έγινε γνωστός ως «ιός του Facebook».

Η εταιρεία Securlet υποστηρίζει ότι αυτή η παραλλαγή του Ramnit, Ramnit.C δείχνει ότι η εξάπλωση ιών και σκουληκιών από mail σε mail έχει πλέον ξεπεραστεί. Από τη στιγμή που ο Ramnit μπήκε σε ένα προφίλ, εξαπλώνεται με εκθετική πρόοδο από φίλο σε φίλο. Εντούτοις, για να μολυνθεί κανείς θα πρέπει να κάνει κλικ στο μολυσμένο λινκ (και αυτό είναι πολύ εύκολο, αν το σκεφτεί κανείς).

Μετά την είδηση ότι σκουλήκι σέρνεται από προφίλ σε προφίλ του Facebook και σαρώνει προσωπικά στοιχεία φίλων και συγγενών, το Facebook έδωσε τις απαραίτητες διευκρινίσεις για την παραλλαγή του Ramnit που έγινε γνωστός ως ιός του Facebook.

Πάντως, η διοίκηση του Facebook απαντά ότι τα στοιχεία που της έστειλε η Securlet δεν είναι ακριβή. Login name και password δεν ταιριάζουν. Αυτό δείχνει είτε ότι τα στοιχεία ήταν τυχαία, είτε ότι τα μέλη του Facebook αλλάζουν συχνά password.

Από την άλλη, το Facebook δεν παραδέχεται ότι τα σάιτ κοινωνικής δικτύωσης θα γίνουν άνδρο ληστών προσωπικών στοιχείων. Το worm έχει ήδη μολύνει τον υπολογιστή του χρήστη αν και πράγματι, εκμεταλλεύεται τη δικτύωση για να εξαπλωθεί. Ο Ramnit κλέβει τα στοιχεία εισόδου στο Facebook (στοιχεία που μπορεί να κρατά και ο browser υπό μορφή cookie, για να σας απαλλάξει από την εισαγωγή των στοιχείων κάθε φορά που επισκέπτεστε το facebook.com).

Πάντως, η Microsoft είχε νωρίτερα περιγράψει με λεπτομέρεια τον Ramnit το 2010. Μολύνει εκτελέσιμα αρχεία (.exe, .dll, .src), αρχεία του MS Office (.doc, .docx και .xls), αρχεία HTML (.htm ή .html). Ο Ramnit πολλαπλασιάζεται μεταφερόμενος σε αποσπώμενα μέσα αποθήκευσης, κλέβει ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα που βρίσκονται και αποθηκευμένα σε cookies στον browser και μπορεί να ανοίξει μια κερκόπορτα για να... μπαινοβγαίνει ο εντολέας του όποτε θέλει.

Ένα από τα συμπτώματα που εμφανίζει το PC όταν είναι μολυσμένο είναι ότι αφήνει πίσω του ένα εκτελέσιμο αρχείο με όνομα που περιέχει το Srv.exe

Επομένως, αυτό που πρέπει να κάνετε είναι

να κάνετε μια πλήρη σάρωση του συστήματός σας με έγκυρο, ενημερωμένο antivirus
να μην κάνετε κλικ σε link στο προφίλ σας που φαινομενικά κοινοποιήθηκαν από φίλο/-λη
να αλλάξετε κωδικό στο λογαριασμό σας στο Facebook
να απαλλαγείτε από apps που δεν σας χρησιμεύουν σε τίποτα - Δείτε πως καταργούνται εφαρμογές στο Facebook
Όταν μπαίνετε στο Facebook από το σπίτι φίλων, να κάνετε πάντα log out.

tech.in.gr

Θρήνος στη Συγγρού- Δεν έβγαλε φωτογραφία με τον Σαμαρά ο Πούτιν

2012-01-27T16:40:00.000+02:00

"Ο Πούτιν, λοιπόν, υποδέχθηκε τον πρόεδρο της ΝΔ στο προσωπικό του γραφείο στο Κρεμλίνο μπροστά στο τζάκι, ενώ ζήτησε να μην υπάρχουν φωτογράφοι ή δημοσιογράφοι, ώστε η συζήτηση με τον Μεσσήνιο αρχηγό να είναι εμπιστευτική και ειλικρινής. Η κίνηση αυτή ήταν εκτός πρωτοκόλλου, γεγονός που δείχνει την σημασία που ήθελε να δώσει ο ισχυρός Ρώσος ηγέτης στην συγκεκριμένη συνάντηση"

Με τέτοιες κι άλλες πολλές μπούρδες "τροφοδοτεί' τα γαλάζια παπαγαλάκια η ομάδα κρούσης της Συγγρού, επιχειρώντας να "κρύψει" το γεγονός ότι ο Σαμαράς επέστρεψε από τη Μόσχα χωρίς ούτε μισή φωτογραφία με τον μεγάλο...δημοκράτη ηγέτη Βλάντιμιρ Πούτιν.

Διαβάζουμε επίσης ότι ο Σαμαράς έπεισε τη Ρωσία να βάλει...

...ακόμα περισσότερα λεφτά στη βοήθεια του ΔΝΤ προς την Ελλάδα, ότι "ξεπάγωσαν" οι αγωγοί κτλ. Διαβάζουμε μάλιστα εδώ ότι ο Σαμαράς έχει εξασφαλίσει λεφτά κι από τους Κινέζους.

Φαίνεται ότι όλοι ξέχασαν ότι ο Αντώνης Σαμαράς ήταν αυτός που -σύμφωνα με τα Wikileaks- υποσχέθηκε στην Αμερικανική Πρεσβεία να ακυρώσει δυο ελληνορωσικές συμφωνίες. Διαβάστε περισσότερα εδώ. parapolitiki.

Όχι, εσύ Πόπη μου!...

2012-01-27T14:20:00.001+02:00

Παπατζής. Κλασσική περίπτωση. Εισήγαγε τον κιτρινισμό, με όρους "Αυριανής" στην τηλεόραση. Και καυχάται γι΄αυτό, περιφερόμενος από - τηλεοπτικού- χωρίου, εις χωρίον.

Σήμερα στον ΣΚΑΙ έπλεξε το εγκώμιο του... εαυτού του, με ύφος αρχηγού αγέλης αφρικανικών πιθήκων. "Πόπη, αυτό το στούντιο που σήμερα κάνεις εκπομπή, εγώ το έφτιαξα. Ήμουν για... 10 χρόνια διευθυντής στον ΣΚΑΙ και μάλιστα πετυχημένος".

Λίγο πριν είχε αποδώσει ευθύνες για το κατάντημα της χώρας και στους δημοσιογράφους. "Φταίμε και εμείς", είπε , αλλά παρατηρώντας το ανήσυχο βλέμμα της Πόπης έσπευσε να την εξαιρέσει.

"Όχι εσύ Πόπη μου. Εσύ κάνεις μια σπουδαία εκπομπή " nonews-NEWS

Ένας υπουργός Εξωτερικών στο πλευρό ενός πολιτικού αρχηγού;...

2012-01-27T12:49:00.000+02:00

Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με τις πληροφορίες περί καταβολής των δαπανών συμμετοχής του Υπουργού Εξωτερικών Σταύρου Δήμα στην επίσκεψη του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Αντ. Σαμαρά στη Ρωσία από το Υπουργείο Εξωτερικών, ο Εκπρόσωπος του Υπουργείου, Γρ. Δελαβέκουρας, ανέφερε τα εξής:«Οι πληροφορίες αυτές είναι ψευδείς. Ο κ. Δήμας συμμετέχει στην επίσκεψη με την ιδιότητα του Αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας και δεν έχει γίνει καμία δαπάνη από το Υπουργείο Εξωτερικών για τη συμμετοχή αυτή». Σχόλιο Παραπολιτικής: Πέρα από το ζήτημα των δαπανών που ουσιαστικά δεν τέθηκε ποτέ, υπάρχει και η θεσμική διάσταση του θέματος. Αν υπουργός Εξωτερικών ήταν ακόμη ο Σταύρος.......Λαμπρινίδης και είχε συνοδεύσει τον Γιώργο Παπανδρέου πχ στην Κόστα Ρίκα για τις εργασίες της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, θα είχε γίνει ο κακός χαμός.Νομίζω ότι ο κ.Δήμας φέρει ένα τόσο σημαντικό αξίωμα που δεν του επιτρέπει να συνοδεύει ως απλό κομματικό μέλος τον αρχηγό του ανά τον κόσμο.Αυτό εξάλλου δείχνει και το τεράστιο στελεχιακό έλλειμμα της Νέας Δημοκρατίας που έχει καταλήξει...κόμμα-παρεούλα. Σαμαράς, Χρύσανθος, Μιχελάκης και κανας Δήμας στα ρεπό τους. parapolitiki.com

Και αυτό το ....γκάλοπ κρατάμε για νάχουμε να γελάμε!!

2012-01-27T11:52:00.000+02:00

Ασυδοσία! Για γέλια πλέον ΟΛΑ τα γκάλοπ που γκαλοπίζουν σύμφωνα με τις επιταγές των ΑΦΕΝΤΑΔΩΝ των ΜΜΕ και παρουσιάζουν με πλήρη επιτυχία οι MEGA λοι ηθοποιοί των! VPRC....ALCO.....MRB.....PUBLIC.....RASS......Ξέρουν το παιχνίδι και το φιλοθεάμον κοινόν και αυτό ξέρει! ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΜΕ! ΟΛΟΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ! ΤΑ ΦΑΓΑΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ! Α ΝΑΙ ...... ο Γιώργος αυτός φταίει για ΟΛΑ! Στα κάγκελα στα κάγκελα! ΕΛΛΗΝΑΡΑΔΕΣ ΠΑΝΤΟΥ και στην ΜΟΣΧΑ.....Γειά σας! Αλλά Μαγκιά μας όμως που δεν ΜΑΣΑΜΕ!!! diaporon

Έρωτά μου, τοκογλύφε

2012-01-26T09:42:00.001+02:00

«Μπράβο καρντάσι, είμαστε οι καλύτεροι» Τα στερεότυπα στις λέξεις δημιουργούν στερεότυπα στο μυαλό. Η Θεσσαλονίκη, από τη δεκαετία του ‘80, ζει και αναπαύεται σε δύο στερεότυπα: πως είναι ερωτική πόλη και αδικημένη πόλη. Το πρώτο δημιουργήθηκε από τους επισκέπτες του Σαββατοκύριακου. Αθηναίοι, κυρίως νέο-γιάπηδες, που ανέβαιναν ως τη Θεσσαλονίκη, έκαναν τις δουλειές τους και στη συνέχεια ξέσφιγγαν τη γραβάτα, τα έσπαγαν στα μπουζούκια, ερωτεύονταν το ταμπεραμέντο του Βορρά και ζούσαν τους εφήμερους έρωτες που τους έκαναν ασφαλείς τα 500 τόσα χιλιόμετρα από την Αθήνα. Τα ερωτικά τραγούδια που γράφτηκαν για τη Θεσσαλονίκη είχαν και αυτά τον ρόλο τους, αλλά ήταν απειροελάχιστος μπροστά στη λύσσα για ζωή που διένυε χιλιόμετρα Εθνικής κι έπαιρνε
αεροπλάνα, για να πιστέψει πως ερωτεύεται στη Θεσσαλονίκη και τελικώς ερωτεύεται τη Θεσσαλονίκη.
Το στερεότυπο της αδικημένης πόλης δημιουργήθηκε από τους ηγέτες της πόλης και γρήγορα πέρασε στην ίδια την πόλη. Από ανίκανους ηγέτες, που βιάζονταν να αντικειμενοποιήσουν την ανικανότητά τους και να ηρωοποιηθούν μέσα από την αντιπαράθεση με το «κράτος των Αθηνών». Οι περισσότεροι από αυτούς είναι σήμερα υπόδικοι ή κατάδικοι. Έκλεψαν κρατικό χρήμα, εξυπηρέτησαν συμφέροντά τους, εξαπάτησαν τον κόσμο που ανατράφηκε με συνθήματα και δημιουργούσε ψευδοράματα, κατανοώντας ενστικτωδώς ίσως πως οράματα δεν υπάρχουν.
Η αποκάλυψη για το κύκλωμα της μαφίας στη Θεσσαλονίκη δεν έχει μόνο μια αστυνομική διάσταση. Είναι η τραγική στιγμή που η πόλη, παραδομένη χρόνια σε αυτά τα στερεότυπα, γυρνάει ξαφνικά το βλέμμα και βλέπει τον εαυτό της στον καθρέφτη. Ή, καλύτερα, που ξεφυλλίζει το άλμπουμ με τις φωτογραφίες της και βλέπει τον πρώην νομάρχη με τον τοκογλύφο, τον δολοφόνο με τον τοπικό δημοσιογράφο, τον πρώην δήμαρχο με τον εγκληματία. Αγκαλιά, σε στάσεις οικειότητας και σιγουριάς για την αδιατάρακτη πορεία τους.
Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που την ξεγέλασαν. Ούτε ερωτική ούτε αδικημένη. Όχι περισσότερο από τις άλλες πόλεις της Ελλάδας. Μια πόλη, όμως, όπου η πιο αισχρή συντήρηση ανέβηκε στον εκκλησιαστικό άμβωνα, τον θώκο του Νομάρχη, στην καρέκλα του δημάρχου. Δεν είναι τυχαίο που η τριανδρία Άνθιμου, Ψωμιάδη, Παπαγεωργόπουλου επικράτησε στην πόλη. Ούτε είναι τυχαίο που μπορείς να βρεις δεκάδες φωτογραφίες του καθενός απ’ αυτούς με τα μέλη της μαφίας του Βορρά. Δεν γνωρίζονταν απλώς, εκπροσωπούσαν τα ίδια πράγματα. Ο φερόμενος ως εγκέφαλος του κυκλώματος είχε το πατριωτικό προφίλ του στελέχους του ΛΑΟΣ. Όπως και ο δημοσιογράφος μέλος του κυκλώματος, φιλούσαν το χέρι του Άνθιμου, έπαιρναν την ευλογία του και ήταν οι πιο συνεπείς υποστηρικτές του Βατοπεδίου. Για μια ακόμη φορά πατριωτισμός και θρησκεία έγιναν τα καταφύγια των απατεώνων. Μόνο που η Θεσσαλονίκη ταυτίστηκε μαζί τους, νομίζοντας πως ταυτίζεται με τις ιδέες.
Στην πραγματικότητα βολευόταν. Τα προβλήματα που έχει η πόλη είναι μεγάλα. Κυκλοφοριακό, πρόβλημα πάρκινγκ, ανεργία, καταστροφής της παραγωγικής βάσης. Πολύ εύκολα για όλα αυτά έφταιγε η Αθήνα. Το κράτος των Αθηνών. Μια προσεκτική ματιά, ωστόσο, στη σύνθεση των ελληνικών κυβερνήσεων τα τελευταία 30 χρόνια αποδεικνύει πως το κράτος, συμπεριλαμβανομένων των πρωθυπουργών, ανήκε στη Θεσσαλονίκη. Βόλευε, όμως, αφάνταστα το σχήμα. Και αυτούς που διοικούσαν την πόλη αλλά και ψυχολογικά τους κατοίκους.
Μια τεχνητή αντιπαράθεση με το Κέντρο, ξεκινώντας από τον ΠΑΟΚ και φτάνοντας ως τα εθνικά θέματα, δημιουργήθηκε και υποδαυλίστηκε για να κρατήσει ομήρους χιλιάδες ανθρώπους σε ένα παρωχημένο πολιτικό μοντέλο που με τη σειρά του κάλυπτε συμφέροντα. Η Θεσσαλονίκη με αφέλεια σχεδόν κουνούσε τη σημαία. Του ΠΑΟΚ, του Ψωμιάδη, της Μακεδονίας.
Στην πόλη που πάντα είχε τη δυνατότητα να γίνει το πρότυπο των Βαλκανίων, οι Ψωμιάδηδες έκαναν γενέθλια στον Μεγάλο Αλέξανδρο. Και η πόλη παρακολουθούσε αυτούς που δεν έδειχναν καμιά συνέπεια στα καθήκοντά τους να ξέρουν με ακρίβεια τη μέρα γέννησης του Μεγαλέξανδρου και το ζώδιο της αδελφής του της γοργόνας, ώστε να το γιορτάζουν κιόλας. Η πόλη αυτιστικά ψιθύριζε «μπράβο, καρντάσι, είμαστε οι καλύτεροι». Τέτοια γελοιότητα που έγινε πολιτική. Στα γενέθλια, βεβαίως, ο αδελφός Ψωμιάδη πούλαγε τις σημαίες του μαγαζιού του και η κυρία Ψωμιάδη τα γλυκά της επιχείρησής της Plaisir.
Αυτή η εξοικείωση με την πιο γελοία πλευρά της πολιτικής, η αποδοχή της γραφικότητας ως εμμονή στα παραδοσιακά πρότυπα, των μισαλλόδοξων ακραίων κηρυγμάτων ως αλήθεια των αδικημένων, αποδυνάμωσε κάθε αντίσταση στη Θεσσαλονίκη. Παραδόθηκε. Και ξαφνικά ανακαλύπτει πως ο έρωτάς της ήταν ένας απατεώνας. Ένας τοκογλύφος.
Όλο το ιδεολόγημα χώρεσε σε 2.000 συνομιλίες που κατέγραψε η ΕΥΠ και περιγράφουν με ακρίβεια τον ιστό εξουσίας της πόλης. Τοκογλύφοι, πολιτικοί, εκβιαστές, δημοσιογράφοι, όλα σε ένα. Ναι, η Θεσσαλονίκη φαίνεται και σε μένα ερωτική. Αλλά αυτό που γινόταν τόσα χρόνια ήταν ο βιασμός της. Από τον εθνικισμό, το μίσος, το παρακράτος. Το χειρότερο δεν είναι πως αυτοί που τα εκπροσωπούσαν κέρδιζαν, αλλά το ότι ψηφίζονταν από τους Θεσσαλονικείς. lifo.gr

ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ !...

2012-01-25T13:35:00.000+02:00

ΛΟΓΟΠΛΟΚΙΕΣ

Κώστα [Σκανδαλίδη], τελικά, τι θέλεις από τον Παπανδρέου;;;

2012-01-25T12:50:00.001+02:00

«Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του οφείλει να συγκαλέσει άμεσα την Κοινοβουλευτική Ομάδα για να συζητήσει τη διάταξη μάχης και τους στόχους και να εκλέξει τον πρόεδρό της. Είναι αδιανόητο οι βουλευτές μας να μην αντιμετωπίζουν συντεταγμένα τα πολύ βαρύτερα και κρισιμότερα καθήκοντα που προμηνύονται της αμέσως επόμενες μέρες», αναφέρει ο Κώστας Σκανδαλίδης και σημειώνει: «εξυπακούεται ότι η εκλογή του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας είναι ανεξάρτητη από τις δρομολογημένες διαδικασίες εκλογής του προέδρου του Κινήματος». «Η κυβέρνηση και η χώρα δεν μπορούν να περιμένουν τις εσωτερικές μας διαδικασίες. Οι αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου είναι για τον καθένα μας σεβαστές, αλλά εξαρτώνται καταλυτικά από τις εξελίξεις που είναι αβέβαιες και καταιγιστικές», υπογραμμίζει ο Σκανδαλίδης.

Εγώ θα τα δεχτώ όλα όσα λέει ο Κώστας. Αλλά, για να έρθουμε τώρα στη θέση του Παπανδρέου, τον οποίο ουσιαστικά εγκαλεί. Τη μια τον φορτώνει σ' ένα γάιδαρο και τον ρεζιλεύει αυτός, την άλλη ο Χρυσοχοϊδης τον βρίζει σκαιότατα, την παράλλη η Διαμαντοπούλου λέει τα δικά της, ο Λοβέρδος επίσης (από το "Βήμα" του Ψυχάρη) τον έχει αποστρατεύσει, μετά ο Βενιζέλος τον ευχαριστεί επειδή (άκουσον, άκουσον) παραιτήθηκε από την ηγεσία του Κινήματος (ενώ δεν συνέβη ποτέ κάτι τέτοιο), ακολουθούν τα διάφορα πολιτικά μειράκια της κοινοβουλευτικής ομάδας (Γιαννακά, Καϊλή, Αντωνίου κ.ά.) που μπαίνουν στο παιχνίδι των μέσων ενημέρωσης και του επιχειρηματικού/εκδοτικού κατεστημένου, και άχρηστο τον ανέβαζαν, άχρηστο τον κατέβαζαν...

Δηλαδή, από τη μια θέλουν και κομματικές διαδικασίες σε μια μέρα που λέει ο λόγος κι από την άλλη τον έχουν... παραιτήσει και τώρα του ζητούν τα ρέστα γιατί δεν... προεδρεύει!!!

Καλό είναι ν' αποφασίσουν τι θέλουν όλοι αυτοί. Αλλά, το κακό (γι' αυτούς) είναι ότι δεν κατάλαβαν πως μονάχα με τον Παπανδρέου μπορεί να προχωρήσει ΕΝΩΜΕΝΟ το ΠΑΣΟΚ. Κι αν φύγει ο Γιώργος, πάει, πέταξε το πουλάκι. Βέβαια ο Γιώργος λέγεται (σύμφωνα με τον Μπεγλίτη) ότι δεν θα θέσει υποψηφιότητα ούτε για πρόεδρος ούτε για πρωθυπουργός. Αφήνει ελεύθερο το πεδίο για όλους τους κάφρους, που νομίζουν ότι θ' αλλάξουν το πολιτικό τοπίο. Και πορεύονται βυθισμένοι στις ψευδαισθήσεις τους.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να μετρηθούν με τον Παπανδρέου. Γιατί ο Γιώργος έχει όλα όσα μπορεί να έχουν όλοι τους (ευτυχώς όχι τα μειονεκτήματά τους, που είναι πάμπολλα). Και κυρίως δεν έχουν αυτό που περισσεύει στον Παπανδρέου: Ευαισθησία και ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΗΘΟΣ! Νίκος Λαγκαδινός

ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΡΕΣΤΑ !..

2012-01-25T12:01:00.000+02:00

Το κύριο «κατόρθωμα» όσων κυβέρνησαν τη χώρα μέχρι το 2009 ήταν η δημιουργία μιας οικονομίας στρεβλής, που δεν στηρίζονταν σε υγιείς βάσεις και αυτοδύναμη παραγωγή, ενός διεφθαρμένου πελατειακού κράτους, στην υπηρεσία, πρώτα των ολιγαρχών και κατά δεύτερον των λακέδων τους πολιτικών και τρίτον το μπούκωμα του κάτω μέρους του …χαλιού, με όλα τα μεγάλα προβλήματα.

Αυτά, τάφησαν «παρακαταθήκη» για τις επόμενες γενιές και για τον ξεχωριστό πολιτικό, που δεν θα είχε την ίδια νοοτροπία μ΄ αυτούς, δεν θα κυριαρχούνταν από τον αμοραλισμό και δεν θα προσποιούνταν τον πατριώτη, αλλά θα ήταν ! Γι αυτόν που δεν θάβλεπε την πρωθυπουργία ως αυτοσκοπό, αλλά ως μέσον εξυπηρέτησης των συμφερόντων της Ελλάδας και αντιμετώπισης των διαχρονικών και θανατηφόρων προβλημάτων της.

Αυτοί που παρέδωσαν στο Γ. Παπανδρέου την Ελλάδα «φουσκωμένη» και χρεοκοπημένη, δεν δικαιούνται για να ομιλούν σήμερα και να κάνουν, μάλιστα και κριτική. ΄Ενας απ΄ αυτούς είναι κι ο Κ. Σημίτης, ο άριστος «λογιστής», που δεν είδε, όμως, τους πειραγμένους λογαριασμούς κι ο "υπεύθυνος" πολιτικός, που δεν ασχολήθηκε, όμως, με την ουσία των προβλημάτων της χώρας.

Μάλλον δεν ευκαίρησε ο άνθρωπος, τότε, και τώρα που ευκαιρεί, βρίσκει μόνο καλά λόγια και επαίνους για την πολιτεία του και μόνο κατηγορίες και κριτική για την πολιτική του Γ. Παπανδρέου.

Ένας ακόμα επιστάτης του στάβλου του Αυγεία, από τους βασικούς στοκαδόρους του κόπρου, έρχεται και ζητάει τα ρέστα απ΄ αυτόν που ανέλαβε το καθάρισμά του !

Κι όλα τα καλοθρεμμένα από την εποχή του, τσιράκια, δημοσιογραφικά, οικονομικά και πολιτικά, βρίσκουν την ευκαιρία να του δείξουν για άλλη μια φορά την ευγνωμοσύνη τους, για όλα όσα έκανε γι΄ αυτούς και δεν έκανε για τα πραγματικά προβλήματα της χώρας !...

ΛΟΓΟΠΛΟΚΙΕΣ

Ο Παπανδρέου στην Κόστα Ρίκα… υπάρχει πιο σωστή ανάλυση;

2012-01-25T10:46:00.000+02:00

Αυτά είπε στην Κόστα Ρίκα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου στο συνέδριο της σοσιαλιστικής διεθνούς. Άραγε οι άλλοι διεκδικητές της αρχηγίας συμφωνούν ή διαφωνούν;

«Οι περισσότερες χώρες της Νοτίου Αμερικής, όπως σήμερα η Ελλάδα και αλλά ευρωπαϊκά κράτη, πέρασαν μεγάλες οικονομικές κρίσεις. Πέρασαν μεγάλες οικονομικές κρίσεις παρότι ήσαν πλούσιες. Πλούσιες σε φυσικούς πόρους και ανθρώπινο δυναμικό. Αλλά ο πλούτος αυτός συχνά έγινε λάφυρο των λίγων και ισχυρών, ήταν στο έλεος εξαρτήσεων και εξωθεσμικών επεμβάσεων. Γι’ αυτό και οι κρίσεις αυτές είναι όχι μόνο οικονομικές αλλά κατεξοχήν πολιτικές.
Η εμπειρία μας στην Ελλάδα ήταν παρόμοια. Μια
συντηρητική κυβέρνηση κακοδιαχειρίστηκε την οικονομία μας. Διόγκωσε το δημόσιο χρέος και άφησε τη χωρά μη ανταγωνιστική, με ένα κολοσσιαίο έλλειμμα. Δημιούργησε όλες τις προϋποθέσεις για να αναγκαστούμε να δανειστούμε από τους εταίρους μας στην ΕΕ και το ΔΝΤ.
Αλλά αν η Ελλάδα υπήρξε θύμα ενός καπιταλισμού πελατειακού τύπου, όπου τόσο το κράτος όσο και η αγορά χρησιμοποιήθηκαν προς όφελος των πλούσιων και των ισχυρών, η Ευρώπη είναι σήμερα θύμα μιας μυωπικής αντίδρασης απέναντι στην κρίση. Η συντηρητική Ευρώπη απέτυχε.
Πρέπει, λοιπόν, να προχωρήσουμε στη ρύθμιση των αγορών. Διαφορετικά θα βρεθούμε στο έλεος των κερδοσκόπων¨.
Και όπως είπε ο Φρανσουά Ολάντ, ο προεδρικός υποψήφιος των σοσιαλιστών στη Γάλλια, «ο αντίπαλος που αντιμετωπίζουμε σήμερα δεν έχει πρόσωπο. Είναι ένας αντίπαλος που χρησιμοποιεί μη συμβατικά μέσα. Δεν έχει εκλεγεί αλλά είναι πανίσχυρος, δημιουργώντας νέες ανισότητες και αδικίες. Είναι η εξουσία των αγορών έναντι στις δημοκρατίες μας. Είναι η συγκέντρωση του πλούτου σε ένα νέο παγκόσμιο σύστημα σε βάρος της εξουσίας των πολιτών». smartpost

Παπανδρέου...Όταν γυρίσω .

2012-01-24T23:56:00.000+02:00

Ο Πεπόνης πρέπει να καλέσει τον Σημίτη μόλις πατήσει στην Ελλάδα… για Καραμανλή, Αλογοσκούφη

2012-01-24T17:25:00.001+02:00

Δείτε τι είπε ο Κώστας Σημίτης χθες στο Βερολίνο :
Η Ελλάδα εισήλθε στη ζώνη του ευρώ με βάση την αξιολόγηση των επιδόσεών της του έτους 1999. Στη συνέχεια, το 2004, αμέσως μετά τις εκλογές, η καινούρια κυβέρνηση του κόμματος της Ν. Δημοκρατίας προχώρησε σε αναδρομική αλλαγή των κανόνων που αφορούσαν την εγγραφή των στρατιωτικών δαπανών: αντί της εγγραφής τους κατά τον χρόνο παράδοσης του εξοπλισμού -όπως ήταν ο κανόνας στην πλειονότητα, μάλιστα σήμερα στο σύνολο, των ευρωπαϊκών χωρών- οι δαπάνες μεταφέρθηκαν στο χρόνο κατά τον οποίο πραγματοποιούνταν οι παραγγελίες.
Αυτό είχε ως συνέπεια, σημαντικά ποσά που έπρεπε να περιληφθούν στους μετά το 2004 προϋπολογισμούς να εγγραφούν σαν δαπάνες της προηγούμενης περιόδου -περιλαμβανομένου του 1999- μεταφορά η οποία διόγκωσε τα προηγούμενα ελλείμματα.
Έχω επανειλημμένως καταγγείλει αυτό το τέχνασμα, που υπέκρυπτε πολιτικά κίνητρα. Δυστυχώς, ορισμένοι επιμένουν ακόμη, αμφισβητώντας ουσιαστικά την
αξιοπιστία των υπηρεσιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της

ΕΚΤ. Αλλά δεν θα πρέπει επίσης να μας διαφύγει μια λεπτομέρεια που υποδηλώνει κακοπιστία στο πλαίσιο αυτής της συζήτησης: το δημοσιονομικό έλλειμμα της Γαλλίας το 1997, έτος της ένταξής της -που υπολογιζόταν στο 3,3% του ΑΕΠ- ήταν υψηλότερο από της Ελλάδας (3,1%) ακόμη και μετά την προσαρμογή του 2004.
Αγαπητέ κύριε Πεπόνη και κύριε Παπαϊωάννου.. αν δεν ανοίξει αύριο προκαταρκτική εξέταση εναντίον του Κώστα Καραμανλή και του Γιώργου Αλογοσκούφη και αν δεν κληθεί αμέσως ο Κώστας Σημίτης στην εισαγγελία να καταθέσει για παραποίηση και αλλοίωση στατιστικών στοιχείων και όλων των υπολοίπων κατηγοριών που εξαπέλυσε σήμερα.. τότε απλά μας δουλεύετε σαν δικαιοσύνη!

smartpost.gr

Το "μνημόνιο" που μεταλλάχτηκε έντεχνα σε "δανειακή σύμβαση" και ο Αντώνης!

2012-01-24T17:07:00.001+02:00

Eίναι τοις πάσι γνωστόν η σημασία που είχαν οι λέξεις "ΜΝΗΜΟΝΙΟ" και "ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΣ" πέρυσι τέτοια εποχή! Θυμάμαι ο όρος "ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΣ" ήταν κάτι σαν "ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΣ" απορώ δε πως και δεν έχει βάλει στα τόσα ταξίματα του ο Αντώνιος Σαμαράς και το επίδομα ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΥ στους αγωνισθέντες όπως ο ....ίδιος και ο φίλος του Ιωάνης Πρετεντέρης, όταν ανέλθει με την λαλακ...σόρυ με την θέληση του λαού στο γκόβερνο!! Που λέτε λοιπόν ο Α.Σ έδωσε λέει το λαμπρόν σάϊτ του ΔΟΛ συνέντευξη στο Reuters όπου μεταξύ άλλων λέει πως «Αμέσως μόλις κλείσει η νέα δανειακή σύμβαση και κριθεί και πάλι βιώσιμο το σύνολο του ελληνικού χρέους, θα πρέπει να προχωρήσουμε σε εκλογές, και πάντως όχι μετά τις 8 Απριλίου» δήλωσε ο κ. Σαμαράς στο πρακτορείο. Έτσι λοιπόν έχουμε στον έντεχνο Αντώνιο λόγον τον νέον όρον δανειακή σύμβαση! Αντώνη Σανμαρά μήπως εννοείς Νέον Μνημόνιον ή κάνω λάθος? Διαπορών και παρών .......εδώ!

Η προεκλογική αφίσα του Καραμπέρη...

2012-01-24T16:54:00.003+02:00

Αυτό και αν είναι κωμωδία ... με τίτλο "πολιτικοί και μαφιόζοι" Και όμως ο φερόμενος ως επικεφαλής του μεγαλύτερου κυκλώματος τοκογλυφίας στην Θεσσαλονίκη υποψήφιος με.. το ΛΑΟΣ σε περιφεριακές εκλογές είχε προεκλογικό σύνθημα "καθαρά χέρια" nonews

Τι γίνεται με τα δάνεια των εν αναστολή κομμάτων όπως η Πολιτική Άνοιξη;

2012-01-24T16:42:00.000+02:00

Ανακοίνωση του Λευτέρη Αυγενάκη, Βουλευτή Ηρακλείου της Δημοκρατικής Συμμαχίας, για τα δάνεια των εν αναστολή κομμάτων:

«Το Υπουργείο Εσωτερικών φαίνεται ότι γνωρίζει το ακριβές ποσό που δανείστηκαν από τράπεζες, εν ενεργεία κόμματα, αλλά δηλώνει αναρμόδιο να απαντήσει για το ύψος των δανείων που έλαβαν κόμματα που σήμερα είναι εν αναστολή, όπως π.χ. η «Πολιτική Άνοιξη».Αντ' αυτού, καλεί τα κόμματα σε διάλογο για να αποφασίσουν πως ...θα γίνεται στο μέλλον η χρηματοδότησή τους.

Ο ελληνικός λαός όμως ζητά σήμερα απαντήσεις για τα
εκατομμύρια που δανείστηκαν τα κόμματα και ακόμα δεν έχουν αποπληρώσει.Εμείς επαναφέρουμε τα ερωτήματά μας, ελπίζοντας ότι έστω και τώρα, θα λάβουμε ικανοποιητικές απαντήσεις:

Τι ακριβώς συμβαίνει με τα δάνεια και τις...

...κρατικές επιχορηγήσεις που έλαβαν παλαιότερα κόμματα που σήμερα δεν υφίστανται; Τι είδους εγγυήσεις είχαν δοθεί από το κάθε κόμμα για το κάθε ένα από αυτά τα δάνεια; Τι ποσά άντλησαν από τραπεζικό δανεισμό και από ποιες τράπεζες;Τι ακριβώς συμβαίνει με τα δάνεια της Πολιτικής Άνοιξης; Έχουν επιστραφεί τα χρήματα αυτά ή έχουν ρυθμιστεί τα συγκεκριμένα δάνεια ή παραμένουν απλήρωτα;»

Σχόλιο Παραπολιτικής: Συγχαρητήρια στον κ.Αυγενάκη που αναδεικνύει το θέμα. Θα μπορούσε το κόμμα που διαδέχθηκε την Πολιτική Άνοιξη, δηλαδή η σημερινή Νέα Δημοκρατία να απαντήσει. parapolitiki.com

Υπάρχει ενδεχόμενο προφυλάκισης για τον Παπαγεωργόπουλο...

2012-01-24T16:28:00.000+02:00

Αντιμετωπίζει κατηγορίες για κακουργήματα...
Αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο να προφυλακιστεί για την εμπλοκή του στην υπόθεση της "μαύρης τρύπας" των 51,4 εκατ. ευρώ στα ταμεία του Δήμου Θεσσαλονίκης βρίσκεται πλέον ο ... τέως δήμαρχος της πόλης Βασίλης Παπαγεωργόπουλος.

Αν αυτό συμβεί, τότε ίσως και να γραφτούν οριστικά οι τίτλοι τέλους στην έως τώρα πετυχημένη, κατά τον ίδιο, πολιτική καριέρα του…
Το ενδεχόμενο προφυλάκισής του έχει ........
καταρρακώσει αναμφίβολα το ηθικό του πρώην δημάρχου. Απολάμβανε πάντα να τον αποκαλούν «ο φτερωτός γιατρός» ως Βαλκανιονίκης του στίβου και με τρία ευρωπαϊκά μετάλλια. Για τους Θεσσαλονικείς όμως ήταν ο «ατσαλάκωτος». Εάν τελικά περάσει την πόρτα της φυλακής των Διαβατών, το αγέρωχο προφίλ του θα δεχτεί ανεπανόρθωτο πλήγμα.

Η ποινική τύχη του τέως δημάρχου Θεσσαλονίκης και κατ’ επέκταση το πολιτικό του μέλλον θα κριθούν τις επόμενες ημέρες από το Συμβούλιο Εφετών, το οποίο θα αποφανθεί με βούλευμά του για τον αν ο κ. Παπαγεωργόπουλος θα πρέπει να οδηγηθεί στη φυλακή -όπως έχει προτείνει ο εισαγγελέας κ. Αχιλλέας Ζήσης- ή αν θα αφεθεί ελεύθερος.
Με πρότασή του -που ξεπερνά τις χίλιες σελίδες- ο εισαγγελέας έδειξε ήδη τον δρόμο προς τη φυλακή στον τέως δήμαρχο Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με τον κ. Ζήση, στο εδώλιο θα πρέπει να καθίσουν συνολικά 18 κατηγορούμενοι προκειμένου να λογοδοτήσουν για το «σκάνδαλο» της υπεξαίρεσης στον Δήμο Θεσσαλονίκης.
Ανάμεσα στα πρόσωπα αυτά, εκτός από τον κ. Παπαγεωργόπουλο βρίσκεται ο επί σειρά ετών στενός του συνεργάτης -και ήδη προσωρινά κρατούμενος για την υπόθεση- πρώην γενικός γραμματέας του δήμου Μιχάλης Λεμούσιας, αλλά και οι πρώην αντιδήμαρχοι Οικονομικών Θεόδωρος Αθανάσαρος, Αναστάσιος Γερογιάννης και Μιχάλης Ζορπίδης.

Κατηγορίες για κακουργήματα
Ολοι τους αντιμετωπίζουν τις κακουργηματικές κατηγορίες της υπεξαίρεσης από κοινού και κατ’ εξακολούθηση και της απλής συνέργειας σε πλαστογραφία κατ’ εξακολούθηση σε βάρος ΝΠΔΔ. Από την εισαγγελική πρόταση δεν λείπει και το όνομα του φερομένου ως «πρωταγωνιστή» της υπεξαίρεσης, πρώην υπαλλήλου της Ταμειακής Υπηρεσίας του δήμου, Παναγιώτη Σαξώνη, ο οποίος έχει ήδη προφυλακιστεί για τις κατηγορίες της υπεξαίρεσης κατ’ εξακολούθηση και της πλαστογραφίας κατ’ εξακολούθηση σε βάρος ΝΠΔΔ.
Εδώλιο δείχνει ο εισαγγελέας και για τους άλλοτε προϊσταμένους και στελέχη οικονομικών υπηρεσιών του Δήμου Θεσσαλονίκης και παράλληλα ζητεί να επιβληθούν περιοριστικά μέτρα (απαγόρευση εξόδου και χρηματική εγγύηση) στους αντιδημάρχους Οικονομικών Θ. Αθανάσαρο και Αν. Γερογιάννη, καθώς και σε άλλους 12 κατηγορούμενους.
Αντίθετα, ο κ. Ζήσης ζητεί να μην παραπεμφθούν σε δίκη συνολικά επτά άτομα, υπάλληλοι οικονομικών υπηρεσιών του δήμου, με το σκεπτικό ότι δεν φέρουν ευθύνη για τη μεγάλη υπόθεση υπεξαίρεσης που αφορά σε εισφορές του δήμου σε ασφαλιστικά ταμεία και την εφορία τη δεκαετία 1997 - 2007.

Το «ορφανό» 1 εκατ. ευρώ
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, στους τραπεζικούς λογαριασμούς του κ. Παπαγεωργόπουλου εντοπίστηκε «ορφανό» 1 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για ποσό που εντόπισε ο προϊστάμενος του ΣΔΟΕ στη Θεσσαλονίκη κ. Χρήστος Παπαχατζής, ο οποίος κατηγορείται ως μέλος της εγκληματικής οργάνωσης τοκογλυφίας και εκβιασμών.
Ο επί τρεις τετραετίες δήμαρχος Θεσσαλονίκης παρουσίασε σειρά επιχειρημάτων για να εξηγήσει πώς προέκυψαν τα χρήματα στους τραπεζικούς λογαριασμούς. Υποστήριξε ότι πρόκειται για κινήσεις ποσών από τη μια τράπεζα στην άλλη αλλά και για χρήματα που κατατέθηκαν στον λογαριασμό της παράταξής του «Αναγέννηση». Ο κ. Παπαγεωργόπουλος κάνει λόγο για πολιτική δίωξη και επανειλημμένα έχει δηλώσει ότι τον «κυνηγά» το τοπικό ΠΑΣΟΚ.
Το «σαξώνις γκέιτ», όπως έγινε γνωστό, από το επίθετο του προφυλακισμένου Π. Σαξώνη, άρχισε να αποκαλύπτεται πριν από περίπου μια τετραετία. Χρειάστηκαν όμως 2,5 χρόνια για να αποσαφηνιστεί πώς είχε στηθεί η υπεξαίρεση και ποια είναι τα ποσά που έκαναν… φτερά από τα ταμεία του Δήμου Θεσσαλονίκης. Ολα αυτά καταγράφονται σε πόρισμα της οικονομικής επιθεωρήτριας κυρίας Κατερίνας Τσεμπερά, το οποίο απαριθμεί περί τις 800 σελίδες.

Αναπάντητα ερωτήματα
Το συγκεκριμένο πόρισμα, ωστόσο, σύμφωνα με δικαστικούς κύκλους, δεν αποτυπώνει με ακρίβεια όλες τις πτυχές της υπόθεσης αλλά τις σκιαγραφεί. Για όσους γνωρίζουν την υπόθεση, το μόνο πραγματικό γεγονός είναι το σκάνδαλο. Ο χειρισμός, εξάλλου, από πλευράς ερευνητικών και δικαστικών αρχών αλλά και η στάση που επέλεξαν να κρατήσουν εμπλεκόμενοι στην υπόθεση αφήνουν αναπάντητα πολλά ερωτήματα.
Ο κ. Παπαγεωργόπουλος σαφέστατα γνωρίζει ότι φέρει τουλάχιστον την πολιτική ευθύνη, όπως και οι αντιδήμαρχοι Οικονομικών τους οποίους ο ίδιος όριζε, όπως και ο στερνός του συνεργάτης Μ. Λεμούσιας. Ο τελευταίος καθ’ όλη τη δωδεκαετή διοίκηση του κ. Παπαγεωργόπουλου στον δήμο γνώριζε και την παραμικρή λεπτομέρεια, πόσο μάλλον τον υπάλληλο της ταμειακής υπηρεσίας που ήταν ο Π. Σαξώνης, τον οποίο, όμως, σήμερα ισχυρίζεται πως δεν γνωρίζει.
Η εμπλοκή, πάντως, του ονόματος του πρώην δημάρχου Θεσσαλονίκης στην υπόθεση και η τυχόν προφυλάκισή του καθιστούν δυσχερέστερη τη συνέχιση της πολιτικής του καριέρας. Στα 64 του χρόνια του ο κ. Παπαγεωργόπουλος αισθάνεται ακμαίος και ενεργός. Επιδιώκει να διεκδικήσει και πάλι θέση στο Κοινοβούλιο καθώς θεωρεί ότι το πολιτικό του άστρο δεν έχει ακόμη δύσει. Οι επόμενες μέρες θα καθορίσουν και το πολιτικό του μέλλον.
eglimatikotita.gr

Εμπλοκή Ψωμιάδη ως ενδιάμεσου στα κυκλώματα τοκογλύφων της Θεσσαλονίκης

2012-01-24T16:01:00.000+02:00

Την ώρα που οι κατηγορούμενοι για το κύκλωμα τοκογλυφίας και εκβιασμών στη Θεσσαλονίκη περνούν την πόρτα του ανακριτή, νέα ονόματα έρχονται στην επιφάνεια, με τελευταίο αυτό του έκπτωτου περιφερειάρχη Παναγιώτη Ψωμιάδη. Σημειώνεται πως ο Μάρκος Καραμπέρης, που φέρεται ως επικεφαλής του κυκλώματος – ο ίδιος αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες – είναι
κουμπάρος τόσο του τέως δημάρχου Θεσσαλονίκης Βασίλη Παπαγεωργόπουλου, όσο και του Παναγιώτη Ψωμιάδη.

Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης επικοινωνούσε με τον κατηγορούμενο, ως επικεφαλής του δεύτερου κυκλώματος, Δημήτρη Λαμπάκη, παίζοντας το ρόλο του ενδιάμεσου και ζητώντας του να βοηθήσει γνωστούς του γιατί «είναι καλά παιδιά». Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες η κλήτευση στην εισαγγελία του Παναγιώτη Ψωμιάδη, πρέπει να θεωρείται δεδομένη, ωστόσο, το πιθανότερο είναι πως θα κληθεί ως μάρτυρας και όχι ως κατηγορούμενος.

Αναλυτικά οι συνομιλίες:

Συνομιλία 1η- Στις 19/07/2011. Κάποιος μεσολαβεί για λογαριασμό υποψήφιου θύματος και επικοινωνεί με τον Λαμπάκη, εκ μέρους του Π. Ψωμιάδη...

Λαμπάκης: Ναι, ναι, ναι, ναι.
Καλών: Ναι, ο κύριος Λαμπάκης;
Λαμπάκης: Ο ίδιος.
Καλών: Έλα, καλησπέρα, από τον Ψωμιάδη, σε παίρνω τηλέφωνο, περιφερειάρχη.
Λαμπάκης: Ναι.
Καλών: Μου είπε να συναντηθούμε, είναι για την υπόθεση του Ιατρίδη, το γνωρίζει, θέλει να δανειστεί.
Λαμπάκης: Ποιον;
Καλών: Του Ιατρίδη του ζαχαροπλάστη με είπε ο Παναγιώτης το μεσημέρι.
Λαμπάκης: Ας με πάρει ο Παναγιώτης τηλέφωνο αδερφέ (δυσνόητη).
Καλών: Το τηλέφωνό σου ο Παναγιώτης μου το `δωσε.
Λαμπάκης: Δεν θα μιλάμε από δω, από κοντά. Ο,τι θέλει να μου πει από κοντά, ντάξει;
Καλών: Να σε πάρει ο Παναγιώτης;
Λαμπάκης: Ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, γεια.
Καλών: Καλά, αφού ο Παναγιώτης μου έδωσε.
Λαμπάκης: Ρε αγόρι μου, ο Παναγιώτης θα με πάρει, τελείωσε.
Καλών: Ο Παναγιώτης θα σε πάρει, έγινε.
Λαμπάκης: Έγινε, γεια.
Καλών: Γεια.

Συνομιλία 2η- Μία μέρα αργότερα, στις 20/07/2011, ο Παναγιώτης Ψωμιάδης τηλεφωνεί για την υπόθεση στον Δημήτρη Λαμπάκη.

Γραφείο Ψωμιάδη: Από το γραφείο του περιφερειάρχη τηλεφωνώ.
Λαμπάκης: Ναι.
Γραφείο Ψωμιάδη: Να σας συνδέσω λίγο με τον περιφερειάρχη, μισό λεπτάκι παρακαλώ.
Λαμπάκης: Ναι, ναι, ναι.
Γραφείο Ψωμιάδη: Τι, μην μπαίνεις τώρα, γιατί θα δώσω αυτόν και θα μπει ο Γιάννης μέσα. Λοιπόν έχω τον κύριο Λαμπάκη στη γραμμή και μετά θα πάρουμε τον Ιατρίδη, ένα, δύο, γράφω δίπλα, δεν γράφω δίπλα ένα, δύο; Όταν γράφω ένα, δύο, πρώτα παίρνουμε το ένα και μετά το δύο, Ο.Κ.;
Ψωμιάδης: Αν μπορείς αυτούς βοήθησέ τους, είναι καλά παιδιά.
Λαμπάκης: Ναι; Τι, να βοηθήσω (δυσνόητη), να βοηθήσω;
Ψωμιάδης: Ναι, είναι καλά παιδιά, κοιμάσαι μωρέ ακόμη;
Λαμπάκης: Ε, το πόδι μου έσπασα Παναγιώτη, δεν το έμαθες;
Ψωμιάδης: Τι έχεις;
Λαμπάκης: Το πόδι μου σπασμένο το `χω.
Ψωμιάδης: Γιατί;
Λαμπάκης: Ε, έσπασε από τη μηχανή και το έσπασα (δυσνόητο).
Ψωμιάδης: Πω ρε, πρόσεχε ρε γαμώτο.
Λαμπάκης: Γίνεται της πουτ...
Ψωμιάδης: Δημήτρη;
Λαμπάκης: Έλα αγόρι μου.
Ψωμιάδης: Δεν είσαι πουθενά σ` αυτά τώρα, στοιχήματα και τέτοια, ε;
Λαμπάκης: Οχι ρε, όχι, όχι, όχι.
Ψωμιάδης: Ούτε ο άλλος;
Λαμπάκης: Ο άλλος ούτε ξέρω τι γίνεται ο άλλος (ταυτόχρονη δυσνόητη), δεν θέλω και πολλές παρτίδες με τον άλλον, άστο.
Ψωμιάδης: Ντάξει, θα τα πούμε από κοντά.
Λαμπάκης: Τα λέμε από κοντά.

Συνομιλία 3η- Η μεσολάβηση του Παναγιώτη Ψωμιάδη άλλαξε τη στάση του Δημήτρη Λαμπάκη και την επόμενη μέρα, στις 21/07/2011, ο Λαμπάκης τηλεφωνεί στον Ιατρίδη για να κανονίσουν τη συναντηση...

Ιατρίδης: Ορίστε παρακαλώ.
Λαμπάκης: Κύριε Ιατρίδη.
Ιατρίδης: Ναι, κύριε Λαμπάκη.
Λαμπάκης: Αντε περάστε (δυσνόητη) να τα πούμε λίγο, ελάτε.
Ιατρίδης: Ορίστε;
Λαμπάκης: Ελάτε, είμαι εδώ τώρα.
Ιατρίδης: Ναι, ναι, ναι σε τρία τεταρτάκια (δυσνόητη).
Λαμπάκης: Μεταμορφώσεως 38, «Αγαπητός».
Ιατρίδης: Μετά... Εγινε, ευχαριστώ κύριε Λαμπάκη.
Λαμπάκης: Ντάξει, έλα γεια, άντε ναι, ναι.
Ιατρίδης: Εγινε, έγινε, γεια, γεια.

Εν τω μεταξύ, εκτός από τοκογλυφίες και εκβιασμούς η πρώτη οργάνωση, της οποίας επικεφαλής φέρεται ο Μάρκος Καραμπέρης, φαίνεται πως προωθούσε και διορισμούς στο δημόσιο. Ειδικότερα, όπως αναφέρει το alterthess.gr στις 24 Μαΐου του 2011, γαλάζιος πρώην αντιδήμαρχος, το όνομα του οποίου δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό, επικοινωνεί από τα γραφεία της Διοικούσας Επιτροπής της Ν.Δ. στη Θεσσαλονίκη με τον Μάρκο Καραμπέρη.

Σκοπός του τηλεφωνήματος είναι ένα ρουσφέτι που του έχει ζητήσει ο επιχειρηματίας, για μία μακιγιέζ που θέλει να προσληφθεί στην ΕΤ3.

Από τον διάλογο που ακολουθεί φαίνεται ότι αναζητούν τρόπο για να αυξήσουν τα μόρια στον φάκελο της υποψήφιας, εις βάρος φυσικά άλλων. Μάλιστα, για τη συγκεκριμένη μακιγιέζ από δεύτερη συνομιλία φαίνεται ότι έχουν γίνει κρούσεις σε πολιτικά γραφεία στελεχών του ΠΑ.ΣΟ.Κ., της Ν.Δ. και του ΛΑ.Ο.Σ..

Καλών: Ο διαγωνισμός έγινε από την ΕΡΤ;
Καραμπέρης: Ναι, ναι, έχει (σ.σ.: δυσνόητη λέξη) από το συμβούλιο.
Καλών: Και ήρθε έκτη;
Καραμπέρης: Ναι, έκτη, είναι έκτη, έκτη είναι με τα μόρια όλα.
Καλών: Οι άλλες πέντε τι θα κάνουν;
Καραμπέρης: Ε, τώρααα, όλα γίνονται, μου είπαν από μέσα, είναι με μόρια, δηλαδή θα βγάλει ότι... με κάποιο πτυχίο, θα το αξιολογήσουν αυτοί περισσότερο και θα έρθει τρίτη, δεύτερη, πρώτη, ξέρω 'γώ... Γίνονται, μου είπαν, είναι στο χέρι αυτού του φιλαράκι μας που είχαμε βγει, αλλά δεν θέλω να του πεις ότι ενδιαφέρομαι εγώ. Πρόσεχε, έτσι;! TVXS - TV

Πλήρωσε εγγύηση 200.000 ευρώ και αφέθηκε ελεύθερος ο Γ. Φερέτης

2012-01-22T21:23:00.000+02:00

Με χρηματική εγγύηση 200.000 ευρώ αφέθηκε ελεύθερος μετά την απολογία του στον ανακριτή ο δημοσιογράφος της ΕΤ3 Γιώργος Φερέτης που κατηγορείται με ακόμα 52 άτομα ότι ήταν μέλη της συμμορίας των εκβιαστών της Θεσσαλονίκης. Από τους 16 που απολογήθηκαν χθες οι 8 κρίθηκαν προφυλακιστέοι και οι υπόλοιποι 8 αφέθηκαν ελεύθεροι.

Ο επικεφαλής της Επιχειρησιακής Διεύθυνσης Ειδικών Υποθέσεων Θεσσαλονίκης του ΣΔΟΕ αρνήθηκε τις κατηγορίες που του προσάπτονται.

Ως προς το επίμαχο τηλεφώνημα που, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, που είχε με τον 58χρονο φερόμενο ως αρχηγό της μίας οργάνωσης αλλά και την ενημέρωση που παρέσχε σ' αυτόν σχετικά με καταγγελία για την τοκογλυφική του δραστηριότητα, φέρεται να ισχυρίστηκε τα εξής:

«Ήταν μία τυπική συνομιλία. Έδωσα άμεσα εντολή να διερευνηθεί η καταγγελία, ορίζοντας ελεγκτές και ενημερώνοντας τις αρμόδιες οικονομικές αρχές. Έπραξα το καθήκον μου στο ακέραιο».

Σχετικά δε με την γνωριμία του με τον 58χρονο επιχειρηματία φέρεται να απάντησε ότι τον γνώριζε από τη δεκαετία του '90 όταν ως πρόεδρος των εφοριακών Θεσσαλονίκης διοργάνωνε χοροεσπερίδες στα μαγαζιά του.

Από την πλευρά του, ο -εν ενεργεία- αστυνομικός, που κατά το κατηγορητήριο διηύθυνε τις ομάδες των μπράβων και τους «στρατολογούσε», αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή στην υπόθεση. Ισχυρίστηκε δε ότι στους λογαριασμούς του δεν βρέθηκαν άλλα χρήματα πέραν αυτών της μισθοδοσίας του.

Ο γιος του 58χρονου ακολούθησε, επίσης, τη γραμμή της άρνησης των σε βάρος του απαγγελόμενων κατηγοριών, ενώ φέρεται να είπε ότι ο πατέρας του τον είχε βάλει συνδικαιούχο στους λογαριασμούς του.

Σε ό,τι αφορά τον δημοσιογράφο της ΕΤ 3, που κατηγορείται ότι «εισέπραττε» χρήματα από εκβιαζόμενα θύματα καταθέτοντάς τα σε προσωπικούς του λογαριασμούς κι ότι ενημέρωνε τον 58χρονο για την πορεία των αστυνομικών ερευνών για υπόθεση αυτοκτονίας επιχειρηματία της Θεσσαλονίκης που είχε δανειστεί χρήματα με τοκογλυφικούς όρους από τις οργανώσεις, απολογούμενος, φέρεται να είπε τα παρακάτω:

«Δεν έχω καμία ανάμειξη με την υπόθεση. Δεν προκύπτουν ενοχοποιητικά στοιχεία σε βάρος μου. Οι λογαριασμοί μου είναι «καθαροί Δεν γνωρίζω κανέναν από τους συγκατηγορουμένους μου. Είμαι ένα βήμα πριν τη συνταξιοδότηση και βρίσκομαι στα όρια της οικονομικής εξαθλίωσης».

Αναφορικά με χρηματικό ποσό που δάνεισε σε φίλο του δικηγόρο, είπε ότι επρόκειτο για διευκόλυνση χωρίς να απαιτήσει τοκογλυφικό τόκο. theinsider.gr

Ο ΖΟΓΚΛΕΡ ΤΗΣ ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΑΣ !...

2012-01-22T11:55:00.000+02:00

Παιχνίδι με τις λέξεις θυμίζει το τελευταίο διάστημα η τακτική που ακολουθεί ο Αντ. Σαμαράς έναντι της τρόικας, αλλά και της κυβέρνησης Παπαδημου.
Ο πρόεδρος της ΝΔ, προκειμένου να ικανοποιήσει τον «σκληρό πυρήνα» του κόμματός του, αλλά και να μην προκα-λέσει την αντίδραση των δανειστών της χώρας, προχωρεί σε συνεχείς μεταβολές της τακτικής του. Αυτές οι μεταβολές αποτυπώνονται και στις λέξεις που χρησιμοποιεί έναντι του Μνημονίου και ειδικότερα έναντι των μέτρων που πρέπει να ληφθούν προκειμένου να ολο-κληρωθεί η διαδικασία της δανειακής σύμβασης και του PSI.

Συγκεκριμένα, στην αρχή - αρχή, η ΝΔ είχε κάνει «σημαία» της, τη λέξη «επαναδιαπραγμάτευση». Αυτό ήταν και το μήνυμα που θέλησε μετά το «Μνημόνιο 1» να περάσει ο κ. Σαμαράς μέσα από το Ζάππειο 1 και Ζάππειο 2. Η επαναδιαπραγμάτευση παρέμεινε -παρά τις έντονες και σαφείς αντιδράσεις της Ευρώπης- ως βασικό σύνθημα της ΝΔ μέχρι το περασμένο φθινόπωρο.

Εκείνη τη στιγμή και αφού είχαν προηγηθεί συναντήσεις του προέδρου της ΝΔ με ανώτατους κοινοτικούς αξιωματούχους (Ρομπάι, Μπαρόζο, Τρισέ, Μαρτένς), η λέξη σχεδόν εξαφανίστηκε από τις δηλώσεις τόσο του Αντ. Σαμαρά όσο και των κορυφαίων στελεχών της ΝΔ.

Λίγους μήνες μετά και ενώ ήταν σε εξέλιξη οι διεργασίες για τον σχηματισμό της συγκυβέρνησης, η ΝΔ υιοθέτησε τη λέξη «τροπο-ποίηση». Για πρώτη φορά, ο κ. Σαμαράς τη χρησιμοποίησε στις επιστολές που απηύθυνε προς την τρόικα και εννοούσε προφανώς ότι ο ίδιος ως πρωθυπουργός θα μπορούσε να αλλάξει κάποιους από τους όρους που έχουν τεθεί στη χώρα. Ομως, και αυτή η λέξη... χάθηκε, υπό το βάρος των αντιδράσεων των Ευρωπαίων αξιωματούχων που ζητούσαν και ζητούν από τον κ. Σαμαρά ρητή δέσμευση ότι θα μείνει προσηλωμένος και στους στόχους και στα μέσα που έχουν ήδη αποφασιστεί για την επίτευξή τους.

Μετά την «τροποποίηση», εμφανίστηκε (για πρώτη φορά την προηγούμενη Κυριακή στο ραντεβού του κ. Σαμαρά με τον Γερμανό υπουργό Εξωτερικών Γκ. Βέστερβελε) η λέξη «εμπλουτισμός».

Πρόκειται για μία ακόμη απόπειρα της ΝΔ να ξεφύγει -έστω σε ρητορικό επίπεδο- από το πλαίσιο που έχει τεθεί από την τρόικα, καθώς ο κ. Σαμαράς εννοεί εμπλουτισμό των μέτρων που έχουν ήδη ληφθεί με πολιτικές που θα στοχεύουν στην ανάπτυξη.

Ωστόσο, ακόμη κι αυτή η σαφώς πιο ήπια διαφοροποίηση της ΝΔ δεν είναι βέβαιον ότι θα γίνει δεκτή από την τρόικα, κάτι που και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει αντιληφθεί και γι' αυτό επιλέγει να κρατά χαμηλούς τόνους σε ό,τι αφορά τόσο το Μνημόνιο όσο και τη δανειακή σύμβαση που επίκειται. Σε επίπεδο ρητορικής, είναι πιθανόν να συνεχιστεί η τακτική των «διπλών μηνυμάτων», με δεδομένο ότι ο κ. Σαμαράς θέλει να καλύψει πολιτικά και εκείνους που του ζητούν την υιοθέτηση μίας εντελώς διαφορετικής πολιτικής.

Γιάννης Σαραντάκο

ΛΟΓΟΠΛΟΚΙΕΣ

Βρώμικο ’89 Νο2; Τώρα όμως θα τα βάλετε με τον λαό του ΠΑΣΟΚ!

2012-01-20T23:50:00.000+02:00

Όχι το θέμα δεν είναι νομικό. Όχι το θέμα δεν είναι καν πολιτικών θέσεων. Το θέμα σας είναι να τελειώσετε τον Παπανδρέου και μαζί του ΟΛΟ το ΠΑΣΟΚ. Και βάζετε μπροστά δήθεν καταγγέλοντες και δήθεν εξετάζοντες. Σας βλέπουμε 2 χρόνια να σπεκουλάρετε πάνω στην χώρα. Σας βλέπουμε 2 χρόνια να εκβιάζετε για τα δικά σας συμφέροντα πάλι. Σας βλέπουμε 2 χρόνια να κολακεύεται ανύπαρκτους μπας και σας κάτσει! Σας βλέπουμε 2 χρόνια να φτιάχνετε μια νέα αποστασία. Και το σκηνικό σας είναι πάντα το ίδιο : 1965, 1989, 2012…. Μόνο που αυτή την φορά δεν το ελέγχετε.. και θέλετε ΟΛΟ τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ απέναντι.

Γιατί μην γελιόμαστε.. δεν θέλετε μόνο να κτυπήσετε τον Παπανδρέου.. όχι και τον Βενιζέλο θέλετε να εκβιάσετε και την Διαμαντοπούλου και όλους. Σας έτσουξαν οι τράπεζες ε; Σας έτσουξαν τόσο που δεν χαραμιστήκατε σε καμιά προβοκάτσια. Ε λοιπόν θέλετε εκτροπή. Θέλετε ένα πολιτικό σύστημα στα μέτρα σας.. και χωρίς ΠΑΣΟΚ και με τον μπαμπούλα της αριστεράς για να τρομάζετε τον κόσμο να ψηφίσει τον γιο του Ψυχάρη. Το έχουμε ξαναπεί. Δεν είμαστε λίγοι, δεν είμαστε απόντες. Ε τώρα θέλετε και να μας μετρήσετε… δεν θα σας φτάνουν οι δημοσκοπήσεις… φτιάξτε κι άλλες. Αλλά όσο διάφοροι απίθανοι 2 χρόνια κάνουν τους υπερ- πατριώτες και δεν έχει κουνηθεί φύλο για τις μηνύσεις
που έχουν φάει και για τα ψέματα που έχουν πει (εκεί η δικαιοσύνη πάντα αργεί) άλλοι τόσοι πραγματικοί πατριώτες είναι στο ΠΑΣΟΚ. Και τους θέλετε απέναντι; Απέναντι θα τους έχετε!

Και ο Παπανδρέου ένα λάθος έκανε: ανέλυσε με ηθική και αρχές τους απίθανους σπεκουλαδόρους που έστησαν τον παππού του, τον πατέρα του και τώρα τον Γιώργο. Αλλά με το Παπανδρεϊκο δεν ξεμπερδέψατε κύριοι. Και ξέρετε γιατί; Γιατί εχει λαϊκές αναφορές. γιατί σε αυτόν τον τόπο έχει ρίζες. Ντροπή σας !!! Και ο λαός είναι εδώ… παρών! και ο λαός του ΠΑΣΟΚ πάντα παίρνει ευθύνες πάνω του. Εσείς; Πίσω από ποιον θα κρυφτείτε τώρα; Γιατί αυτά που έγιναν το 89 ξεχάστε τα… ούτε το ΚΚΕ ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε ο Κουβέλης θα σας σώσουν αυτή την φορά.Γιατί ακόμη και αν κατάφερετε κάτι πρόσκαιρα.. ακόμη και αν νομίζετε ότι τελειώσαμε… ακόμη και αν καταφέρετε να μας διασπάσετε με τα παπαγαλάκια σας.. μην ανησυχείτε.. πάλι στην εξουσία θα είμαστε σε λίγο!

Πάρτε τα Τσίπρα- Σαμαρά

Και θέλουμε να πάρουν θέση πολιτική τώρα όλα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Ο αγώνας μόλις ξεκινά!

manier-manier

Ολόκληρη η εισήγηση του Γιώργου Παπανδρέου στο Πολιτικό συμβούλιο.......

2011-12-28T14:34:00.001+02:00

Παπανδρέου: Το ΠΑΣΟΚ παραμένει ο διαμορφωτής της αισιοδοξίας και της ελπίδας της χώρας και του λαού μας.

MANIER

Παπανδρέου: Το ΠΑΣΟΚ παραμένει ο διαμορφωτής της αισιοδοξίας και της ελπίδας της χώρας και του λαού μας.

2011-12-28T14:27:00.000+02:00

Ολόκληρη η εισήγηση του Γιώργου Παπανδρέου στο σημερινό Πολιτικό συμβούλιο: Σας κάλεσα εδώ για να συσκεφτούμε, με την κυριολεκτική έννοια του όρου, να σκεφτούμε μαζί, για την παραπέρα πορεία μας, τη συλλογική – και τονίζω τη λέξη «συλλογική» – πορεία του ΠΑΣΟΚ. Είμαστε σήμερα εδώ το Πολιτικό Συμβούλιο, μαζί και στελέχη μας στη σημερινή και προηγούμενη Κυβέρνηση, καθώς και εκπρόσωποι της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.

Δεν αποτελεί αυτή η σύνθεση – επειδή τέθηκε το θέμα – κάποιο επίσημο όργανο, όμως, θεώρησα ότι αυτή η σύνθεση είναι η καλύτερη για να διαμορφωθούν βασικές κεντρικές γραμμές, αρχικώς έστω, για την πορεία μας και, πολύ σύντομα, τις πρώτες μέρες του Γενάρη, θα συγκαλέσω το Πολιτικό Συμβούλιο για να δούμε τα περαιτέρω.

Τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων, μηνών, αλλά και

της διετίας, ήταν καταιγιστικά για την Ελλάδα, για τον Ελληνικό λαό και για το ΠΑΣΟΚ. Είναι ώρα να αξιολογήσουμε την πορεία μας, να κάνουμε έναν απολογισμό, αλλά παράλληλα να σχεδιάσουμε και τα επόμενα βήματά μας.

Ξέρω πολύ καλά ότι η «φιλολογία» των τελευταίων εβδομάδων, μετά την επιλογή μου να προωθήσω μια Κυβέρνηση συνεργασίας, ήταν «ποιο θα είναι το επόμενο βήμα του Παπανδρέου».

Να επαναλάβω ότι, δεν υπολόγισα τη θέση του Πρωθυπουργού – θυμίζω και τις συζητήσεις του Ιουνίου, όπως και τις πράξεις μου του Νοεμβρίου – μπροστά στην ανάγκη να υπάρξει η μεγαλύτερη δυνατή πολιτική συναίνεση για την πορεία της χώρας, είτε αυτό εκφραζόταν άμεσα από το λαό με δημοψήφισμα, είτε εν τέλει από μια Κυβέρνηση συνεργασίας, εθνικής συνευθύνης, για την εξασφάλιση της επιτυχίας ενός προγράμματος, που εμείς, το ΠΑΣΟΚ, συναποφασίσαμε, μαζί βέβαια και με τους εταίρους μας.

Αυτή μου η στάση δεν αλλάζει. Είμαι εδώ για να συμβάλω, να προσφέρω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Αυτό, μην το αμφισβητείτε. Η πρωθυπουργία και η προεδρία του ΠΑΣΟΚ, για μένα, είναι δευτερεύουσα υπόθεση, μπροστά στην ανάγκη της χώρας, της παράταξης και του Έλληνα πολίτη.

Από την πλευρά μου, αυτό το έχω διαμηνύσει στους περισσότερους από εσάς, σε συναντήσεις που είχαμε πρόσφατα.

Πιστεύω βαθιά και πάντα πίστευα, ότι οι αγώνες γίνονται και μπορούν να επηρεάσουν, μπορούν να κερδηθούν, θα έλεγα, μπορούν να ευοδωθούν, μόνο με την αξία της ουσίας, χωρίς να γίνεται αυτοσκοπός η εξουσία. Αυτό δεν αποτελεί μόνο άποψή μου, αλλά και στάση ζωής. Και με τη στάση αυτή, θέλω να δώσω το παράδειγμα για το τι πρέπει ο κάθε πολιτικός σήμερα να κάνει, μπροστά σε αυτή τη μεγάλη πρόκληση της εποχής.

Πρόκληση, πρώτα απ’ όλα, για την Ελλάδα. Όπως είπα, δεν θέλω αυτό να αμφισβητείται από κανέναν, παρά τον εύκολο κυνισμό που έχει επικρατήσει στην πολιτική ζωή του τόπου. Ένας κυνισμός, που τα Μέσα Ενημέρωσης αναπαράγουν εδώ και χρόνια και που υπονομεύει την πολιτική ζωή της χώρας, τους θεσμούς μας, την αυτοπεποίθησή μας, ως Έλληνες, την ίδια τη δημοκρατία.

Έχει επικρατήσει η λογική ότι, όλα γίνονται με κριτήρια ταπεινά, χωρίς καμία έμπνευση, κανένα όραμα, αλλά μόνο για τη «βολή» του καθενός. Δεν νομίζω ότι εμείς εδώ, στο ΠΑΣΟΚ, μπορούμε να το υιοθετήσουμε αυτό. Όλοι εμείς, που έχουμε κάνει αγώνες, όλοι εσείς, όλο το ΠΑΣΟΚ, δεν είμαστε εδώ, όπως θέλουν να πιστεύουν τα Μέσα Ενημέρωσης, για τη «βολή» μας.

Το ΠΑΣΟΚ έχει ταυτιστεί με αξίες, με στόχους, με έμπνευση και με μια συλλογική λειτουργία. Και αυτό, νομίζω, είναι που θέλει ξανά ο Ελληνικός λαός – να ταυτίζεται η Πολιτεία με κοινές αξίες, με κανόνες, όπως είπε ο Μιχάλης Καρχιμάκης, θα έλεγα, ευρύτερα με αξίες.

Ένα πρώτο σημείο αυτοκριτικής πρέπει να είναι ότι, αυτός ο κυνισμός, η εύκολη μοιρολατρία, η εύκολη αυτομαστίγωση για την Ελλάδα, που επικρατούσε επί Νέας Δημοκρατίας, ναι μεν έσπασε, ανατράπηκε με την εκλογή μας το 2009, γιατί εμείς δώσαμε ένα όραμα καθαρό και συγκεκριμένο, όμως, η διαχείριση της κρίσης άφησε πολλά περιθώρια να ξεχαστεί το όραμα αυτό, αλλά και να θεωρείται ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ο φορέας αυτού του οράματος, αλλά μόνο μιας δύσκολης και επίπονης διαχείρισης.

Η στάση μας, ο λόγος μας, οι πράξεις μας, είναι εκείνα που θα καθορίσουν αν το όραμα αυτό θα ξαναζωντανέψει και αν θα ζωντανέψει με τη δική μας προσφορά, του συντεταγμένου και υπεύθυνου ΠΑΣΟΚ. Και τονίζω τις έννοιες «συντεταγμένο» και «υπεύθυνο» ΠΑΣΟΚ, γιατί πιστεύω μεν – το ξέρετε πολύ καλά – στη δημοκρατική μας εσωτερική διαδικασία, αλλά όχι σε μια κακοφωνία, είτε κυβερνητικών, είτε ηγετικών στελεχών, που αποδυναμώνει τον πολιτικό μας λόγο, αλλά και την αξιοπιστία μας και εντείνει την αίσθηση ενός κυνισμού, για το τι είναι και τι πρεσβεύει το ΠΑΣΟΚ. Μας αδικεί.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, περάσαμε πολλά και ξέρω ότι όλοι πονέσαμε. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ούτε για μια στιγμή, ότι όλοι μα ς συλλογικά, αλλά και ο καθένας μας προσωπικά, μέσα στο Κίνημα, τα μέλη της Κυβέρνησης, τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, τα στελέχη μας, ακόμα και οι ψηφοφόροι μας, οι φίλοι μας, οι οικογένειές μας, σήκωσαν ένα απίστευτο βάρος αυτά τα δύο χρόνια.

Αποφασίσαμε να βάλουμε στην άκρη την έννοια του πρόσκαιρου πολιτικού κόστους. Σηκώσαμε ένα σταυρό, που δεν μας ανήκε. Ήμασταν αντιμέτωποι με αμαρτίες πολλών ετών. Συγκρουστήκαμε με νοοτροπίες βαθιά ριζωμένες και είχαμε απέναντί μας τη βαθιά δυσπιστία και εταίρων μας, και της διεθνούς κοινότητας, για τις δυνατότητες, αλλά ακόμα και για την ειλικρίνεια της Ελλάδας.

Βάλαμε πάνω απ’ όλα, όμως, πάνω από τις προσωπικές μας ή πολιτικές μας φιλοδοξίες, το ευρύτερο συλλογικό συμφέρον. Και αυτό, νομζω, είναι μια αξία ταυτισμένη με τη φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ. Το πώς το υπηρετήσαμε, αν μπορούσαμε καλύτερα ή χειρότερα, ας το αξιολογήσουμε. Αλλά το υπηρετήσαμε.

Στα δύο αυτά χρόνια, και εγώ θα μπορούσα να αλλάξω πολλά, κοιτάζοντας πίσω. Ήξερα ότι το πρόβλημα είναι βασικά διαρθρωτικό, θεσμικό, ότι υπήρχε ανάγκη βαθύτερων αλλαγών στο κράτος, πάταξης της διαφθοράς και της ανομίας. Έπρεπε να επιμείνω. Έκανα λάθος που δεν επέμεινα περισσότερο σε αυτό, παρά τις πολλές συσκέψεις για τα φάρμακα και τη συνταγογράφηση, για τη φοροδιαφυγή, για την μέχρι τώρα ασυλία στους μεγαλοπαράγοντες, για την αργοπορία της Δικαιοσύνης. Ήταν λάθος που δεν αλλάξαμε άμεσα το εκλογικό σύστημα, που δεν βάλαμε άμεσα ένα πλαίσιο διαφάνειας στα Μέσα Ενημέρωσης, που πιστέψαμε τις προβλέψεις των διεθνών Οργανισμών – έγκυρων, βεβαίως – για το εύρος και τη διάρκεια της κρίσης.

Φορτωθήκαμε στις πλάτες μας αμαρτίες πολλών άλλων. Καλά κάναμε, βέβαια, γιατί εμείς είχαμε την ευθύνη της χώρας. Και εγώ δεν έχω πρόβλημα να αναλάβω την ευθύνη να λύσω ένα πρόβλημα, για το οποίο δεν ευθύνομαι άμεσα. Αλλά δεν θα αναλάβω και δεν πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη για λάθη άλλων, για το ότι φτάσαμε εδώ. Δεν έχω πρόβλημα να αναλάβω τις ευθύνες μου ως Πρωθυπουργός, δεν με νοιάζει – και το απέδειξα – το πολιτικό κόστος.

Δεν δέχομαι, όμως, μαθήματα περί τόλμης. Δεν ήμουν ούτε άτολμος, αλλά και δεν ήμουν εγώ ο άτολμος. Η μόνη μομφή που δέχομαι, είναι ότι πάντα ήθελα να προχωρήσω με συναίνεση μεταξύ μας. Βέβαια, τα χρονικά περιθώρια και οι πιέσεις δεν μας επέτρεψαν ακόμα πιο ευρύτερες συναινέσεις και διαβουλεύσεις, κάτι το οποίο θελήσαμε να εμπεδώσουμε – έναν διαφορετικό πολιτικό πολιτισμό.

Αυτό που δεν πρέπει να κάνουμε σήμερα, όμως, είναι να αυτομαστιγωνόμαστε καθημερινά, διότι αυτό δεν θα φέρει αποτέλεσμα. Αντιθέτως, μπορεί να είναι μια εύκολη απόδραση, που όμως θα μετανιώσουμε – πιστεύω, όλοι μας – και βεβαίως, δεν θα δικαιώσουμε και τις σημαντικές προσδοκίες του ίδιου του Ελληνικού λαού.

Δεν πιστεύω ότι προδώσαμε αρχές και αξίες μας. Πιστεύω ότι παλέψαμε γι’ αυτές, μέσα σε ένα πάρα πολύ δύσκολο πλαίσιο. Και αυτή η αυτοθυσία μας, πρέπει να είναι μια ιστορική παρακαταθήκη για την παράταξή μας. Δεν μπορεί να αποδομηθεί, ούτε να υποτιμηθεί, έστω κι αν δεν έχει δεόντως εκτιμηθεί στη συγκυρία αυτή.

Αποτελεί μια τομή στην πολιτική ζωή του τόπου, στον πολιτισμό μας, και δεν πρέπει και δεν μπορεί να αφήσουμε να αποδομηθεί από θεωρίες συνωμοσίας, από εύκολους αφορισμούς που δεν οδηγούν πουθενά, από μια εύκολη κριτική για το πόσο διαπραγματευθήκαμε ή όχι, με ανύπαρκτες οπτασίες για εύκολες, ανώδυνες εναλλακτικές λύσεις.

Όταν ήμασταν κοντά στη χρεοκοπία, εμείς την αποφύγαμε. Δημιουργήθηκε ένας μηχανισμός, που δεν ήταν καθόλου αυτονόητος. Αποφασίσαμε ότι είναι προς το συμφέρον μας να μείνουμε στην Ευρωζώνη και το διασφαλίσαμε μέχρι σήμερα. Συνειδητοποιήσαμε ότι χρειάζεται ένα διαφορετικό οικονομικό μοντέλο, ότι η ανάπτυξη δεν έρχεται με το να πετάς χρήματα, αλλά με το να επενδύεις σωστά, ποιοτικά, πράσινα, ανταγωνιστικά και ελληνικά.

Μπήκαν μπροστά μεγάλες μεταρρυθμίσεις, τόσες μάλιστα όσο ποτέ άλλοτε, τις προηγούμενες δεκαετίες από τη μεταπολίτευση. Παρότι αργήσαμε, σήμερα, δημιουργείται σιγά-σιγά η αίσθηση ότι ο νόμος ισχύει και για τους ισχυρούς, ότι προστατεύουμε δικαιώματα και όχι προνόμια, ότι εμπεδώνεται η ισονομία και η δικαιοσύνη, ότι ο φοροφυγάς δεν μπορεί να φορτώνει βάρη στον μισθωτό και τον συνεπή φορολογούμενο.

Με μεγάλες δυσκολίες, αλλά με επιμονή, καταφέραμε ένα ελάχιστο, αλλά απαραίτητο πεδίο εθνικής συναίνεσης. Και οι Έλληνες πολίτες, παρά τη διεθνή ειδησεογραφία, που αποδείχθηκε πολλές φορές κατώτερη των περιστάσεων, έδειξαν απίστευτη ωριμότητα και κατανόηση για μια κατάσταση άκρως δύσκολη, πολύπλοκη και ρευστή, υπομένοντας τις μεγαλύτερες θυσίες της πρόσφατης ιστορίας μας.

Και με τις θυσίες αυτές, εξασφαλίσαμε και την τεράστια μείωση του βάρους του χρέους που κληρονομήσαμε, με νέους δανειοδοτικούς όρους, ευνοϊκούς για την Ελλάδα, δίνοντας προοπτική για τη νέα γενιά της χώρας μας, που πράγματι σήμερα βρίσκεται σε μια πολύ δύσκολη θέση. Εξασφαλίζουμε, όμως, μια προοπτική.

Αυτές είναι κατακτήσεις που δεν μπορεί να ισοπεδώνονται, όσο κι αν τα σημερινά προβλήματα της χώρας είναι μεγάλα. Είμαστε σε μια μετάβαση, στο μέσο αυτής της μετάβασης. Και αυτή η μετάβαση πρέπει να συνεχιστεί, να γίνει με τον πιο σωστό, αποτελεσματικό, ανθρώπινο και κοινωνικά δίκαιο τρόπο. Αλλά πίσω δεν μπορούμε να πάμε, ούτε να σταματήσουμε εδώ όπου φτάσαμε, χάνοντας θυσίες και κόπους.

Όπως σας είπα, εγώ θα κάνω το καθήκον μου, όμως, αυτό δεν αρκεί. Διάφοροι, εντός ή εκτός ΠΑΣΟΚ, θεωρούν ότι θα ήταν σκόπιμο, για πολλούς λόγους, να γίνει ένα πρόσωπο το εξιλαστήριο θύμα, αφορίζοντας έτσι τα πραγματικά προβλήματα του τόπου.

Εύκολο είναι, να είναι ο Γιώργος Παπανδρέου αυτός ο στόχος. Επαναλαμβάνω: αυτό, όχι μόνο θα αποπροσανατολίσει, αλλά θα δημιουργήσει και ψευδαισθήσεις για τα πραγματικά προβλήματα της χώρας. Κι αν δεν είμαστε ειλικρινείς για τα πραγματικά προβλήματα, αυτά που σήμερα πρέπει να αλλάξουμε, η χώρα θα πάει πίσω.

Ξέρω, επίσης, ότι ενόχλησα και ενοχλώ διάφορα εξωθεσμικά κέντρα και συμφέροντα. Αυτό θα το κάνω μια ζωή, από όπου κι αν βρίσκομαι. Ποτέ δεν έσκυψα και δεν θα σκύψω το κεφάλι. Και δεν δέχομαι την αιχμαλωσία της πολιτικής, με στόχο την παρασιτική επιβίωση κάποιων.

Αυτό τον αγώνα, θα τον συνεχίσω, για να υπάρξει ένα ευνομούμενο κράτος, η αυτονομία της πολιτικής – το στοίχημα της δημοκρατίας, που δεν είναι μόνο ελληνικό, δεν είναι μόνο «ΠΑΣΟΚικό», είναι και στοίχημα στην Ευρώπη και διεθνώς.

Είναι, όμως, σήμερα ανάγκη να εστιάσουμε στα πραγματικά διλήμματα που έχει η χώρα και, βέβαια, το ΠΑΣΟΚ.

Πρώτα απ΄ όλα, κάνοντας μια αρχική αξιολόγηση της πορείας μας – παρότι τα δύο χρόνια που βρισκόμασταν στην Κυβέρνηση, θεωρητικά, είναι στη μέση της θητείας μας κι όχι στο τέλος της – για να δούμε τα συν και τα πλην, αλλά και τα βασικά διακυβεύματα.
Δεύτερον, να ορίσουμε παράλληλα τον πυρήνα του ελληνικού προβλήματος, μέσα στο πλαίσιο των νέων ευρωπαϊκών και διεθνών εξελίξεων και προκλήσεων.
Τρίτον, αναδεικνύοντας και πάλι τον πυρήνα των δικών μας αξιών, των δικών μας στόχων, για την επόμενη περίοδο, κοιτάζοντας με ειλικρίνεια το όχημα που λέγεται «ΠΑΣΟΚ», τις μεγάλες αλλαγές που και το ΠΑΣΟΚ, εσωτερικά, πρέπει να κάνει, καταστατικές ή και άλλες θα έλεγα, προς την κατεύθυνση της περισσότερης δημοκρατίας και της ακόμα πιο ανοιχτής λειτουργίας, προκειμένου να εδραιώσουμε και να προωθήσουμε και την αυτονομία της πολιτικής.
Τέταρτον, την περίοδο αυτή, να συνδιαμορφώσουμε τους στόχους για την Κυβέρνηση, στηρίζοντάς την στο έργο της, ελέγχοντας ως ΠΑΣΟΚ το έργο της, παίζοντας ένα πιο ουσιαστικό ρόλο, αν θέλετε, ως κόμμα, κάτι το οποίο αποτελεί και μια αυτοκριτική, διότι πράγματι δεν παίξαμε αυτό το ρόλο, θέτοντας τις προτεραιότητες που θεωρούμε απαραίτητες για τον τόπο και δίνοντας και το δικό μας πολιτικό στίγμα αυτή την εποχή.
Πέμπτον, στον προσυνεδριακό μας διάλογο, να διαμορφωθούν οι άξονες του νέου μας προεκλογικού προγράμματος.
Πιστεύω ότι όλοι μπορούμε να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων, με την ίδια αποφασιστικότητα και αυτοθυσία, ώστε να συμβάλουμε συλλογικά στην πορεία της χώρας, αλλά και του ίδιου του ΠΑΣΟΚ.

Θα ξεκινήσω από το τελευταίο, που αφορά στη σημερινή Κυβέρνηση και στις εθνικές εκλογές. Σε συναντήσεις που είχα με τους Αρχηγούς των άλλων κομμάτων, είχα τονίσει την ανάγκη να συνεχιστεί η πορεία προσαρμογής, με ευρύτατες συναινέσεις. Και τόνισα ότι οι διορθωτικές κινήσεις και διαπραγματεύσεις θα είναι συνεχώς στην ατζέντα με τους θεσμικούς μας εταίρους. Επεσήμανα, όμως, ότι η γρήγορη προσφυγή στις κάλπες θα ήταν βλαπτική και αδιέξοδη.

Στις τελευταίες συναντήσεις που είχαμε, ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας, μίλησα για Κυβέρνηση συνεργασίας, που θα εξαντλούσε την τετραετία. Αυτό, βέβαια, όπως ξέρετε, απορρίφθηκε από τη Νέα Δημοκρατία. Όμως, το ελάχιστο το οποίο δέχθηκα, είναι να ολοκληρώσει αυτή η Κυβέρνηση το βασικό έργο, που απορρέει από τις αποφάσεις της 26ης Οκτωβρίου και, βεβαίως, από τις προγραμματικές δηλώσεις. Χαίρομαι για το γεγονός ότι, μετά από μια περίοδο ταλάντευσης της Νέας Δημοκρατίας, προχθές εξέδωσαν ανακοίνωση, αποδεχόμενοι αυτή την αρχή.

Στις συζητήσεις που είχα και σήμερα με τον Πρωθυπουργό, Λουκά Παπαδήμο, συμφωνήθηκε ότι χρειάζεται ένας εύλογος χρόνος, που θα διασφαλίσει οριστικά την εφαρμογή αυτών των αποφάσεων, την ευεργετική για τον πολίτη και την οικονομία εφαρμογή του «PSI», την αναδιάρθρωση των Τραπεζών, την επανακεφαλαιοποίησή τους, τη διαπραγμάτευση και ψήφιση του νέου προγράμματος.

Και παράλληλα, πρέπει να συνεχιστεί και η εφαρμογή του προγράμματος, με διαρθρωτικές αλλαγές, με νομοθετικές και διοικητικές πρωτοβουλίες, με ακούραστη δουλειά, για να μην μείνουμε πίσω. Οι δύσκολες διαπραγματεύσεις που έχουμε μέσα στο Γενάρη και το Φλεβάρη – θα σας πει σχετικά και ο σύντροφος, Βαγγέλης Βενιζέλος – δεν μπορούν να συνδυαστούν με πολιτική αβεβαιότητα.

Και ξέρετε ότι οι θεσμικοί μας εταίροι είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι σε αυτό το ζήτημα. Και ξέρετε, επίσης, ότι η επόμενη δόση, η 7η δόση, η πρώτη του νέου προγράμματος, δεν είναι των 8 δισεκατομμυρίων, αλλά των 80 δισεκατομμυρίων.

Αυτός είναι ένας ακόμα λόγος, για να δοθεί ένας εύλογος χρόνος στην Κυβέρνηση. Γι’ αυτό, η «φιλολογία» περί άμεσων εκλογών αποδομεί την Κυβέρνηση, αν δεν είναι και καταστροφική για την ποιότητα του έργου της. Ίσως κάποιοι αυτό να θέλουν, χωρίς να το ομολογούν. Εμείς, όμως, αυτό δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε. Και αυτή πρέπει να είναι η στάση όλων μας, εντός και εκτός Κυβέρνησης.

Ανάλογη πρέπει να είναι η στάση όλων μας και για τις εσωτερικές μας διαδικασίες. Θυμίζω ότι η κοινοβουλευτική σύνθεση έχει, βεβαίως, εντολή τετραετίας, όχι διετίας, και με τη σημερινή της σύνθεση παραμένουμε πλειοψηφία, ασχέτως αν για πολλούς λόγους χρειάστηκε να αναζητήσουμε μεγάλες πλειοψηφίες.

Χρειάζεται να διασφαλίσουμε τη λειτουργικότητα και παραγωγικότητα αυτής της Κυβέρνησης, υπό τον Λουκά Παπαδήμο, μέχρι τις εκλογές. Και αυτό επαφίεται κυρίως θα έλεγα, όχι μόνον, αλλά κυρίως, στη δική μας υπεύθυνη στάση, αλλά και στη στάση του καθενός μας προσωπικά.

Και βέβαια, χρειάζεται να προετοιμαστούμε για τις εκλογές, όποτε κι αν αυτές γίνουν. Ποιο είναι το ιδεολογικό μας στίγμα, ποιες αξίες πρεσβεύουμε και πώς τις αναδεικνύουμε, τι κόμμα ξαναφτιάχνουμε, ποια τα πολιτικά διλήμματα, ποιες οι βασικές μας κατευθύνσεις. Και έχω από πολλούς την αίσθηση, ίσως και απαίτηση από άλλους, ότι πρέπει να υπάρξει κι ένας ουσιαστικός εσωτερικός πολιτικός διάλογος, ακριβώς γι’ αυτά τα θέματα, αλλά και για να συνθέσουμε, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας σε αυτή τη μάχη.

Είναι χρέος μας να αξιολογήσουμε την πορεία μας, όπως είπα, προκειμένου να διαμορφώσουμε ένα αξιόπιστο προεκλογικό πρόγραμμα, που θα εμπνεύσει και σιγουριά και προοπτική. Μια Ελλάδα που ξεπερνά την κρίση, αλλά και δημιουργεί βάσεις για να σταθεί πια στα δικά της πόδια.

Όμως, όσο διαρκεί αυτή η Κυβέρνηση – λιγότερους ή περισσότερους μήνες – πρέπει εμείς, στο ΠΑΣΟΚ, ως Κίνημα, ως Κοινοβουλευτική Ομάδα, να παίρνουμε πολιτικές πρωτοβουλίες, που αναδεικνύουν το δικό μας πολιτικό και ιδεολογικό στίγμα, με βασικούς άξονες τα παρακάτω, τα οποία θεωρώ ότι είναι σημαντικά και τα οποία με πολλούς από εσάς έχω συζητήσει:

Πρώτα απ΄ όλα, η χώρα έχει ανάγκη από σοβαρές πολιτικές και από υπεύθυνες πολιτικές ηγεσίες, που κατανοούν τις προτεραιότητες. Και πρέπει να πετύχει το σχέδιο διάσωσης, για το οποίο έχουν ήδη γίνει πολλές θυσίες. Όπως είπα, είμαστε στο μέσο της εφαρμογής του, και η Κυβέρνηση που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές, πρέπει αυτό να το εγγυηθεί.

Δεύτερον, οι πολιτικές μας όλο και περισσότερο πρέπει να εμπεριέχουν μέτρα δικαιοσύνης, στήριξης του αδύναμου, στήριξης όσων πλήττονται προσωρινά από την ύφεση και την προσαρμογή. Η ανακατανομή του πλούτου και της δημοκρατικής εξουσίας, θα έλεγα, είναι μέρος της λύσης της σημερινής κρίσης, όχι πρόβλημα. Ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, που θα έχει εχέγγυα αποτελεσματικότητας, με βασική προτεραιότητα την κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά και τη δημοσιονομική ισορροπία.

Τρίτον, η αναδιάρθρωση του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας. Και θα μπορούσε να ενταχθεί ακόμα και το θέμα της παιδείας μέσα σ’ αυτό το ευρύτατο πλαίσιο της κοινωνικής πρόνοιας. Δεν αρκεί να έχουμε ένα βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα, χρειαζόμαστε και ενεργές πολιτικές για να βοηθήσουμε τον άνεργο, να στηρίξουμε την μετάβασή του σε ένα επάγγελμα, σε μια πιο σίγουρη δουλειά, σε μια νέα τεχνολογία, σε έναν άλλο τομέα της οικονομίας. Να αλλάξουμε το σύστημα των γενικών εξετάσεων, να αναδιαρθρώσουμε τη γενική και τεχνική παιδεία, την πρόνοια για γονείς και για μονογονεϊκές οικογένειες, να στηρίξουμε την ένταξη των μεταναστών στην κοινωνία μας, να συνεχίσουμε την εξάπλωση της πετυχημένης πολιτικής μας για τους εθισμένους σε ναρκωτικά, την εφαρμογή του προγράμματος κοινωφελούς εργασίας. Όλα αυτά παραμένουν προτεραιότητες για ένα σύγχρονο σύστημα κοινωνικής προστασίας.

Τέταρτον, έχουμε την άλλη αναπτυξιακή μας προοπτική, για ένα αναπτυξιακό μοντέλο που μας επιτρέπει να σταθούμε στις δικές μας, ελληνικές δυνάμεις, στα δικά μας συγκριτικά πλεονεκτήματα. Η αξιοποίηση του πλούτου μας, των ακινήτων και της δημόσιας περιουσίας, όπως το Ελληνικό, το Κέντρο της Αθήνας, η τουριστική ανάπτυξη στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη, όλα αυτά είναι σημεία τα οποία θα πρέπει και να δρομολογηθούν, αλλά και να είναι μέρος του προεκλογικού μας προγράμματος.

Τέλος, θα πρέπει να αξιοποιήσουμε την περίοδο αυτή για την προώθηση μεγάλων θεσμικών αλλαγών, που απαιτούν ευρύτερες συναινέσεις – είναι μια ευκαιρία. Μακάρι αυτή την ευκαιρία, να την αξιοποιήσουν και τα άλλα κόμματα. Εμείς, πάντως, πρέπει να την προωθήσουμε, από το πολιτικό σύστημα, μέχρι και τη διαφάνεια στα Μέσα Ενημέρωσης, τη χρηματοδότησή τους, τις αλλαγές στο τραπεζικό σύστημα, αλλά και πρωτοβουλίες ακόμα και στην εξωτερική πολιτική.

Χρειάζεται για όλα τα παραπάνω ενότητα του Κινήματός μας. Ένα Κίνημα, με ισχυρή πολιτική βούληση γι’ αυτές τις αλλαγές. Ήμασταν μέχρι σήμερα ο πυλώνας της σταθερότητας, αλλά και της προοπτικής της χώρας. Καμία άλλη πολιτική δύναμη δεν εγγυάται αυτή την πορεία. Και για το λόγο αυτό, ο ρόλος μας είναι κρίσιμος και εθνικής σημασίας.

Όπως είπα, βέβαια, χρειάζεται μια δημιουργική αποτίμηση των όσων κάνουμε. Χρειάζεται να αναδείξουμε καινοτόμες ιδέες, να δούμε τα προβλήματα και πώς μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε με διαφορετικούς τρόπους – τη γραφειοκρατία, τη διαφθορά, την ανεργία. Να δούμε την τεχνολογία, που αξιοποιεί η νέα γενιά και στην οποία ήμασταν κάποια στιγμή πρωτοπόροι, ως ένα μέσο πολιτικής συμμετοχής. Να δούμε πώς θα είναι η διαβούλευση πιο ουσιαστική, πώς η επαφή μας και ο διάλογος θα κάνει τον πολίτη συμμέτοχο και όχι παρατηρητή.

Να δούμε περισσότερο την πράξη και λιγότερο τα λόγια, περισσότερο την ανθρωπιά και, ίσως ακόμα περισσότερο, την ανθρωπιά σ’ αυτούς από τους οποίους ζητούμε να αλλάξουν ριζικά. Δεν είναι εχθροί μας οι συμπολίτες μας, τους χρειαζόμαστε. Τους χρειαζόμαστε, για να κάνουν κι αυτοί την επανάστασή τους. Και εμείς, πρέπει να τους συμπαρασταθούμε, αντί να τους κατηγορούμε.

Δεν μας έφταιξε ποτέ ο λαός ή ο πολίτης. Μας έφταιξαν οι πρακτικές, οι νοοτροπίες, η έλλειψη θεσμών και λειτουργιών, που θα δημιουργούσαν την εμπιστοσύνη, την ασφάλεια, την αλληλεγγύη μεταξύ μας, ώστε οι αλλαγές να είναι συμμετοχικές, να είναι κατάκτηση και προσωπική, πολιτική ιδιοκτησία του καθενός, αλλά και συλλογική επιλογή, όσο επώδυνη κι αν είναι, όχι όμως αλλαγές επιβαλλόμενες και επιφανειακές.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, θέλω να αναφερθώ στο μέτρο της πρόκλησης, αλλά και στον πυρήνα των προβλημάτων μας, όπως εγώ τα αντιλήφθηκα τα δύο τελευταία χρόνια. Είναι μια πρώτη αποτίμηση, που θα πρέπει να συμπληρωθεί με την εμπειρία και τις απόψεις όλων σας, αλλά και των μελών του Κινήματός μας, σ’ αυτή την προσυνεδριακή διαδικασία.

Το σύνολο της Ευρώπης βυθίζεται σε μια κρίση χωρίς προηγούμενο, στην ιστορία των τελευταίων δεκαετιών και είναι, θεωρώ, αποτυχία της Ευρώπης της συντήρησης. Όλο και περισσότερο, μιλούν για τον κίνδυνο μιας κρίσης παρόμοιας με αυτήν της δεκαετίας του ’30, 80 χρόνια πριν.

Επίσης, αλλάζουν οι συσχετισμοί διεθνώς. Μεταφέρεται συστηματικά η οικονομική ισχύς προς χώρες της Ανατολής, τις λεγόμενες «BRICs», τις αναδυόμενες οικονομίες. Και είναι για μας, τον αναπτυγμένο κόσμο, και για την Ευρώπη, μια μεγάλη πρόκληση να παραμείνουμε ή να γίνουμε ξανά ανταγωνιστικοί.

Και πάλι, η Ευρώπη της συντήρησης εδώ έχει αποτύχει. Ενώ οι προκλήσεις, κλιματολογικές, οικονομικές, δημογραφικές, ενεργειακές, τεχνολογικές, θα μπορούσαν να μετατραπούν σε δυνατότητες, έχουν μετατραπεί σε απειλές για τις σημερινές και τις επόμενες γενιές, έχουν μετατραπεί σε μεγάλες ανισότητες εντός των κοινωνιών μας, αλλά και μεταξύ των κοινωνιών και σε αδικίες που υπονομεύουν τη συνοχή, αλλά και το δημοκρατικό πολίτευμα.

Και εδώ, πάλι καλούμαστε, ως ένα Κίνημα με ιστορία και αξίες, να παραμείνουμε πυλώνας σταθερότητας, όπως και ανανέωσης. Η δική μας παράταξη είναι, μπορεί και πρέπει να συνεχίσει να είναι, παράταξη με ενεργή συμμετοχή και προσφορά και στην παγκόσμια και στην ευρωπαϊκή πολιτική συζήτηση για τα θέματα αυτά.

Η δική μας πολιτική πρέπει παράλληλα να στηρίξει και πρωτοπορίες ελληνικές, που θα αναδεικνύουν αυτό το νέο αναπτυξιακό παράδειγμα. Η δική μας πολιτική μπορεί και πρέπει να εγγυηθεί, παρά τη βοήθεια που σήμερα παίρνουμε και την εξάρτηση που έχουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους θεσμικούς μας εταίρους, ότι εμείς είμαστε ο φορέας που θα κάνουμε την Ελλάδα όλο και πιο αυτοδύναμη, στηριζόμενοι στις δικές μας, ελληνικές δυνάμεις.

Αυτό το θεωρώ βασικό μας στοίχημα και το θεωρώ πάρα πολύ σημαντικό, από την εμπειρία των τελευταίων δύο ετών. Να αναπτύξουμε και να ενισχύσουμε δυνάμεις, με επένδυση σε μια διαφορετική παιδεία, στη νεολαία μας, με πρωτοβουλίες της Περιφέρειας και με αξιοποίηση των πόρων τους, σε ένα νέο αναπτυξιακό πρότυπο.

Έχουμε χρέος να μιλήσουμε με ειλικρίνεια και με καθαρό τρόπο, πρώτα απ’ όλα, για το παγκόσμιο τοπίο μέσα στο οποίο ζούμε, το οποίο αλλάζει ραγδαία, διότι αυτό μας επηρεάζει και αυτό θα πρέπει να το λάβουμε υπόψη για τις δικές μας αποφάσεις.

Η Ευρώπη, βέβαια, έχει τεράστιες δυνατότητες, το θέμα είναι αν θέλει, όχι αν μπορεί. Όμως, η συντηρητική Ευρώπη φαίνεται να μην έχει τη βούληση. Και θα συνοψίσω τα διλήμματα που υπάρχουν στην Ευρώπη και παγκοσμίως, σε πολύ απλά διλήμματα.

Είναι το δίλημμα της δημοκρατίας.

Είναι το δίλημμα της δικαιοσύνης και της ισότητας, μπροστά στην ανισότητα που έχει αναπτυχθεί με την παγκοσμιοποίηση.

Και είναι και το δίλημμα της βιώσιμης πράσινης ανάπτυξης, στο φυσικό περιβάλλον όπου ζούμε.

Έχουμε τη σύγκρουση της δημοκρατίας με τις δυνάμεις των αγορών. Και εδώ, θέλω να θυμίσω ότι, στη συντηρητική Ευρώπη, είχα προτείνει, είχαμε προτείνει και είχαμε συζητήσει σε βάθος, πολλές πολιτικές, με τις οποίες θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε αυτή την επίθεση των αγορών ή των δυνάμεων των αγορών – γιατί δεν είναι αγορές γενικά, είναι δυνάμεις συγκεκριμένες μέσα στις αγορές.

Από τις αρχές του 2010, είχα προτείνει τα ευρωομόλογα, για να δανειζόμαστε επί ίσοις όροις, και να μην υπάρχουν εξωφρενικά διαφορετικά επιτόκια μεταξύ των χωρών. Δεν εισακούστηκα και, σήμερα, η κατάσταση που υπάρχει στην Ευρωζώνη αποτελεί αποτυχία των συντηρητικών να κινηθούν δυναμικά και έγκαιρα.

Εμπιστεύτηκαν το λεγόμενο «μαγικό χέρι» της αγοράς, που όλα θα τα λύσει. Και αντί να σταματήσουν την κερδοσκοπία των αγορών, αντί να επιβάλουν μια δημοκρατική εποπτεία στους οίκους αξιολόγησης, αντί να επιβάλουν διαφάνεια στα λεγόμενα «παράγωγα» και στα CDS, αντί να ελέγξουν τις offshore, τους φορολογικούς παραδείσους, αντί να ισχυροποιήσουν έγκαιρα την πυροπροστασία από τις φωτιές των αγορών, η συντηρητική λύση ήταν «πολύ λίγα, πολύ αργά» και, απλώς, ένα πρόγραμμα λιτότητας σε κάθε κράτος.

Βέβαια, είναι ανάγκη να βάλουμε τάξη στα του οίκου μας, αλλά αυτό από μόνο του δεν αρκεί. Κι αν γίνει μόνον αυτό, απλώς, θα μας πάει σε μια βαθύτερη ύφεση. Και αυτό το είχαμε επισημάνει από το 2009. Είχαμε μιλήσει για μια ανταγωνιστική πράσινη Ευρώπη, που θα δημιουργεί εργασία, δουλειές για όλους.

Απέναντι και στη Νέα Δημοκρατία, που μας μιλάει για την ανάπτυξη, εμείς ξέρουμε ότι ρίχνοντας απλώς χρήματα, χωρίς να ξέρουμε πού θα πάνε, αυτό θα βοηθούσε περισσότερο στην δανειακή μας εξάρτηση και στην κρίση του αναπτυξιακού προτύπου.

Γι’ αυτό, είναι απαραίτητο η Ευρωπαϊκή Ένωση να επενδύσει, μέσω των ευρωομολόγων ή της αύξησης του δικού της προϋπολογισμού, αλλά και μέσω άλλων πολιτικών, όπως είναι ο φόρος επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, σε υποδομές, καινοτομία, παιδεία και πράσινη ανάπτυξη. Να γίνουμε ανταγωνιστικοί, όχι λόγω φτήνιας, αλλά λόγω ποιότητας. Αλλιώς, η Ευρώπη θα μπει σε ακόμη μεγαλύτερη ύφεση.

Επίσης, η συντηρητική Ευρώπη καλλιέργησε το λαϊκισμό και το φόβο. Κατηγόρησε λαούς, αντί να αντιμετωπίσει ασθένειες. Δημιουργήθηκε μια ιδεολογική δυσκαμψία, όχι απλά υπέρ των αγορών, αλλά φοβικά κατά των αλλαγών. Ένας φόβος για την ίδια την Ευρωπαϊκής ιδέα, φόβος απέναντι στην μεταφορά εξουσιών ιδιαίτερα από τους μεγάλους παίκτες, φόβος για το ξένο, φόβος για την εμβάθυνση και την αλληλεγγύη.

Ένας φόβος ανάληψης ρίσκου, αλλά και συγκέντρωσης δύναμης, για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε την κρίση και, τελικά, ένας φόβος απέναντι στους ίδιους τους λαούς και τους πολίτες. Και μάλιστα, τώρα που χρειαζόμαστε να εμπιστευθούμε τους λαούς και τους πολίτες, για να μπορέσουμε να δουλέψουμε στενότερα και πιο αποτελεσματικά.

Η Ευρώπη έχει όλες τις προϋποθέσεις για να διαχειριστεί δημοκρατικά – και όχι στο παρασκήνιο – αυτές τις μεγάλες εσωτερικές, αλλά και ευρύτερες αλλαγές, ώστε να υπηρετεί τους πολίτες και όχι τις ελίτ, όπως σωστά λέει ο Γερμανός φιλόσοφος, Γιούργκεν Χάμπερμας, ο οποίος μας μιλάει για την μετά-δημοκρατία στην οποία περνάει η Ευρώπη.

Δηλαδή, μια δημοκρατία, που αποτελείται ουσιαστικά από ισχυρούς παίκτες, σε μια διακυβερνητική λειτουργία, οι οποίοι, αργά ή γρήγορα, θα αποξενώσουν τους Ευρωπαίους πολίτες από το πολιτικό εγχείρημα που λέγεται «Ευρωπαϊκή Ένωση».

Και εδώ, η δική μας ελληνική φωνή, παρά τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες, έχει προτείνει εναλλακτικές λύσεις, για την ενίσχυση της δημοκρατίας, για τη λειτουργία δημοψηφισμάτων και για πολλά άλλα. Αυτές οι προτάσεις όλο και περισσότερο υιοθετούνται από πολλές προοδευτικές δυνάμεις – Σοσιαλιστές, Πράσινοι, ακόμα και Φιλελεύθεροι, υιοθετούν μια εναλλακτική ευρωπαϊκή πορεία.

Τα λέω αυτά, γιατί εμείς, το ΠΑΣΟΚ, έχουμε μια ισχυρή ιδεολογική και πολιτική πλατφόρμα για το πού πηγαίνει η Ευρώπη. Σε αντίθεση με τη Νέα Δημοκρατία και με την παραδοσιακή Αριστερά.

Θα ήθελα, όμως, χωρίς να μακρηγορήσω, να πω δυο λόγια για τη δική μας σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον πυρήνα, όπως εγώ τον βλέπω, της κακοδαιμονίας. Να ξαναπάμε για λίγο στην ένταξή μας στην ΕΟΚ.

Θυμάστε την τότε θέση μας, του Ανδρέα Παπανδρέου, που αναδείκνυε τρία στοιχεία. Δεν ήμασταν ενάντια στην ΕΟΚ. Ήμασταν ενάντια στη συγκεκριμένη ΕΟΚ. Ποια ήταν τότε η δική μας ανάλυση;

Πρώτον, ότι ήταν μια ΕΟΚ σε μια διαιρεμένη Ευρώπη, άρα, για εμάς, η τότε ΕΟΚ συμβόλιζε την ψυχροπολεμική διαίρεση της Ευρώπης, τις εξαρτήσεις αυτής της ψυχροπολεμικής κατάστασης, στην οποία εμείς είχαμε συστηματικά αντιταχθεί.

Δεύτερον, μιλούσαμε για την Ευρώπη των μονοπωλίων, αλλά εννοούσαμε ότι η ελεύθερη ενιαία αγορά, στην οποία θα μπαίναμε, θα είχε αρνητικές συνέπειες για τις ελληνικές βιομηχανίες, για τη γεωργία μας και την ανάπτυξη της οικονομίας μας.

Δεν ήμασταν έτοιμοι και δεν θα μπορούσαμε να ανταγωνιστούμε επί ίσοις όροις τα μεγαθήρια της τότε Γερμανίας, Γαλλίας, Ολλανδίας, Αγγλίας ή Ιταλίας. Αυτό θα είχε σαν αποτέλεσμα τη διατήρηση της ανισότητας, αλλά και την οικονομική μας εξάρτηση από τα κέντρα αυτά.

Και τρίτον, ήταν μια Ευρώπη, όπως λέγαμε, των Βρυξελλών. Δηλαδή, μια Ευρώπη με δημοκρατικό έλλειμμα. Με τις αποφάσεις μιας ελίτ, ή μιας γραφειοκρατίας, ή των μεγάλων παικτών.

Η πρώτη Συνθήκη άλλαξε άρδην με την πτώση του Τείχους. Και η Ελλάδα πρωτοστάτησε στη δημιουργία μιας ενιαίας, διευρυμένης και δημοκρατικής Ευρώπης, με τις πολιτικές μας στα Βαλκάνια, την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε., τη νέα μας ευρωπαϊκή προσέγγιση με την Τουρκία, τη στήριξη των νέων μελών, αλλά και την πολιτική της ευρωπαϊκής γειτονίας, που η τότε Προεδρία μας προώθησε. Η Ευρώπη δεν ήταν πια η ψυχροπολεμική Ευρώπη.

Όσο για το δεύτερο ζήτημα της ενοποίησης της αγοράς, από το ’81 και μετά, δώσαμε μια μάχη για τα Ταμεία Συνοχής – όπως θυμάστε – τα Μεσογειακά Προγράμματα, το τότε Μνημόνιο, για τη μεγαλύτερη στήριξη της ελληνικής παραγωγικής βάσης. Οι διαπραγματεύσεις μας ήταν πετυχημένες. Κερδίσαμε πολλά σε οικονομικό επίπεδο.

Το ερώτημα, όμως, σήμερα είναι, πώς αξιοποιήθηκαν αυτές τις δεκαετίες τα χρήματα; Μεγάλοι και παραδοσιακοί τομείς της βιομηχανίας μας έσβησαν. Οι γεωργοί μας έγιναν πλουσιότεροι, αλλά η γεωργία μας φτωχότερη και μη ανταγωνιστική. Ο τουρισμός μας έχασε και αυτός σε ανταγωνιστικότητα.

Δημιουργήσαμε αρκετές υποδομές, αλλά το πόσο αυτές συνέβαλαν στην ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας, ή στην κοινωνική συνοχή, είναι αμφισβητήσιμο. Τα προγράμματα του Κοινωνικού Ταμείου, αντί να στηρίξουν την επαγγελματική κατάρτιση, την αυτο-ενδυνάμωση των νέων και ανέργων, βοήθησαν πολλούς συμβούλους να πλουτίσουν και να φτιάξουν υποδομές εκπαιδευτικές, αμφιβόλου χρησιμότητας.

Η Ελλάδα έγινε εξαρτώμενη από την Ευρώπη, αντί να γίνει όλο και πιο ανταγωνιστική και να σταθεί στα δικά της πόδια. Θα θυμάστε τις θεωρίες μας περί κέντρου και περιφέρειας – εξαρτηθήκαμε από ένα οικονομικό κέντρο, δημιουργώντας μια εξαρτημένη αστική τάξη, με δομές περισσότερο παρασιτικές, παρά παραγωγικές.

Σε αντίθεση με χώρες της Ανατολικής και της Κεντρικής Ευρώπης, που πέρασαν από μια διαδικασία «Glasnost» και Περεστρόικας. Και δεν υιοθετώ αναγκαστικά τις πολιτικές, όπως τις εφάρμοσαν εκείνες οι χώρες, αλλά αυτές οι έννοιες ήταν η διαφάνεια από τη μια και η ανασυγκρότηση από την άλλη. Δηλαδή, ουσιαστικά, ένα διαφορετικό κράτος, που θα έσπαγε το πελατειακό και συντηρητικό κράτος των κομμουνιστικών καθεστώτων.

Εμείς δεν το καταφέραμε. Δεν το καταφέραμε, στο μέτρο που θα έπρεπε. Και μάλιστα, αφομοιωθήκαμε σε ένα μεγάλο βαθμό από αυτή την παραδοσιακά δεξιά αντίληψη, απέναντι σε ένα κρατικίστικο πολιτικό σύστημα και, βεβαίως, έτσι γίναμε και πιο ευάλωτοι στις ορέξεις διαφόρων συμφερόντων.

Αυτό θεωρώ ότι αποτελεί και το βασικό λόγο, εξαιτίας του οποίου αντί να μετατρέψουμε ένα νέο μας πλούτο – γιατί πλούτο είχαμε, είτε των κονδυλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είτε ως μέρος της αναπτυξιακής μας τροχιάς, είτε των φθηνών δανείων όταν μπήκαμε στο ευρώ – σε μια ανταγωνιστική οικονομία, τα χρήματα αυτά σκέπασαν ή και τάισαν παλιές μας αδυναμίες, ή και τις ενδυνάμωσαν, δυστυχώς. Έκαναν το κράτος πιο αναχρονιστικό, την οικονομία πιο παρασιτική, την ελληνική κοινωνία πιο καταναλωτική.

Μετά το 2004 δε, με την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας του κ. Καραμανλή, αυτή η πελατειακή λογική βρήκε το αποκορύφωμά της. Δεν εξασφάλισε βιώσιμη ανάπτυξη, χειροτέρευσε νοοτροπίες και εξαρτήσεις και εμπέδωσε την αίσθηση αναξιοπιστίας του κράτους, με την αδιαφάνεια και τη διαφθορά στην καθημερινή ατζέντα.

Όταν λοιπόν κόπηκε αυτός ο ομφάλιος λώρος, προ διετίας, βρεθήκαμε να μην μπορούμε να σταθούμε στα δικά μας πόδια. Βρέθηκε η ελληνική βιομηχανία, η γεωργία, οι υπηρεσίες, σε δυσκολία να προσαρμοστούν και, βέβαια, με βασικό ασθενή το ίδιο το κράτος.

Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες, επειδή πολλά μας καταμαρτυρούν για το τι λέγαμε προεκλογικά και τι είπαμε μετεκλογικά, χωρίς να κουράσω, θέλω να διαβάσω μερικά αποσπάσματα από έναν λόγο, από το Φεβρουάριο του 2009, αρκετούς μήνες προ των εκλογών.

Μιλήσαμε για τις εξής προτεραιότητες: Ελληνική φωνή παντού και με αξιώσεις. Εξωτερική πολιτική. Πράσινη ανάπτυξη. Παιδεία και πολιτισμός. Κράτος πρόνοιας. Και τέλος, παραγωγικό ευνομούμενο κράτος. Και διαβάζω:

«Για όλα τα παραπάνω, απαιτείται ένα άλλο κράτος. Απέναντι στην ανομία και την κατάρρευση αρχών και αξιών, απέναντι σε ένα κράτος σπάταλο, πελατειακό, πλαδαρό, χτίζουμε ένα σύγχρονο, δημοκρατικό, παραγωγικό κράτος, επιτελικό, αποκεντρωμένο.

Ένα κράτος που σέβεται, προστατεύει, στηρίζει, εμπιστεύεται τον πολίτη. Ένα κράτος – στρατηγείο, με Υπουργεία που θα ασχολούνται κυρίως με την χάραξη των πολιτικών και Υπηρεσίες κοντά στον πολίτη, στους νέους ισχυρούς Δήμους.

Με ενίσχυση της δημοκρατίας μας, τόσο ως προς την λήψη αποφάσεων – δημοψήφισμα – όσο και ως προς την άσκηση νομοθετικού έργου – διπλές αναγνώσεις. Με ένα νέο εκλογικό νόμο, που απορρίπτει την πελατεία και τον κακό ανταγωνισμό, που κατοχυρώνει την αυτονομία της πολιτικής.

Ένα κράτος, όπου ο φορολογούμενος θα ξέρει πού πήγαν τα λεφτά του, ο επιχειρηματίας σε πόσες μέρες θα εκδοθεί η άδειά του, τι πρέπει να πληρώσει, ο νέος τι προσόντα και δεξιότητες πρέπει ν’ αποκτήσει για να βρει δουλειά, ποιες οι ευθύνες και τα δικαιώματα του πολίτη».

Συνεχίζω: πολλοί μας ρωτάνε, «πού θα βρείτε τα λεφτά, για να χρηματοδοτήσετε το σχέδιό σας;». Απαντώ – στην τότε ομιλία:

«Πολιτική σημαίνει προτεραιότητες. Θα τα βρούμε από τις φοροαπαλλαγές που έδωσε η Νέα Δημοκρατία στους μεγαλομετόχους, τους μεγαλοϊδιοκτήτες, τους εκλεκτούς.

Πηγαίνοντας τον προϋπολογισμό γραμμή-γραμμή, για να κόψουμε όλες τις αντιπαραγωγικές δαπάνες, ανακατανέμοντας δαπάνες για να αυξήσουμε δημόσιες επενδύσεις και να χρηματοδοτήσουμε την πολιτική μας για το κοινωνικό κράτος, αξιοποιώντας τη μεγάλη ακίνητη περιουσία του Δημοσίου, για να φέρουμε έσοδα στα Ταμεία και όχι για να πλουτίζουν επίορκοι ηγούμενοι και οι πολιτικοί τους προστάτες.

Αξιοποιώντας τα κοινοτικά κονδύλια ύψους 24 δις ευρώ, αποκαθιστώντας τους φοροεισπρακτικούς και ελεγκτικούς μηχανισμούς, αποκαθιστώντας σχέσεις εμπιστοσύνης και διαφάνειας με τον πολίτη.

Αναβαθμίζοντας την εταιρική διακυβέρνηση στις ΔΕΚΟ, ώστε να μειωθούν οι ζημιές από τους υπερβολικούς μισθούς, τις αδιαφανείς προμήθειες και τις χαριστικές ρυθμίσεις σε ιδιωτικά συμφέροντα κάτω από το τραπέζι. Καταργώντας ή συγχωνεύοντας δημόσιους Οργανισμούς, που σήμερα υπάρχουν μόνο στα χαρτιά, για να εξασφαλίζουν χρυσούς μισθούς σε λίγους. Εξοικονομώντας κονδύλια από την επανεξέταση εξοπλιστικών προγραμμάτων, που η Νέα Δημοκρατία τα εξαγγέλλει, με μόνο στόχο να κάνει διεθνείς δημόσιες σχέσεις.

Επιπλέον, χτυπώντας τη φοροδιαφυγή, την εισφοροδιαφυγή και κερδίζοντας τον πόλεμο που έχουμε κηρύξει στη διαφθορά. Γιατί εμείς θα κυβερνήσουμε με τη διαφάνεια, πρώτο και απαράβατο κανόνα. Με λογοδοσία όλων των οργάνων της εξουσίας, όλοι θα είμαστε ανοιχτοί στον έλεγχο της κοινωνίας».

Αυτά έλεγα προεκλογικά και με αυτά τα λόγια έπεισα τους εταίρους μας, στην πρώτη συνάντηση που είχα μαζί τους, στο Συμβούλιο Κορυφής. Έπεισα για τι; Για να αποφύγουμε τις άγριες περικοπές ή τις απότομες αυξήσεις φόρων. Ήλπιζα ότι θα μπορούσαμε, με αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές, να κάνουμε τις απαραίτητες οικονομίες και να εκσυγχρονίσουμε το ελληνικό κράτος.

Όχι φίλες και φίλοι, δεν αργήσαμε να πάρουμε μέτρα. Δεν θελήσαμε να πάρουμε μέτρα οριζόντια, πριν δοκιμάσουμε να καταφέρουμε να γίνουν οι μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές.

Γιατί προεκλογικά, δεν τάξαμε παροχές, παρά μόνο αλλαγές. Το σύνθημά μας ήταν «ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε». Και τότε, το πόσο δίκιο είχαμε, ίσως δεν το γνωρίζαμε ούτε εμείς οι ίδιοι.

Ήταν δύσκολη η κατάσταση, αλλά ο προεκλογικός μας λόγος δεν ήταν να μοιράσουμε λεφτά, όπως κάποιοι μας συκοφαντούν, διαστρεβλώνοντας με χυδαίο τρόπο τη φράση «λεφτά υπάρχουν» και αποκόπτοντάς την από όλη την υπόλοιπη φράση και ανάλυση, την οποία σας διάβασα.

Δεν τάξαμε λεφτά στις εκλογές, λίγα ήταν ίσως αυτά που υποσχεθήκαμε – κάτι παραπάνω στην παιδεία ή στο μισθό, για ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης. Μιλήσαμε για τις μεγάλες αλλαγές. Δεν είχαμε, όμως, στόχο να κάνουμε και άγριες περικοπές. Όμως, δεν ξέραμε, και το τονίζω αυτό, την κατάσταση της χώρας. Αυτό το τονίζω ξανά.

Έλεγαν, «μα ξέρατε περίπου ότι θα έχει μεγάλο έλλειμμα» κτλ. Να ξαναθυμίσω ότι το προϋπολογιζόμενο έλλειμμα ήταν 2% αρχικά, 6% η επίσημη ανακοίνωση λίγες ημέρες προ των εκλογών, μετά πήγε στο 12% και με διαδοχικές αναθεωρήσεις στο 16%. Έχει μεγάλη διαφορά, θα μου πείτε; Τεράστια διαφορά. Αν το έλλειμμα ήταν 6%, θα το είχαμε ήδη μηδενίσει. Αν ήταν 12%, που ήταν η αρχική μας εκτίμηση, μετά τις εκλογές δηλαδή, θα είχαμε τώρα ήδη κατεβάσει το έλλειμμα στο 6%. Θα ήταν μια τελείως διαφορετική πραγματικότητα.

Καμία σχέση με το μαρτύριο που ζούμε σήμερα ως κοινωνία. Καμία σχέση με την επώδυνη προσπάθεια που πρέπει να καταβάλουμε. Κάθε τέτοια απόκλιση προς τα πάνω σήμαινε πρόσθετα χρόνια προσπάθειας, για να πάμε προς μια καλύτερη κατάσταση.

Δεν πρέπει εμείς – και το κάνουμε – να υποτιμούμε το μέγεθος της καυτής πατάτας, που μας πέταξε η Νέα Δημοκρατία. Δεν ξέρω άλλη Κυβέρνηση στην υφήλιο, που είχε να αντιμετωπίσει παρόμοιο δημοσιονομικό πρόβλημα, μέσα σ’ ένα τόσο πολύπλοκο και νέο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον.

Ήταν όλα τέλεια; Όπως είπα, ασφαλώς όχι. Αλλά πρέπει να είμαστε ακριβοδίκαιοι, να αναλάβουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν, τα λάθη που μας αναλογούν, αλλά να μην ταυτιζόμαστε με την ισοπεδωτική λαϊκίστικη κριτική άλλων κομμάτων. Διότι τότε, θα προσφέρουμε πραγματικά κακή υπηρεσία στον τόπο, βολικούς μύθους, που θα διαψευσθούν και θα οδηγήσουν σε λάθος συμπεράσματα, λάθος δρόμους και νέες απογοητεύσεις. Πρέπει να απαντάμε σε αυτά πάντα με ειλικρίνεια.

Και κάτι ακόμα: κανείς δεν περίμενε, ούτε εμείς, ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση, τις αντιδράσεις των αγορών. Αρχίσαμε να τις καταλαβαίνουμε μερικούς μήνες μετά.

Ήταν αναπόφευκτη η προσφυγή μας, ρωτούν, στο μηχανισμό στήριξης; Θα μπορούσα κατ’ αρχήν να πω ότι δεν θα χρειαζόταν μηχανισμός στήριξης, ούτε μνημόνιο, αν τα πεπραγμένα της Νέας Δημοκρατίας δεν ήταν τόσο καταστροφικά.

Αλλά παρά τον τραγικό απολογισμό της Νέας Δημοκρατίας, θα μπορούσα να πω ότι, ναι, μπορούσαμε να αποφύγουμε την προσφυγή στο μηχανισμό, με την εξής προϋπόθεση: κάποια στιγμή στις αρχές του 2009, η χρηματοπιστωτική κρίση που ξεκίνησε το 2008 και η οποία διέσχισε τον Ατλαντικό, άρχισε να επηρεάζει τότε την Ευρώπη, και τα επιτόκια δανεισμού των περιφερειακών χωρών της Ευρωζώνης άρχισαν να ανεβαίνουν.

Ποια ήταν η στάση της Γερμανίας τότε, από τον σοσιαλδημοκράτη Υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, για να σταματήσει αυτή τη μικρή φωτιά, που φαινόταν να ξεκινάει; Συγκυβερνούσε τότε το SPD στο μεγάλο συνασπισμό. Ο τότε Υπουργός Οικονομικών Στάινμπρουκ και προκάτοχος του Σόιμπλε, διεμήνυσε στις αγορές το εξής απλό: «ό,τι κι αν προβλέπουν οι συνθήκες», έτσι το είπε, «η Ευρωζώνη θα στηρίξει όποιο μέλος αντιμετωπίσει πρόβλημα».

Αυτή η αρχική αποφασιστικότητα της Ευρωζώνης ήταν αρκετή για να ηρεμήσει τις αγορές, που πίστεψαν ότι η Ευρωζώνη θα συμπεριφερθεί ως ενιαίο και αλληλέγγυο σύνολο χωρών, για να πέσουν τα επιτόκια δανεισμού. Και αυτό έγινε. Αυτή η αποφασιστικότητα δεν υπήρξε στην ελληνική κρίση.

Δεν βοήθησε, βεβαίως, και η καταβαράθρωση του κύρους της χώρας επί Νέας Δημοκρατίας, ούτε η αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών στην Γερμανία. Μια ρητή και σαφής δέσμευση νωρίς, ότι θα σταθεί αλληλέγγυα η Ευρώπη, βεβαίως και η Γερμανία, θα είχε ηρεμήσει πιθανότατα τις αγορές, και η Ελλάδα θα συνέχιζε να δανείζεται κανονικά, αλλά πολύ πιο ομαλά, και θα έριχνε το βάρος στις προσαρμογές που θα έπρεπε να κάνει.

Μια τέτοια δήλωση ήρθε, αλλά πολύ αργά, μετά από πολύ σκληρή μάχη. Μια τέτοια απλή δήλωση είχα ζητήσει εγώ στις 5 Μαρτίου – θα θυμάστε, ήταν μόλις είχαμε ψηφίσει τα πρώτα δύσκολα μέτρα, δεν είχαμε μπει ακόμα στο μνημόνιο. Εκείνη την ημέρα, πήγα στο Βερολίνο και, εκείνη την ημέρα, περίμενα από τη Μέρκελ να κάνει μια απλή δήλωση, ότι «εμείς θα στηρίξουμε». Κι όμως, είπε: «οι αγορές θα αποφασίσουν».

Η λογική ήταν ότι, τα προβλήματα, θα τα λύσει η Ελλάδα. «Θα τα λύσετε μόνοι σας, διότι είναι δικά σας προβλήματα, πάρτε μέτρα, κόψτε μισθούς και συντάξεις και θα ηρεμήσουν οι αγορές. Η Συνθήκη», έλεγαν, «μας απαγορεύει να βοηθήσουμε ένα άλλο κράτος-μέλος».

Είχα προειδοποιήσει, βεβαίως, ότι το πρόβλημα είναι ευρύτερο, αλλά η συντηρητική Ευρώπη αρνήθηκε συστηματικά να δει τη συστημική διάσταση της κρίσης, καθώς και ότι σιγά-σιγά θα ανοιγόταν ένα μεγάλο ρήγμα μεταξύ εκείνων που έχουν υψηλότερο ρίσκο και όσων έχουν μικρότερο ρίσκο, με αποτέλεσμα να δανείζονται με υπερβολικά επιτόκια οι μεν, και με χαμηλά οι δε. Πράγμα που θα υπονόμευε τελικά το ίδιο το ευρώ.

Οι αγορές δεν ηρέμησαν και, βεβαίως, τα υπόλοιπα είναι η ιστορία, που δεν θέλω να επαναλάβω, την οποία ξέρετε αρκετά καλά. Αν και πολλά έχουν να γραφτούν ακόμα.

Ας έρθουμε στο δικό μας πρόγραμμα. Πρώτη φορά έγινε ένα πρόγραμμα, για μια χώρα που βρίσκεται σε μια ζώνη κοινού νομίσματος. Προχθές, σε συνάντηση με την Τρόικα, τους είπα πως ό,τι και να κάνουμε εμείς, εάν η Ευρωζώνη δεν σταθεροποιηθεί, θα έχουμε δυσκολίες να φτάσουμε στους στόχους μας. Το ζήσαμε την προηγούμενη χρονιά. Και πράγματι, και οι ίδιοι είχαν πέσει έξω στις προβλέψεις τους. Η αστοχία δεν ήταν δική μας, γιατί απλά δεν ήταν δικές μας οι προβλέψεις, ήταν οι προβλέψεις των πιο έγκυρων διεθνών Οργανισμών.

Κανονικά, θα είχαμε βγει αυτή την περίοδο, το 2012, με θετικό ρυθμό ανάπτυξης και θα μπορούσαμε να δανειστούμε από τις αγορές. Για να δούμε, όμως, ποια ήταν η δύσκολη διαδρομή.

Πρώτος παράγοντας αστοχίας: η εκ των υστέρων αναθεώρηση των μεγεθών του προβλήματος, που άφησε πίσω της η Νέα Δημοκρατία. Ξεκινήσαμε τον μηχανισμό, με τον στόχο να μειώσουμε το 13% του ελλείμματος και, σε λίγους μήνες, φθάσαμε να ξεκινήσουμε από μια άλλη αφετηρία, από το 16%. Πράγματι, άλλαξε ο πήχης και η αφετηρία.

Αυτό, όμως, όχι μόνο άλλαξε τα δεδομένα, αλλά δημιούργησε και νέους φόβους στις διεθνείς αγορές και, βεβαίως, απαιτούσε μεγαλύτερη προσπάθεια και περισσότερες θυσίες για τον Ελληνικό λαό.

Ο δεύτερος παράγοντας, που μας έριξε έξω, ήταν η απόφαση της Deauville. Τότε είχα και δημοσίως αντιταχθεί, διότι αυτή η απόφαση έλεγε ουσιαστικά, «μην επενδύσετε εσείς οι ιδιώτες, σε αυτούς που έχουν υψηλό ρίσκο, γιατί μπορεί εσείς να πληρώσετε στο τέλος». Αυτή ήταν μια αυτό-επιβεβαιούμενη προφητεία – ακριβώς έτσι την είχα ονομάσει – και βεβαίως, μετά μπήκε και η Ιρλανδία και η Πορτογαλία στο μηχανισμό.

Χαίρομαι βέβαια που αυτή η απόφαση άλλαξε για το νέο μηχανισμό. Και χαίρομαι που, παρά τις δυσκολίες, θα υπάρξει το λεγόμενο «PSI», το οποίο θα μειώσει σημαντικά το βάρος των δικών μας χρεών.

Όμως, η αβεβαιότητα που δημιουργήθηκε γύρω από την Ελλάδα έπαιξε τεράστιο ρόλο στην πραγματική οικονομία. Η αναβολή της κατανάλωσης, των επενδύσεων, η απόσυρση των καταθέσεων, η ανασφάλεια, ήταν ένας φαύλος κύκλος, που συνέβαλε στην ύφεση.

Ο τρίτος παράγοντας που λειτούργησε αρνητικά ήταν, βεβαίως, ο διεθνής θόρυβος γύρω από την Ευρωζώνη. Η αναβλητικότητα της Ευρώπης, η γενίκευση της κρίσης και η απώλεια εμπιστοσύνης στο ευρώ συνολικά.

Ο τέταρτος παράγοντας ήταν ότι υποτιμήθηκαν, κυρίως από τους εταίρους μας, αλλά και από εμάς τους ίδιους, τα προβλήματα όσον αφορά τις επιχειρησιακές δυνατότητες της Δημόσιας Διοίκησης.

Από την αρχή, όμως, έθεσα το ζήτημα της τεχνικής βοήθειας και μεταφοράς τεχνογνωσίας. Και μετά από 1,5 χρόνο, πείστηκαν οι εταίροι μας για την ανάγκη αυτή. Και χαίρομαι, γιατί είναι μια μεγάλη ευκαιρία να φτιάξουμε επιτέλους κράτος.

Θέλω εδώ να πω κάτι, γιατί πολύ εύκολα λέγεται, «μα, άλλαξε Υπουργούς, βάλε Υπουργούς αυτούς, ο ένας Υπουργός είναι πετυχημένος, ο άλλος Υπουργός είναι πιο ικανός» και λοιπά.

Είμαι βαθιά πεπεισμένος, βλέποντας και πολλές άλλες χώρες πια, ότι το πρόβλημα δεν είναι στο υπουργικό επίπεδο, αλλά στις πολιτικές που θα ακολουθήσει κανείς. Εάν δεν φτιάξουμε Δημόσια Διοίκηση, όσους Υπουργούς και να αλλάξουμε, θα έχουμε τεράστια προβλήματα.

Και αυτό, πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε, ότι χρειάζονται πραγματικά βαθύτερες αλλαγές στο κράτος.

Αυτό σημαίνει ότι πήγαν στράφι οι προσπάθειές μας; Όχι, αντιθέτως. Μπορεί να ήμασταν ένα πειραματόζωο, να χτυπηθήκαμε, να έγιναν δοκιμές στη δική μας πλάτη περισσότερο από ό,τι σε κάθε άλλον, αλλά έχουμε κερδίσει πολλά για το αύριο. Πολλά, πέραν της αποφυγής της χρεοκοπίας, που μας κράτησαν όρθιους. Αλλά και τη δυνατότητα να κάνουμε αυτή την κρίση ευκαιρία.

Η κρίση αυτή πρέπει να είναι ευκαιρία και για την Ευρώπη, πρέπει να είναι ευκαιρία και για τον Ελληνισμό. Και πιστεύω ότι οι πρώτες νίκες, οι πρώτες αναλαμπές, μπορεί να ανατρέψουν το κλίμα της δυσφορίας για την Ελλάδα και να το μετατρέψουν σε ένα κλίμα θετικό. Και να μιλήσουμε πια, όχι για το ελληνικό πρόβλημα, αλλά τελικά για το ελληνικό θαύμα. Αλλά αυτό επαφίεται στη δική μας βούληση, αποφασιστικότητα και ενότητα.

Η Νέα Δημοκρατία, ξέρετε ότι βασίστηκε τα δύο αυτά χρόνια στην φυσιολογική πολιτική μας φθορά. Ποτέ Κυβέρνηση –οποιαδήποτε Κυβέρνηση- δεν θα μπορούσε παρά να έχει μεγάλη φθορά –λίγο μεγαλύτερη ή λίγο μικρότερη, με το βάρος που έπρεπε να διαχειριστεί αυτή η κυβέρνηση.

Η Νέα Δημοκρατία πόνταρε στην αποτυχία τη δική μας, ουσιαστικά, στην αποτυχία της χώρας, γιατί το πρόγραμμα που εφαρμόσαμε δεν ήταν ένα στενά κομματικό πρόγραμμα, ήταν πρόγραμμα σωτηρίας.

Η δική της πολιτική δεν βασίστηκε ποτέ σε μια υπεύθυνη και υπαρκτή ή ρεαλιστική εναλλακτική πρόταση. Μιλάνε για ανάπτυξη, αλλά ανάπτυξη ξέρουμε ότι δεν είχαμε επί των ημερών τους. Μιλάνε για κοινωνική ευαισθησία. Πού ήταν αυτή, επί των ημερών τους; Και βεβαίως, σε ό,τι αφορά την διακυβέρνηση, ας δούμε και την πορεία τους στη Βουλή και στις Εξεταστικές Επιτροπές, στις ψηφοφορίες για το παρελθόν, στο κλείσιμο του ματιού στο κίνημα «Δεν πληρώνω», στις καταλήψεις σε κάθε Υπουργείο και, κυρίως, στην αδυναμία τους να στηρίξουν βασικά στοιχεία εκσυγχρονισμού, όπως είναι η αξιοκρατία και η διαφάνεια.

Όλα αυτά δείχνουν ότι δύσκολα αλλάζει η Νέα Δημοκρατία. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι δεν συνεργαζόμαστε καλή τη πίστη με τη Νέα Δημοκρατία, ή ότι η Κυβέρνηση αυτή δεν έχει πολλές δυνατότητες, έστω μέσα στο λίγο χρόνο που έχει, για να προωθήσει σημαντικά θέματα, πέραν των στενών οικονομικών ή δημοσιονομικών μέτρων και πέραν των όσων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων χρειάζονται, στο πλαίσιο του υπάρχοντος προγράμματος προσαρμογής.

Η ελπίδα μου είναι ότι αυτή η Κυβέρνηση συνεργασίας μπορεί να αφήσει μια παρακαταθήκη ακόμα: να συμφωνηθούν βασικοί κανόνες, αρχές, θεσμοί, πρακτικές, που θα εκφράζουν μια δημοκρατική Πολιτεία, απελευθερωμένη από κομματικές και πελατειακές λογικές, έχοντας ξεφύγει από την αιχμαλωσία των διαφόρων συμφερόντων.

Κλείνοντας, σε κάθε περίπτωση, πιστεύω ότι το διακύβευμα για την Ελλάδα, για τις επόμενες γενιές, είναι να καταστήσουμε την Ελλάδα μια χώρα που στέκεται στα δικά της πόδια, στις δικές της δυνάμεις και στα δικά της συγκριτικά πλεονεκτήματα.

Για να το κάνουμε αυτό, χρειάζεται βαθιά τομή στο κράτος, βαθιά τομή ενάντια στη διαφθορά και την διαπλοκή. Να μην φοβάται ο εκλεγμένος αντιπρόσωπος του Ελληνικού λαού διάφορους ισχυρούς παράγοντες των Μέσων, διάφορες μαφίες υπόγειες που, με χρήμα ή με εκβιασμούς, ποδηγετούν τη δημοκρατία.

Αυτό που συνειδητοποίησα, ιδιαίτερα μετά το 2009, είναι ότι έπρεπε γρήγορα να χτυπήσουμε αυτές τις αντιλήψεις και πρακτικές και αυτά τα συμφέροντα. Έγινε αργότερα, δεν έγινε όταν έπρεπε. Γίνεται τώρα και πρέπει να συνεχιστεί, γιατί πρέπει εμείς να καθορίσουμε την ατζέντα της πολιτικής. Το ΠΑΣΟΚ, ως κόμμα, πρέπει να καθορίζει εσωτερικά την ατζέντα των δικών του αποφάσεων, παρά την μήνη όλων αυτών που αισθάνθηκαν ότι δεν τους κάναμε τα χατίρια – και βεβαίως, καλώς δεν τους κάναμε τα χατίρια.

Δεν έχουμε τίποτα με κανέναν. Θέλουμε κανόνες, θέλουμε διαφάνεια, θέλουμε καθαρές σχέσεις. Δεν θα χρειαζόταν εγώ να ασχοληθώ με το εάν ένας εκδότης θα έπαιρνε από την Εθνική Τράπεζα δάνειο. Με ρώτησε κάποιος αρμόδιος και του απάντησα, «δεν χρειάζεται ούτε να με ρωτάς. Αν το δικαιούται με τραπεζικά κριτήρια, καλώς. Εάν δεν το δικαιούται, δεν το δίνεις». Αλλά αυτό για μένα είναι το αυτονόητο, είναι η επανάσταση του αυτονόητου, που πιστεύω ότι εμείς, στο ΠΑΣΟΚ, φέρνουμε σε αυτή τη χώρα, για να δώσουμε το αίσθημα Δικαίου και να μπορούμε να χτυπήσουμε τις λογικές της φοροδιαφυγής και του «δεν πληρώνω».

Να ανακόψουμε αυτή την προϊούσα παρακμή των θεσμών και να ισχυροποιήσουμε δημοκρατικούς θεσμούς, που θα επιτρέψουν να αποδώσουν αυτά που οφείλουμε στον Ελληνικό λαό. Με την πάταξη της διαφθοράς, με την κοινωνική δικαιοσύνη, με ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, με μια Χάρτα κοινωνικών δικαιωμάτων για την εμπέδωση ενός αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης, με την αλλαγή του εξεταστικού συστήματος, προφανώς, όμως, και με την αλλαγή του πολιτικού συστήματος, αλλά και την αναδιάρθρωση του κράτους, για την στήριξη των επόμενων γενεών.

Κλείνοντας, όπως σας είπα, εγώ το καθήκον μου, θα το κάνω, όπως πρέπει. Θέλω να βοηθήσω την ενότητα του ΠΑΣΟΚ, διότι το ΠΑΣΟΚ παραμένει πυλώνας σταθερότητας. Το ΠΑΣΟΚ παραμένει δύναμη αλλαγής. Το ΠΑΣΟΚ παραμένει εγγύηση προοπτικής. Το ΠΑΣΟΚ παραμένει ο διαμορφωτής της αισιοδοξίας και της ελπίδας της χώρας και του λαού μας.

«ΠΡΩΤΟΣ Ο ΣΑΜΑΡAΣ…» !...

2011-08-08T20:35:00.002+03:00

Το γεγονός πως ο τωρινός αρχηγός της Ν.Δ. συνεχίζει τα καραγκιοζιλίκια και τη σχιζοφρενική συμπεριφορά, πέρα από το τραγικό της υπόθεσης (πρόκειται για θεσμικό παράγοντα της πολιτικής ζωής…), μας φέρνει στην ευχάριστη θέση να του τα χώνουμε ξανά και ξανά, συμβάλλοντας στο παραπέρα ξεσκέπασμά του και το μεγαλύτερο ρεζίλεμά του !

Αρκετές από τις ηλιθιότητές του, ο τρελλαντώνης της Συγγρού, τις αμολάει μόνος του, συνήθως σε αλαζονικές ομιλίες του σε κομματικά ακροατήρια, πολλές όμως τις πλασάρει στην πιάτσα, μέσω του κολαούζου του, Μιχελάκα, ο οποίος με το που προσλήφθηκε στο σαμαρέϊκο έκανε εμφύτευση, κάπου στο στόμα του, μιας ειδικής καραμέλας, η οποία πιπιλιζόμενη βγάζει συνέχεια τη φράση «πρώτος ο Σαμαράς…».

Το να παρακολουθείς το δίδυμο Σαμαρά – Μιχελάκα, είν΄ αλήθεια πως αποτελεί μιας μορφής μαζοχισμό, έλα, όμως, που στην πολιτική δράση και ενασχόληση τα πάντα επιβάλλονται, όταν επιδιώκεται η προσέγγιση και η αποκάλυψη της αλήθειας.

Η έξαρση των προβλημάτων στην....
Ε.Ε. που δικαίωσαν τις αρχικότατες εκτιμήσεις – επισημάνσεις του Γ. Παπανδρέου για το χαρακτήρα και την ουσία της κρίσης, έφερε τους τελευταίους μήνες στην επιφάνεια και το ζήτημα του Ευρωομολόγου. Αυτές τις ημέρες δε, που το πιθανολογούμενο ντόμινο της κρίσης χρέους, πήρε σάρκα και οστά, στις επιθέσεις ενάντια σε Ιταλία και Ισπανία, η λύση του Ευρωομόλογου πλασάρεται ως το σωτήριο φάρμακο για την Ευρωζώνη.

Ο Αντωνάκης τα ξέρει αυτά και μέσα από τις συχνές ενημερώσεις που του παρέχει ο πρωθυπουργός, ο οποίος επιμένει, ακόμα και μετά τα όσα του έχει κάνει ο «συμφοιτητής του», να επικοινωνεί τακτικά μαζί του και να του δίνει πληροφόρηση για τα τεκταινόμενα στην Ευρώπη.

Συνεχίζοντας, λοιπόν, την ανεύθυνη και ακραία λαϊκίστικη συμπεριφορά του, ο τρελλαντώνης της Συγγρού, έχει αρχίσει να μιλάει συνέχεια για το Ευρωομόλογο, εμφανιζόμενος, ως ο «πατέρας» της ιδέας, ενώ ο κολαούζος του Μιχελάκας πιπιλίζοντας την εμφυτευμένη καραμέλα του, διατυμπανίζει το …ποίημα «ο Σαμαράς το πρότεινε !...».

Ας παρακολουθήσουμε σκηνές από την παράσταση «ο Καραγκιόζης τα λέει, όλα, πρώτος !...».

1. ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ / 8-7-2011
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ : "Από πέρσι ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς έχει επισημάνει την ανάγκη να υιοθετηθεί, το ταχύτερο δυνατό, από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ευρωομόλογο, ως μέσον στήριξης της δημοσιονομικής ισορροπίας στις χώρες της Ευρωζώνης.
Ο κ. Σαμαράς είχε τονίσει την ανάγκη της έκδοσης Ευρωομολόγων κατά τη διάρκεια της συνάντησης που είχε, το Δεκέμβριο του 2010, με τον πρόεδρο του Eurogroup κ. Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.
Επίσης, στις 5 Ιανουαρίου του 2011, σε επιστολή του προς τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, η οποία κοινοποιήθηκε και προς τον Πρόεδρο του Eurogroup κ. Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, αλλά και προς τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος κ. Βίλφρεντ Μαρτένς, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας τόνιζε, μεταξύ άλλων, ότι η έκδοση των Ευρωομολόγων είναι η μόνη διέξοδος από την κρίση χρέους, όχι μόνο για τα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν προβλήματα, αλλά για την Ευρωζώνη συνολικά".

2. ΔΗΛΩΣΗ /20-7-2011
Α. ΣΑΜΑΡΑΣ : …Λύσεις υπάρχουν. Υπάρχει πάντα η λύση του ευρω-ομόλογου, ώστε χώρες που έχουν πρόβλημα να ξεπληρώσουν με ευνοϊκότερους όρους τα δάνειά τους και να γίνει το χρέος τους βιώσιμο. Το ευρω-ομόλογο θα επιτρέψει αισθητή μείωση επιτοκίου και επιμήκυνση αποπληρωμής του ελληνικού χρέους, χωρίς να υπάρξει “επιλεκτική χρεοκοπία”…

3. ΔΗΛΩΣΗ /5-8-2011
Α. ΣΑΜΑΡΑΣ : "Αυτή την ώρα, οι χώρες της Ευρωζώνης πρέπει να επιδείξουν ψυχραιμία, αποφασιστικότητα, αλλά κυρίως ταχύτητα.
Και αν τελικά δεν επιλέξουν το ευρωομόλογο, που για μας - το φωνάζουμε καιρό - είναι η καλύτερη και αποτελεσματικότερη λύση, τότε τουλάχιστον θα πρέπει να ενισχύσουν το Ευρωπαϊκό Ταμείο Στήριξης, ώστε να καταλάβουν οι κερδοσκόποι ότι η Ευρώπη είναι έτοιμη, ότι έχει τα πολεμοφόδια να τους αντιμετωπίσει".

Τι μας λένε, λοιπόν, τα γαλάζια σαΐνια ; Πως το Ευρωομόλογο είναι η καλύτερη λύση, κάτι που αυτοί (κι όχι άλλος) το φωνάζουν από καιρό, δηλαδή από τις 15 Δεκεμβρίου του 2010, που ο Σαμαράς τόβαλε στον Γιούνγκερ και από το Ιανουάριο του 2011, που ο ίδιος τόγραψε σε επιστολή του προς τον Μπαρόζο και άλλους.

Το ό,τι συζητείται, συνεπώς, αποτελεί δικαίωση της Ν.Δ. και του αρχηγού της, ενώ αν θεσμοθετηθεί κιόλας, τότε θ΄ αποτελέσει θρίαμβο της πολιτικής τους !

Να τους χαλάσουμε, όμως, λίγο τα αυτολιβανίσματα και να τους κόψουμε την όρεξη για πανηγύρια και φιέστες στην περίπτωση θετικής έκβασης, του, πράγματι, σημαντικού αυτού ζητήματος :

1. Μπορεί, τώρα, ο Μιχελάκας να διατείνεται πως «…ο κ. Σαμαράς είχε τονίσει την ανάγκη της έκδοσης Ευρωομολόγων κατά τη διάρκεια της συνάντησης που είχε, το Δεκέμβριο του 2010, με τον πρόεδρο του Eurogroup κ. Ζαν Κλοντ Γιούνκερ…», το ρεπορτάζ, όμως, εκείνων των ημερών τα λέει κάπως διαφορετικά. Τι λέει ; Μα πως «…ο κ. Σαμαράς είπε στον κ. Γιούνκερ ότι συντάσσεται με τη δική του άποψη για την ανάγκη έκδοσης ευρωομολόγων…». Και που στηρίζεται εκείνο το ρεπορτάζ ; Μα στις δηλώσεις του ίδιου του κ. Σαμαρά !

2. Μπορεί, τώρα, ο κολαούζος του Αντωνάκη να περνάει, έντεχνα, πως η πρόταση για το Ευρωομόλογο έγινε από το Σαμαρά, στην επιστολή που έστειλε στις αρχές του Ιανουαρίου του 2011, στον Μπαρόζο, τον Γιούνγκερ και τον Μαρτένς, ο ίδιος, όμως, ο αρχηγός του και σημερινός καθοδηγητής του, γράφει επί λέξει, πως «…ο κύριος σκοπός της επιστολής μου είναι να σου μεταφέρω την πλήρη στήριξη του Κόμματός μας, της Νέας Δημοκρατίας, στην πρόταση για τα ευρωομόλογα…». Είναι ξεκάθαρο, δηλαδή, πως η πρόταση προϋπήρχε κι ο Σαμαράς, απλά, τη στήριζε…

3. Προϋπήρχε, λοιπόν, η πρόταση για το Ευρωομόλογο, όταν πρωτοασχολήθηκε ο Αντωνάκης, από ποιον άραγε ; Τα ΜΜΕ στις 2 Δεκεμβρίου 2010 γράφουν για την ομιλία του Γ. Παπανδρέου στην Πολωνία, στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος : «…Οι Σοσιαλιστές προτείνουν νέα αποτελεσματικά εργαλεία για την αντιμετώπιση της ευρωπαϊκής κρίσης», δήλωσε από το βήμα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, λίγες ημέρες πριν την κρίσιμη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην πρόταση για φορολογία των χρηματοοικονομικών συναλλαγών, η οποία ανήκει στον ίδιο και υιοθετήθηκε από το Ευρωκοινοβούλιο, αλλά και στα ευρωομόλογα τα οποία μπορούν όχι μόνον να εξυπηρετήσουν δανειακές ανάγκες αλλά να αναδειχθούν και σε αναπτυξιακούς μοχλούς…».
Ευρωομόλογα και μάλιστα διττής στόχευσης και για δανεισμό και για χρηματοδότηση της ανάπτυξης, πρότεινε ο Γ. Παπανδρέου στις αρχές του Δεκέμβρη 2010…

4. Λίγες ημέρες πριν, στις 24 Νοεμβρίου 2010, ο πρωθυπουργός ενημερώνει το υπουργικό συμβούλιο για την επερχόμενη σύνοδο κορυφής και είναι σαφής : «…Είμαστε ενόψει μιας πολύ κρίσιμης διαπραγμάτευσης για το μόνιμο μηχανισμό, ο οποίος πρέπει να είναι κι ένας «έξυπνος» μόνιμος μηχανισμός. Έξυπνος, ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει την ψυχολογία των αγορών». Και αναφέρει την πρότασή του για τα ευρωομόλογα ως την καλύτερη λύση : «Πιστεύω ότι σε αυτό το μηχανισμό, αν όχι τώρα, μακάρι και τώρα, αλλά σίγουρα μακροπρόθεσμα, η λύση θα είναι τα ευρωομόλογα, δηλαδή η δυνατότητα ουσιαστικά των χωρών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωζώνης, να δανείζονται μέσω ευρωομολόγων».

Είναι στις 18 του Δεκέμβρη, της ίδιας χρονιάς, που σε ομιλία του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ εξαγγέλλει εκστρατεία για το ευρωομόλογο, που ξεκινάει με τη διενέργεια ευρωπαϊκής εκστρατείας συγκέντρωσης 1.000.000 υπογραφών προκειμένου να ξεκινήσει επισήμως στην Ε.Ε. μια συζήτηση για την νέα Συνθήκη της Λισσαβόνας.

5. Και για να φύγουμε από το παιχνίδι με τις μέρες, ας πάμε έναν ολόκληρο χρόνο πριν, αρχές του 2010, λίγες ημέρες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ. Στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός ο Γ. Παπανδρέου τοποθετείται πρωτοποριακά και προφητικά : «…η άνοδος του κόστους δανεισμού του Δημοσίου είναι αποτέλεσμα επίθεσης κατά της ευρωζώνης για πολιτικούς και οικονομικούς λόγους και η Ελλάδα έχει στοχοποιηθεί ως ο πιο αδύναμος κρίκος…», ζητάει, δε, «…κεντρικό δανεισμό των χωρών μελών της ζώνης του ευρώ όπως γίνεται στις ΗΠΑ, όπου τα ομόλογα εγγυάται η ισχύς της αμερικανικής οικονομίας και όχι της κάθε Πολιτείας χωριστά…».

Επίλογος ; Δεν χρειάζεται ! ΄Αλλωστε, απ΄ ό,τι φαίνεται δεν θα γραφεί ποτέ στην ανεύθυνη συμπεριφορά του μεγαλύτερου λαϊκιστή που έβγαλε η δεξιά, παρά μόνο, όταν ο λαός τον ξαναστείλει στο περιθώριο !..ΛΟΓΟΠΛΟΚΙΕΣ

Ναι αυτή είναι ανάσα και MEGA MOYGKA!

2011-03-14T15:20:00.000+02:00

Πως αλλιώς μπορει κανείς να περιγράψει τα καλά νέα που ήλθαν από τις προσπάθειες μηνών του πρωθυπουργού από τις Βρυξέλλες? Πως αλλιώς μπορει κανεις να περιγράψει τις γελοιότητες των Εργολαβικών ΜΜΕ που επί μήνες πιπίλαγαν κατά την προσφιλή τους συνήθεια την πιπίλα της αποτυχίας και της χρεοκοπίας? Πως αλλιώς πλην επιεικώς έτσι ΒΓΑΛΤΕ ΤΟΝ ΣΚΑΣΜΟ τώρα ΜΕΓΚΑ ΑΛΤΕΡΗΣΤΕΣ ΑΝΑΛΥΤΕΣ! Ναι σημαντική οικονομική ανάσα έδωσαν στην Ελλάδα οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της ευρωζώνης. Ναι η χώρας μας κέρδισε την μείωση επιτοκίων κατά μια μονάδα. Ναι αυξήθηκε το χρονικό όριο για την απόσβεση τους στα 7,5 χρόνια.
Στη συνεδρίαση αυτή κερδήθηκε μια μάχη που οι κασσάνδρες την θεωρούσαν χαμένη. Επιπλέον υπήρξε θετική αντιμετώπιση για την επιβολή φόρου στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, πρόταση που η Ελλάδα στήριξε από την πρώτη στιγμή. O Πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου, στη συνέντευξη που έδωσε κατά τη λήξη της Συνόδου Κορυφής, μίλησε για ιστορικές αποφάσεις όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για το ευρώ. «Ζητήσαμε τη βοήθεια των εταίρων μας στην ευρωζώνη για να καταστεί βιώσιμο το ελληνικό χρέος», δήλωσε. Απέδωσε την «επιτυχή μάχη» που έδωσε στα όπλα με τα οποία προσήλθε στη διαπραγμάτευση: την αξιοπιστία, τη σοβαρότητα και τη συνέπεια που έδειξε η χώρα απέναντι στο πρόγραμμα σταθερότητας. ΓΚΕ ΓΚΕ ! Τώρα ΜΟΥΓΚΑ!! diaporon-café!

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ !...

2011-03-14T15:05:00.000+02:00

Η Ευρώπη ως συνήθως, αφού εξάντλησε όλα τα περιθώρια διαπραγμάτευσης στο εσωτερικό της, κατέληξε σε συμφωνία για τον πάγιο μηχανισμό αντιμετώπισης των κρίσεων, προσφέροντας διευκολύνσεις πέραν πάσης προσδοκίας στα χειμαζόμενα μέλη της ευρωζώνης και συγκεκριμένα στην Ελλάδα, στην Ιρλανδία και ηθικό πλεονέκτημα έναντι των αγορών στην πιεζόμενη Πορτογαλία.

Τώρα μπορεί να πει κανείς ότι με την επιμήκυνση, τη μείωση του επιτοκίου και τη δυνατότητα απευθείας αγοράς ομολόγων από τον πάγιο μηχανισμό που θα δημιουργηθεί το 2013, ο κ. Παπανδρέου και η ελληνική κυβέρνηση έχουν την ευκαιρία να κλείσουν το μέτωπο της εξωτερικής πίεσης και να αφοσιωθούν ολοκληρωτικά στο έργο της εσωτερικής αναδιάρθρωσης.

Θα μπορούσε πλέον να πει κανείς ότι η υπόθεση διάσωσης της ελληνικής οικονομίας γίνεται εσωτερική υπόθεση, η ευθύνη πια είναι δική μας.

Το μπαλάκι λοιπόν περνάει στον πρωθυπουργό, στην κυβέρνηση, στα κόμματα, στα συνδικάτα, στις Τράπεζες, στους επιχειρηματίες, στις συλλογικές εκφράσεις της χώρας, οι οποίες οφείλουν να συμφωνήσουν τουλάχιστον στον στόχο της διάσωσης και να ανακαλύψουν τα κοινά πεδία σε επιμέρους στόχους. ......

Ο κ. Παπανδρέου οφείλει να αναδιατάξει τις δυνάμεις του, να ανασυγκροτήσει την κυβέρνησή του, να τη συντονίσει επαρκώς και να την οργανώσει έτσι ώστε να ανταποκριθεί με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα στο έργο διάσωσης της οικονομίας.

Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να καταλάβει πια ότι ως κόμμα ευρωπαϊκό και φιλελεύθερο δεν μπορεί να εξαντλείται σε αντιμνημονιακό αγώνα και οι δυνάμεις της Αριστεράς να συμφιλιωθούν με την ιδέα ότι η Ελλάδα θα διατηρήσει την ευρωπαϊκή θέση της, ότι η συμμετοχή της στην ευρωζώνη είναι αδιαπραγμάτευτη κατάκτηση του ελληνικού λαού και άρα να προσαρμόσουν τη δράση τους με γνώμονα ευρωπαϊκούς ορίζοντες.

Κακά τα ψέματα, ο ευρωπαϊκός δρόμος, όσο ακανθώδης και κοπιαστικός κι αν είναι, παραμένει μοναδικός και ο καλύτερος για την Ελλάδα.

Ολες οι άλλες επιλογές είναι εθνικά επισφαλείς και κοινωνικά οπισθοδρο-μικές.

Τώρα, γι' ακόμη μια φορά προσφέρεται ευκαιρία επανεκκίνησης στη χώρα.

Και όλοι οφείλουν να αναλάβουν τις ιστορικές ευθύνες τους.

Του Αντώνη Καρακούση ΛΟΓΟΠΛΟΚΙΕΣ

Ποιό είναι το καλύτερο κόμμα της Αντιπολίτευσής?

2011-03-13T18:42:00.003+02:00

Η Public Issue για το ΣΚΑΪ και την «Καθημερινή» είδε την αλήθεια? Ο άνευ επιχειρημάτων αντιμνημονιακός λόγος της Ν.Δ του κ. Σαμαρά τείνει να τον επαναφέρει σε επίπεδα ΠΟ.ΛΑΝ! Οι απαντήσεις των πολιτών για το ποιο θεωρούν καλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, είναι εντυπωσιακό! Αφού το 24% απαντά «κανένα» και ακολουθούν:
ΛΑ.Ο.Σ. (22%),
ΚΚΕ (17%),
ΝΔ (15%),
ΣΥΡΙΖΑ (10%), χωρίς γνώμη (11%). .Όταν έχεις συνήγορο τον της "ΑΥΡΙΑΝΗΣ" λόγον, τον MEGA διαμορφωτή άποψης Ντερμπεντέριο σύμμαχο, και φίλο τον κ. Τσίπρα, έ τότες κάπου εκεί θα πας!!
Κατά τα άλλα Στις 6,5 μονάδες βρίσκεται η διαφορά του ΠΑΣΟΚ με τη ΝΔ, σύμφωνα με την εκτίμηση της εκλογικής επιρροής των κομμάτων της Public Issue που παρουσίασε ο τηλεοπτικός σταθμός "Σκάι" στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της Πέμπτης.
Το κυβερνών κόμμα συγκεντρώνει το 35% έναντι 28,5% της αξιωματικής αντιπολίτευσης, και ακολουθεί το ΚΚΕ με 11%, ο ΛΑΟΣ με 9%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 5%, οι Οικολόγοι Πράσινοι με 2,5%, η Δημοκρατική Αριστερά με 2,5% και η Δημοκρατική Συμμαχία με 2%. diaporon-café!

Στις Βρυξέλλες ο πρωθυπουργός.

2011-03-09T20:37:00.000+02:00

Συνολική λύση θα επιδιώξει η ελληνική κυβέρνηση στις κρίσιμες διαπραγματεύσεις της 11ης και της 25ης Μαρτίου, δήλωσε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, μετά την ολοκλήρωση των ενημερωτικών επαφών που είχε με τους πολιτικούς αρχηγούς.

    Ο Γ. Παπανδρέου ζήτησε από όλους τους αρχηγούς να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να στηρίξουν αυτή την εθνική, όπως την χαρακτήρισε, προσπάθεια. Σήμερα θα μεταβεί στις Βρυξέλλες, όπου θα συναντηθεί με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Χέρμαν Βαν Ρομπάι, ενώ αύριο θα βρίσκεται στο Παρίσι για συνομιλίες με τον Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί. ....

    Η συνολική λύση την οποία προωθεί η Ελλάδα, τόνισε ο κ. Παπανδρέου, απαιτείται και για την διασφάλιση της σταθερότητας της Ευρωζώνης. Η Ελλάδα δουλεύει σκληρά και δημιουργικά για μια τέτοια λύση αλλά, όπως τόνισε, η λύση αυτή πρέπει να είναι και πραγματική. Εννοώντας, όπως εξήγησε, ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να αιφνιδιάζεται από τις αγορές ούτε να φαίνεται ότι σέρνεται πίσω από αυτές.

    "Δίνουμε μια μάχη, για να πετύχουμε ό,τι καλύτερο για τη χώρα. Και θα συνεχίσουμε όλοι μαζί την προσπάθεια να σταθεί η πατρίδα στα πόδια της, για να αλλάξουμε και να μην ξαναζήσει η χώρα παρόμοιες δύσκολες καταστάσεις και στιγμές. Πίστη μου πάντα, ότι θα τα καταφέρουμε", κατέληξε ο πρωθυπουργός.

    Τη δραστική αλλαγή των όρων του μνημονίου ως μόνη λύση στο οικονομικό πρόβλημα της χώρας, ζήτησε ο Αντώνης Σαμαράς στη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό. "Συναίνεση δεν μπορεί να υπάρξει, έρχονται τα χειρότερα", τόνισε η γγ του ΚΚΕ Α. Παπαρήγα, ενώ "επιθετική πολιτική" ενόψει της συνόδου κορυφής της ΕΕ εισηγήθηκε ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γ.Καρατζαφέρης. Ο Αλ. Τσίπρας πρότεινε την απόρριψη του Συμφώνου Ανταγωνιστικότητας, την διεξαγωγή δημοψηφίσματος και την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους.

    Να ψηφιστεί το "διαπραγματευτικό πακέτο" με την ΕΕ από αυξημένη πλειοψηφία 180 βουλευτών, εισηγήθηκε η Ντόρα Μπακογιάννη.

    Συνεδρίαση υπουργικού Συμβουλίου

    Έξι νομοσχέδια, καθώς και το επιχειρησιακό σχέδιο για τη στήριξη της εργασίας, συζητήθηκαν στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, υπό την προεδρία του πρωθυπουργού. ΑΠΕ

Έληξε η απεργία πείνας στην «Υπατία»

2011-03-09T19:55:00.000+02:00

Δεκτές έγιναν οι προτάσεις που κατέθεσαν τα υπουργεία Εσωτερικών, Προστασίας του Πολίτη και Υγείας από τους μετανάστες, οι οποίοι σταματούν την απεργία πείνας.
Η Κυβέρνηση είχε προτείνει τη νομιμοποίηση των μεταναστών μετά από συμπλήρωση οκταετίας στην Ελλάδα, τη δυνατότητα μετακίνησης στις χώρες προέλευσής τους με βάση το καθεστώς ανοχής, καθώς -όπως προβλέπει ο Νόμος- και τη δυνατότητα να ανανεώνεται με απόφαση της Αστυνομίας το καθεστώς της εξάμηνης ανοχής, έως ότου συμπληρώσουν τα χρόνια (και τις προϋποθέσεις) που απαιτούνται για τη νομιμοποίησή τους. ....

«Ο αγώνας δικαιώθηκε» δήλωσαν οι μετανάστες - απεργοί πείνας.

Τις προτάσεις παρουσίασαν οι υπουργοί Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης, Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος, Προστασίας του Πολίτη Χρήστος Παπουτσής, η υφυπουργός Εργασίας Άννα Νταλάρα και ο γενικός γραμματέας Πληθυσμού και Κοινωνικής Συνοχής Ανδρέας Τάκης.

Στο τραπέζι της ΓΣΕΕ βρέθηκαν εκπρόσωποι των μεταναστών και τα μέλη της Επιτροπής Αλληλεγγύης.

Η συνάντηση ολοκληρώθηκε στις 5:30 το απόγευμα και θα ακολουθήσει συνέντευξη Τύπου.

Νωρίτερα, επισκέφθηκε τους μετανάστες στην «Υπατία» ο Ανδρέας Μαρτίνης, πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.tanea.gr

Παραιτήθηκε ο γγ του υπουργείου Οικονομικών Δημήτρης Γεωργακόπουλος

2011-03-09T19:31:00.000+02:00

Παραιτήθηκε ο γενικός γραμματέας Φορολογικών και Τελωνειακών Θεμάτων του υπουργείου Οικονομικών, Δημήτρης Γεωργακόπουλος, επικαλούμενος προσωπικούς λόγους .topontiki.gr

H ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα!

2011-03-09T15:06:00.000+02:00

Του ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ Κάποτε η ζωή μας ήταν όμορφη και εύκολη. Μια καλή γνωριμία ή η κατάλληλη μίζα, ήταν αρκετή να κάνει πραγματικότητα κάθε σου επιθυμία. Να πάρεις για παράδειγμα εφ’ όρου ζωής αντιστασιακή σύνταξη, ακόμη και αν ήσουν αγέννητος την εποχή της αντίστασης, να εξασφαλίσεις αναπηρική σύνταξη από τα τριάντα σου, ακόμη και αν έσφυζες από υγεία!

Ο τοπικός κομματάρχης με ένα καλό πουρμπουάρ και λίγες ψήφους δώρο, διόριζε εσένα, τη γυναίκα σου και τα παιδιά σου στο δημόσιο, ακόμη και αν ήσασταν οι πλέον ατάλαντοι άνθρωποι στον πλανήτη. Με λίγα περισσότερα χρήματα γινόσουν εφοριακός, τελωνειακός, υπάλληλος στην....πολεοδομία,, υπεύθυνος προμηθειών κλπ. Επαγγέλματα όπως εργολάβος, ή προμηθευτής του δημοσίου έκαναν τρελά πάρτι, που ούτε στα όνειρά τους δεν είχαν φανταστεί. Make a wish! Όλα ήταν εφικτά, όλα γίνονταν. Από το να εξασφαλίσεις με ένα τηλεφώνημα δανεικά και αγύριστα, θαλασσοδάνεια τα λέγανε τότε, μέχρι να παραγγείλεις νόμους και υπουργικές αποφάσεις στα μέτρα σου. Εννοείται πάντοτε με το αζημίωτο, τη νόμιμη προμήθεια, αφού άλλωστε έτσι επιβάλουν και οι κανόνες της αγοράς....

Τα χρόνια πέρασαν ανέμελα και ωραία, παραμυθιάζοντας το σύμπαν (και την Ε.Ε.) με ψεύτικα στοιχεία και πλαστές στατιστικές. Με μεζονέτες, τζιπ, σαλέ, ταξίδια στις Μαλδίβες και το Ντουμπάι, κοσμική ζωή. Με εορτοδάνεια, διακοποδάνεια και άλλες εγχώριες επινοήσεις, είχαμε όλα τα ελέη του Κυρίου.

Μέχρι τη στιγμή που ξοδέψαμε και την τελευταία δεκάρα. Όταν στο ταμείο δεν είχαν μείνει ούτε ψιλά για τα ρέστα, συνειδητοποιήσαμε πως δυστυχώς το πάρτι τελείωσε. Και τελείωσε άδοξα καθώς κανείς δεν ήταν διατεθειμένος να βάλει το χέρι στην τσέπη για μας. Άκουγαν για δανεικά και άλλαζαν δρόμο. Τους κατηγορήσαμε, τους καταγγείλαμε στην κοινή γνώμη, τους καταστήσαμε υπεύθυνους γιατί συνέχισαν να μας δανείζουν παρότι δεν σταματούσαμε να ξοδεύουμε αλόγιστα και να τους κοροϊδεύουμε.

Όμως η ζωή παίζει περίεργα παιγνίδια. Τα έφερε έτσι, ώστε φέτος, ανήμερα της 25ης Μαρτίου να εκλιπαρούμε στις Βρυξέλλες βοήθεια από τις «μεγάλες δυνάμεις», για να μην χρεοκοπήσουμε! Τότε, εκατόν ενενήντα χρόνια πριν, οι μεγάλες δυνάμεις μας βοήθησαν με τα λεγόμενα «δάνεια της ανεξαρτησίας». Δάνεια που με επαχθείς όρους, είχαμε πάρει από το χρηματοπιστωτικό σύστημα της εποχής.

Δυστυχώς όμως, μόλις ένα μικρό ποσό δαπανήθηκε για τις ανάγκες της επανάστασης. Τα περισσότερα χρήματα από τα δάνεια, δόθηκαν σε προμήθειες και στην προπληρωμή των τόκων ή σε παραγγελίες πολεμικού υλικού που ποτέ δεν παραλάβαμε! Τότε για την αποπληρωμή των δανείων, υποθηκεύσαμε τα «εθνικά κτήματα», τη δημόσια περιουσία! Λίγα χρόνια μετά, το 1827 πτωχεύσαμε για πρώτη φορά!

Μήπως εντοπίζετε πολλές αντιστοιχίες με το σήμερα; Μήπως όλα αυτά σας θυμίζουν κάτι; Ο Καρλ Μαρξ είχε πει πως «η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα». Εμείς πάντως είμαστε ήδη στην τέταρτη επανάληψη του ίδιου έργου! OSTRIA

Δήλωση δημαρχου Αθηναίων Γιώργου Καμίνη για τους τρεις νεκρούς στο Θησείο

2011-03-09T14:31:00.000+02:00

Με βαθύτατη θλίψη πληροφορήθηκα ότι εργαζόμενοι στις υπηρεσίες καθαριότητας του δήμου Αθηναίων βρήκαν νωρίς σήμερα το πρωί τρεις νεκρούς στο άλσος του Θησείου. Αυτή η τραγική εξέλιξη δείχνει με τον πιο έντονο τρόπο βασικές αδυναμίες της κοινωνίας μας και των οργανωμένων θεσμών μας. Το γεγονός ότι συνάνθρωποί μας έχουν φτάσει σήμερα να ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης, στα πεζοδρόμια, τις πλατείες και τα πάρκα της πόλης μας, είναι θέμα σοβαρότατο το οποίο μας αφορά όλους. Όταν μάλιστα το κρύο, οι κακουχίες ή η εξάρτηση από ουσίες οδηγούν αυτούς τους ανθρώπους σε έναν παγερό, ανώνυμο θάνατο στο δρόμο, τότε το φαινόμενο λαμβάνει διαστάσεις τραγωδίας.

Τα ακριβή αίτια του θανάτου των τριών μένουν να....διασαφηνιστούν από τα νοσοκομεία στα οποία μεταφέρθηκαν οι σοροί. Όλες οι ενδείξεις όμως συνηγορούν ότι πρόκειται για μια τραγωδία όπως αυτή που περιέγραψα.

Ως άνθρωπος θέλω να εκφράσω την οδύνη μου γι αυτήν την απώλεια. Ως δήμαρχος Αθηναίων θέλω επιπλέον να διαβεβαιώσω ότι οι υπηρεσίες του Δήμου θα εντείνουν τις προσπάθειές τους να προσφέρουν βοήθεια στους συνανθρώπους μας που δοκιμάζονται από τις κακουχίες και τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης.

Χτες το βράδυ ο Δήμος πρόσφερε σε αστέγους κουβέρτες, υπνόσακους, σούπα και τσάι σε δεκάδες σημεία της πόλης και ο ξενώνας μας φιλοξένησε όσους το ζήτησαν. Το ίδιο θα κάνουμε και σήμερα και αύριο και όποτε χρειαστεί. Καλώ τους δημότες μας να βοηθήσουν, ο καθένας με τις δυνάμεις του και τα μέσα που διαθέτει, σε αυτήν την προσπάθεια.

Παπανδρέου: Να αναλάβουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις τις ευθύνες τους

2011-03-08T21:22:00.000+02:00

Να αναλάβουν τις ευθύνες τους ζήτησε από τους αρχηγούς των κοινοβουλευτικών κομμάτων με τους οποίους συναντήθηκε ο Πρωθυπουργός εν όψει της κρίσιμης διαπραγμάτευσης στην ΕΕ στις 11 και στις 25 Μαρτίου. Σε δηλώσεις του μετά τις συναντήσεις, ο πρωθυπουργός τόνισε ότι «η θέση της Ελλάδας είναι να υπάρξει συνολική λύση στην ΕΕ και αυτή τη μάχη θα δώσουμε» καταλήγοντας ότι αυτή η προσπάθεια μας αφορά όλους.
Αναφερόμενος στις κρίσιμες συνόδους της 11ης και της 25ης Μαρτίου σημείωσε πως πολλά θέματα είναι ανοιχτά σε διαπραγμάτευση, μεταξύ των οποίων η οικονομική διακυβέρνηση, το σύμφωνο ανταγωνιστικότητας, ο μελλοντικός μηχανισμός στήριξης, οι όροι δανεισμού, ενώ υπάρχουν και άλλα θέματα όπως η έκδοση ευρωομολόγων. «Σε κάθε περίπτωση η σταθερότητα της ευρωζώνης απαιτεί συνολική λύση και σε αυτή θα επιμείνουμε» επισήμανε ο πρωθυπουργός, τονίζοντας πως «η λύση πρέπει να είναι πραγματική λύση» και υπογραμμίζοντας ότι «η Ευρώπη δεν μπορεί να αιφνιδιάζεται από τις αγορές ούτε να σέρνεται πίσω από αυτές».
Υποστήριξε ότι βασικό όπλο της Ελλάδας στη διαπραγμάτευση είναι «οι πρωτόγνωρες προσπάθειες και οι θυσίες των Ελλήνων πολιτών, η συνέπειά μας και η αξιοπιστία μας, ο λόγος μας που έχει πλέον αξία και η πεποίθηση ότι το ελληνικό ζήτημα είναι και ευρωπαϊκό». «Δίνουμε μάχη για να μην ζήσουμε ξανά τέτοιες δύσκολες στιγμές και θα τα καταφέρουμε» κατέληξε ο Πρωθυπουργός.
Πριν τη συνάντηση, ο Έλληνας πρωθυπουργός είχε επισημάνει: «σεβόμαστε τις διαφορετικές προσεγγίσεις των πολιτικών δυνάμεων γι' αυτό και οι σημερινές συναντήσεις έχουν στόχο τη συνεννόηση για τη στήριξη της εθνικής προσπάθειας ενόψει της Συνόδου Κορυφής».

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ: Επίδομα Κοινωνικής αλληλεγγύης ελάμβανε ο Μιχάλης Λιάπης το 2008, ενώ ήταν υπουργός Πολιτισμού!

2011-03-06T13:49:00.001+02:00

Επίδομα Κοινωνικής αλληλεγγύης ελάμβανε ο Μιχάλης Λιάπης το 2008, ενώ ήταν υπουργός Πολιτισμού, τουλάχιστον όπως φαίνεται στη φορολογική του δήλωση. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με το OpinionPost.gr, ο κ. Λιάπης, στη φορολογική του δήλωση για το οικονομικό έτος 2009 αναφέρει ότι εισέπραξε «καθαρό ποσό επιδόματος κοινωνικής αλληλεγγύης (ΕΚΑΣ)» 6.434,49 ευρώ. Επίσης αναφέρεται το ποσό της βουλευτικής αποζημίωσης για το...
έτος 2008:
«Άθροισμα καθαρών εισοδημάτων, που φορολογούνται με το ζ’ ψήφισμα (βουλευτές – δικαστές)»: 35.308,20 ευρώ (εκείνη την περίοδο οι βουλευτές φορολογούνταν μόνο για το μισό του βουλευτικού μισθού τους!). Και δεν είναι τα μόνα εισοδήματα καθώς όπως φαίνεται δήλωσε από «μισθούς, ημερομίσθια κτλ» 13.740,96 ευρώ, ενώ από «επικουρικές συντάξεις, μερίσματα κτλ» 17.584,59 ευρώ και από εκμίσθωση κατοικιών 27.400 ευρώ! Αναφέρεται επίσης ένα ποσό 70.000 ευρώ που προέρχεται από «διάθεση περιουσιακών στοιχείων, εισαγωγή συναλλάγματος, δάνεια, δωρεές κλπ». Από την πλευρά του ο πρώην υπουργός μιλάει για τυπογραφικό λάθος και αβλεψία του λογιστή του. http://xanthi-blogs.blogspot.com/

Mε την ανοχή της ΔΕΞΙΑΣ(2004-2009), τα φάγανε όλα! - ΞΥΠΝΑ Γιώργο μου, πρέπει να λογοδοτήσουν στην Ελληνική Δικαιοσύνη(Άραγε υπάρχει Ελλ.Δικαιοσύνη;)!

2011-03-06T00:28:00.000+02:00

Απάτη από φαρμακείο της Αττικής σε βάρος του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, η οποία ενδέχεται να υπερβεί το 1.000.000 ευρώ, αποκαλύφθηκε έπειτα από σχετικό έλεγχο του Ιδρύματος.
Όπως διαπιστώθηκε, το φαρμακείο στους λογαριασμούς συνταγών ανέγραφε ποσά μεγαλύτερα της αντίστοιχης αξίας των εκτελεσθέντων συνταγών και στην συνέχεια τα κατέθετε στο ΙΚΑ.

Η απάτη εντοπίσθηκε μετά από έλεγχο που διενεργήθηκε από την Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας Συνταγών και την Φαρμακευτική Υπηρεσία του Ιδρύματος.
Η ζημιά που διαπιστώθηκε από τον έως τώρα έλεγχο ανέρχεται ,σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ιδρύματος, στο ποσό των 660.000 ευρώ και εκτιμάται ότι θα υπερβεί το 1.000.000 ευρώ.
Από το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ υποβλήθηκε μηνυτήρια αναφορά κατά της ιδιοκτήτριας του φαρμακείου και έχει διαταχθεί η συντηρητική κατάσχεση της περιουσίας της, ως ασφαλιστικό μέτρο για τη διασφάλιση των συμφερόντων του Ιδρύματος.

ΤΟ ΛΟΓΟΤΥΠΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ:

54 ΜΗΝΕΣ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-4.000.000 ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ...ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ!

-ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ! -
ΕΠΕΙΔΗ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΝΤΑΞΕΙ ΣΤΟ ΕΝΙΑΙΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ...ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΛΕΕΙ ΠΟΡΕΙΑ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ(ΕΛΕΟΣ ΘΕΕ ΜΟΥ...ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ) http://xanthi-blogs.blogspot.com/

Kαι το "ΒΑΘΥ ΠΑΣΟΚ" πόνεσε δια του κ. Χρ. Πολυζογόπουλου

2011-03-05T16:31:00.000+02:00

Στην της 11η Σύνοδου του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, μίλησε και ο πρόεδρος της (ΟΚΕ) κ. Χ. Πολυζωγόπουλος! μεγάλη θέση βλέπετε! «Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι εντός των πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων» είπε ο κ. Πολυζωγόπουλος, προτείνοντας τη διεξαγωγή Συνεδρίου θέσεων άμεσα και όχι Συνδιάσκεψη .....Σέβομαι κάθε άποψη αλλά ΟΧΙ εκείνων που συμμετείχαν στην καταστροφή μας με την κομματτικοποίηση του κράτους όπως ΕΣΥ βαθειέ πράσινε Χρήστο! Εξάλλου ΟΛΑ τα βαθειά χρώματα την δίνουν στο 80% των πολιτών! Και ο Κωστάκης και ο Αντωνάκης και ο Άκης βαθειά χρώματα ΠΡΑΣΙΝΟΜΛΕ είσαστε Χ.Πολυζογ...!Δεν ξέρεις τίποτα για την ΑΝΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ και το ΡΟΥΣΦΕΤΙ! Δεν ξέρεις τίποτα γιά το ΦΑΓΟΠΟΤΙ? Κλαίς τώρα αντί να το βουλώσεις! diaporon-café!

Καλά Χριστούγεννα.....

2010-12-25T19:43:00.000+02:00

Καλά Χριστούγεννα,ελπίζω να ευχαριστηθήκατε την γαλοπούλα σας ,θα τα ξαναπούμε το Πάσχα που θα με ξανασταυρώσετε........ μέχρι τότε φροντίστε να ταϊζετε καλά το αρνάκι που θα σφάξετε.

Παπανδρέου κατά Γερμανίας. Η στάση της οδηγεί χώρες σε χρεοκοπία

2010-11-15T14:28:00.000+02:00

Η στάση της Γερμανίας μπορεί να οδηγήσει ορισμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη χρεοκοπία, δήλωσε από το Παρίσι ο πρωθυπουργός.

Μιλώντας στη συνάντηση της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, ο κ. Γιώργος Παπανδρέου έκανε σαφή αναφορά στις πιέσεις που δέχονται χώρες, όπως η Ιρλανδία και η Πορτογαλία.

Ο πρωθυπουργός επέκρινε τη Γερμανία σημειώνοντας ότι η ανυποχώρητη στάση της για το χρέος θέτει σε κίνδυνο χρεοκοπίας χώρες της ευρωζώνης.

«Αυτό θα δημιουργήσει ανοδικό σπιράλ επιτοκίων για χώρες που φαίνονται να βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση, όπως η Ιρλανδία και η Πορτογαλία. Αυτό θα μπορούσε να τσακίσει (χώρες) και να σπρώξει τις οικονομίες τους στη χρεοκοπία», τόνισε ο πρωθυπουργός. tanea.gr

ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΠΟΛΗ, ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΔΗΜΑΡΧΟ !...

2010-11-13T11:17:00.000+02:00

«Δεν αλλάζουμε πόλη, αλλάζουμε δήμαρχο» είναι το σύνθημα που κυκλοφορεί τις τελευταίες ημέρες στην Αθήνα από στόμα σε στόμα, από παρέα σε παρέα, από κινητό σε κινητό. Δεν είναι αναγκαστικά Πασόκοι όσοι το ασπάζονται, το ψιθυρίζουν ή το διαλαλούν. Κάθε άλλο. Είναι άνθρωποι όλων των ιδεολογικών και κομματικών αποχρώσεων, από την άκρα αριστερά ως την άκρα δεξιά, που ο Νικήτας Κακλαμάνης κατόρθωσε το ακατόρθωτο: να τους συσπειρώσει εναντίον του και όσων αντιπροσωπεύει.

Το κατόρθωσε με την κακογουστιά του, με την ανικανότητά του, με την αλαζονεία του, με την εμπάθειά του, με τα άθλια επικοινωνιακά παιχνίδια του, με την πολυπληθή «αυλή» του, με τους Ψινάκηδες, τους και τις ηθοποιούς, τους ποδοσφαιριστές που μάζεψε γύρω του για να προσελκύσει ψήφους. Και κυρίως το κατόρθωσε γιατί επί τέσσερα χρόνια έβλεπε την «πόλη του», όπως του αρέσει να λέει, να καταρρέει και να φτάνει σε απίθανη κατάντεια, ενώ ο ίδιος ακκιζόταν αυτοθαυμαζόταν και χειροκροτούσε τον εαυτό του, συχνά με τη βοήθεια του Β. Κικίλια. .....

Άγνωστο πόσοι θα προσέλθουν στις κάλπες την Κυριακή και άγνωστο ποια στάση θα κρατήσουν εκείνοι που την περασμένη εβδομάδα τίμησαν με την ψήφο τους υποψήφιους του ΚΚΕ στον πρώτο γύρο των εκλογών. Θα είναι όμως μία ντροπή για τους δημότες της Αθήνας αν δείξουν ότι ανέχονται για άλλη μία θητεία τον χειρότερο δήμαρχο που είχε η Αθήνα όσο θυμούνται τον εαυτό τους. Δεν θα αντέξουν άλλα τέσσερα «κακλαμάνια» χρόνια. Η πόλη πρέπει να απαλλαγεί από αυτόν εξάπαντος. Άλλωστε αποκλείεται ο διάδοχός του να είναι τόσο κακός.

Η Αθήνα επί Κακλαμάνη έπιασε πάτο και δεν υπάρχει πάτος κάτω από τον πάτο. Άρα μόνο καλλίτερος μπορεί να είναι ο επόμενος. Και σίγουρα πιο αξιοπρεπής. Ψηφίστε Γιώργο Καμίνη λοιπόν. Αν μη τι άλλο, για να ελπίζετε σε μία καλύτερη ποιότητα ζωής και μία καλύτερη διαχείριση των οικονομικών του δήμου.

Και εσείς της Θεσσαλονίκης, βγείτε επιτέλους από τον βάλτο, τη μιζέρια, τον επαρχιωτισμό, την κακή αισθητική του καθεστώτος Πααπαγεωργόπουλου, του οποίου ο Κ. Γκιουλέκας αποτελεί συνέχεια, ως σπλάχνο από τα σπλάχνα του. Καιρός για αλλαγή, καιρός για απαλλαγή από την κακομοιριά μιας συντήρησης βαλκανικών προδιαγραφών. Και μην πει κανείς ότι δεν πιστεύει στις διοικητικές ικανότητες του Γ. Μπουτάρη γιατί τα οικονομικά σκάνδαλα, που αποκαλύφθηκαν με τρομακτική καθυστέρηση, επί καθεστώτος Παπαγεωργόπουλου έγιναν!

Τέλος, για την περιφέρεια της Αθήνας, δεν το συζητάμε. Ο Γ. Σγουρός ήταν καλός και αξιοπρεπής νομάρχης, που όχι μόνο επικοινωνούσε με όλους τους δημάρχους της περιοχής, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης (ρωτήστε τους), αλλά σεβόταν και το δημόσιο χρήμα. Απόδειξη ότι άφησε πλεόνασμα στη νομαρχία. Εκτός και αν θέλετε να δοκιμάσετε τον μαθητή του Ν. Κακλαμάνη. Ας ελπίσουμε όχι.

ΛΟΓΟΠΛΟΚΙΕΣ.

Μια Κυριακή αλλιώτικη στην πόλη .

2010-11-11T12:14:00.003+02:00

Ως τώρα, βοηθήσαμε όπως μπορούσαμε.
Δείξαμε την παρακμή του νυν δημάρχου και δώσαμε στον αξιοπρεπή και έντιμο κύριο Καμίνη πρόσωπο! Μέχρι να τον κάνει εξώφυλλο η LifO, ήταν περίπου ένας ευγενής άγνωστος - όχι απλώς χαμηλών, αλλά λιποθυμικών τόνων. Τις τελευταίες μέρες πήρε 'μπρος και έδειξε την καλή ευρωπαϊκή του στόφα.
Το ρεπορτάζ του Σταύρου Διοσκουρίδη την περασμένη εβδομάδα και το «Άκου Νικήτα» της Ευφροσύνης Δοξιάδη αναπαράχθηκαν σε εκατοντάδες σάιτ. Έγιναν η βασική ύλη για την πολεμική εναντίον του δενδροφοβικού Νικήτα Κακλαμάνη και των φανταιζί γραϊδίων που τον πλαισιώνουν, με τα κομοδινί μαλλιά.
Τώρα, τα επιχειρήματα τελειώνουν κι έρχεται η στιγμή της τελικής, υπεύθυνης χειρονομίας.
Βέβαια, διάφορες βλακώδεις ρουκέτες ακόμα εκτοξεύονται. Τέσσερα ολόκληρα χρόνια ο νυν δήμαρχος άφησε την Αθήνα να γίνει Κόλαση και τώρα έχει το θράσος να κατηγορεί τον άφθαρτο Καμίνη για τους μετανάστες και τα σκουπίδια. Φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης.
Όμως, τα αποτελέσματα της περασμένης Κυριακής απέδειξαν ότι ο Κακλαμάνης μπορεί μεν να σολάρει στα στούντιο (θρασύς και προσβλητικός σε όποιον τον κρίνει), αλλά τους ψηφοφόρους του τους έχει χάσει. Και ότι ο Καμίνης, σχεδόν ολομόναχος, κατάφερε να πείσει ότι έχει τη γνώση και τις λύσεις για την ταλαίπωρη πόλη.
Επί μήνες τα εξωνημένα media προσπαθούν να πείσουν ότι ο Κακλαμάνης είναι αήττητος. Κι όντως, ενδέχεται να ξαναβγεί. Ενδέχεται όμως και όχι. Η διαφορά είναι πια αναστρέψιμη και το όραμα της υγείας όχι ουτοπικό.
Αυτό που φάνταζε θαύμα τώρα εξαρτάται από το πόσοι αναγνώστες της LifO δεν θα βαρεθούν, μετά τα ξίδια του Σαββάτου και την αποστροφή τους για τα πολιτικά, να συρθούν να ψηφίσουν την Κυριακή. Ελπίζω ότι θα το κάνουν. Νομίζω συνειδητοποιούν κι αυτοί ότι εμφανίστηκε μια ευκαιρία να δώσουμε ένα φιλικό σπρώξιμο στην πόλη - να πάει μπροστά, να τελειώνει η παλιοκατάσταση με τους Ψινάκηδες, τους Ζάχους Χατζηφωτίου, τους Γιώργους Κατσαρούς. Με τη βοήθεια του Αμυρά και κάθε ανοιχτόμυαλου ανθρώπου που θέλει μια πόλη πολύχρωμη, χαλαρή, δημιουργική, θετική και κυρίως καθαρή (δεν είναι τυχαία η ορμητική αποδοχή των atenistas) ίσως η πόλη γίνει βιώσιμη και χαρούμενη πάλι - κι όχι προτεκτοράτο ενός αδιαφανούς, κακόγουστου δημάρχου, που ντύνεται με τραπεζομάντιλα και το μόνο που φρόντισε να λειτουργεί τέλεια είναι τα πρόστιμα του πάρκινγκ.
Όταν μια κυρία που ζει στο Κέντρο τού παραπονέθηκε σε μια τηλεοπτική εκπομπή ότι την εξανάγκασε να ζει σαν γουρούνι, με το γνωστό προσβλητικό ύφος Μαρίας Αντουανέτας απάντησε: «Αν δεν γουστάρει η κυρία, να αλλάξει πόλη».
Μια είναι η απάντηση: Δεν αλλάζουμε πόλη - αλλάζουμε δήμαρχο! ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΑΘΗ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟ lifo.gr

Εκλογές, πολιτική και εντυπώσεις

2010-11-09T22:25:00.000+02:00

Στην Ελλάδα, πολλοί έχουν μπερδέψει την πολιτική με τις εντυπώσεις. Σίγουρα τα τηλεοπτικά μέσα, που έτσι κι αλλιώς βγάζουν το ψωμί τους από τη διαχείριση των εντυπώσεων, αλλά και ουκ ολίγοι πολιτικοί που νομίζουν ότι πολιτική είναι να κερδίζεις τις εντυπώσεις. Ο ασφαλέστερος, δε, δρόμος προς αυτή την κατεύθυνση είναι να μην κάνεις τίποτε ή να σκορπίζεις λεφτά.

Επί των εντυπώσεων, λοιπόν, στήθηκε ένας ολόκληρος χορός ερμηνειών, αναλύσεων και αντεγκλήσεων μεταξύ των κομμάτων. «Κερδίσαμε», λέει το ΠΑΣΟΚ που είναι μεν πρώτο, αλλά έχασε ένα εκατομμύριο ψήφους από το 2009, εφαρμόζοντας μια σκληρή πολιτική. «Κερδίσαμε», αναφωνεί και η Νέα Δημοκρατία, διότι διατήρησε το ποσοστό της, αλλά έχασε 500.000 ψήφους παρά το γεγονός ότι πόνταρε ενάντια στην αντιδημοφιλή κυβερνητική πολιτική. Και αφού «κέρδισαν» και οι δύο μάχονται στα τηλεοπτικά αλώνια για τα επιπλέον κέρδη των εντυπώσεων. Η αλήθεια είναι ότι ο μόνος κερδισμένος από αυτή την αναμέτρηση είναι το ΚΚΕ, διότι σε ένα τόσο ρευστό πολιτικό σκηνικό, κατόρθωσε να διατηρήσει τις δυνάμεις του σε ψήφους και λόγω της αποχής να ανεβάσει το ποσοστό του. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι επιβραβεύθηκε η αυθεντική αντιμνημονιακή του θέση ή μπορεί να λειτούργησαν και οι διαχρονικές οργανωτικές αρετές του κόμματος, με αποτέλεσμα «να μην πάει καμιά ψήφος χαμένη».

Πολλοί στο ΠΑΣΟΚ διακινούσαν σενάρια για διαφορές επτά ή οκτώ μονάδων με το δεύτερο κόμμα, υπολογίζοντας προφανώς ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην προ της κρίσης εποχή. Δηλαδή, υπό φυσιολογικές συνθήκες λειτουργεί η αρχή του ώριμου φρούτου: ένα κυβερνών κόμμα χάνει χρόνο με το χρόνο κάποιες ψήφους που κερδίζει η αντιπολίτευση. Σε φυσιολογικές εποχές και με δεδομένο ότι οι αυτοδιοικητικές εκλογές είναι πάντα πιο χαλαρές, οι απώλειες φτάνουν τις δύο και τρεις ποσοστιαίες μονάδες. Σε εποχές όμως που περικόπτονται μισθοί, κλείνουν επιχειρήσεις επειδή αναδιαρθρώνεται η παραγωγική βάση, δεν χρηματοδοτούνται προγράμματα επιδοτήσεων, ανοίγουν επαγγέλματα (με αποτέλεσμα να ξεβολεύονται κάποιοι) δεν έπρεπε κανείς να περιμένει ότι το εκλογικό σώμα θα συμπεριφερθεί σαν να κυλάει ο χρόνος όπως πριν. Εκ των πραγμάτων άλλαξαν πολλά στην ελληνική οικονομία και κοινωνία, με αποτέλεσμα να συγκεντρώνονται επιμέρους δυσαρέσκειες, που καταλήγουν σε εκλογικά αποτελέσματα «πρωτοφανή». Αν κάποιοι υπολόγιζαν, για παράδειγμα, ότι οι ιδιοκτήτες φορτηγών θα φιλοτιμηθούν να ψηφίσουν υπέρ ενός κόμματος διότι το άνοιγμα των χερσαίων μεταφορών θα φέρει ανάπτυξη στην οικονομία, πλανώνται πλάνη οικτρά. Η αντιδράσεις των συντεχνιών θα είναι σε πρώτη φάση σφοδρές και, φυσικά, θα εκφραστούν και στην κάλπη. Μπορεί να αλλάξουν στάση, όταν αυτή η πολιτική θα αρχίσει να αποδίδει και οι ίδιοι θα καρπωθούν το μερτικό από την επιπλέον ανάπτυξη.

Το ΠΑΣΟΚ τα πήγε καλά στις εκλογές αν συνυπολογίσουμε ότι πήρε μέτρα πρωτόγνωρα για την Ελλάδα, μέτρα τα οποία καμιά κυβέρνηση δεν έπαιρνε λόγω ακριβώς του πολιτικού κόστους. Η απώλεια οκτώ ποσοστιαίων μονάδων είναι ένα πλήγμα που πρέπει να υποστεί. Αν παραμείνει όμως στην τροχιά των μεταρρυθμίσεων, θα καρπωθεί πολιτικά και τα οφέλη που αυτές θα έχουν στην οικονομία.

Πάσχος Μανδραβέλης

H "μοίρα του πλανήτη" στα ...χέρια μας

2010-11-09T22:07:00.001+02:00

«Η μοίρα του κόσμου» από την εξελισσόμενη κλιματική αλλάγη θα πέσει, τον Φεβρουάριο, και σε ελληνικά χέρια. Οι διαχειριστές της θα κληθούν να καταστρώσουν γεωπολιτικά σχέδια για τη διάσωση ή τον αφανισμό του πλανήτη, να αντιμετωπίσουν πετρελαϊκές κρίσεις, να διασφαλίσουν υδάτινα αποθέματα, να πυροδοτήσουν ή να αποτρέψουν πολέμους και φυσικές καταστροφές. Όλα αυτά στον κόσμο της εικονικής πραγματικότητας.

    Διότι, η «Μοίρα του κόσμου» (Fate of the World) είναι πλέον από τα πιο δημοφιλή βιντεοπαιχνίδια στρατηγικής σε ολόκληρη την Ευρώπη και από το νέο έτος αναμένεται να κυκλοφορήσει και στην ελληνική αγορά.

    «Εσείς είστε στο τιμόνι», λέει ο ιδρυτής και πρόεδρος της εταιρίας σχεδίασης του παιχνιδιού Red Redemption Γκόμπιον Ρόουλαντς, που εδρεύει στην Οξφόρδη. «Είναι ο δικός σας κόσμος, να τον σώσετε ή να τον καταστρέψετε», προσθέτει. Στο παιχνίδι - το οποίο, πιλοτικά, μπορεί κανείς να «κατεβάσει» από την ιστοσελίδα http://www.fateoftheworld.net/ - ο παίκτης ασκεί καθήκοντα προέδρου του Παγκόσμιου Περιβαλλοντικού Οργανισμού, ενός εικονικού οργανισμού, που μπορεί να υλοποιεί οικονομικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές πολιτικές σε όλο το εύρος του πλανήτη. ΑΠΕ

Μαυρίστε τον Νικήτα Κακλαμάνη!

2010-11-07T14:28:00.001+02:00

Μη τυχόν και σας εγκλωβίσει το περιπαθές και ηδυπαθές βλέμμα του! Η προηγούμενη θητεία του στο δήμο Αθηναίων ήταν μια χαμένη "τετραετία". Επιτέλους, πρέπει να καταλάβει ο κόσμος ότι ο νυν δήμαρχος του Δήμου Αθηναίων είναι ένας κακός ηθοποιός που επιχείρησε και υπέκλεψε τις ψήφους των Αθηναίων ψηφοφόρων και στη συνέχεια υποδύθηκε τον δήμαρχο. Κακός, κάκιστος, δεξιός, δεξιότατος [παροιμιώδης, στην πλατεία Συντάγματος αν θυμάμαι καλά, η κραυγή του: "ζήτω ο Καραμανλής"], υποκριτής μέχρι σκασμού, γαλίφης, κόλακας… Εχει όλα τα χαρακτηριστικά εκείνων που μπορεί να σε σκάσουν με το ειρωνικό και σπαστικό ύφος, λέγοντας ψέματα αδιάντροπα και πείθοντας τους άλλους ότι λέει την αλήθεια. Τον χαϊδολόγησαν και κάποιοι δημοσιογράφοι. Μάλιστα θυμάμαι τον Σταύρο Θεοδωράκη που στις περασμένες προεκλογικές μέρες περιφέρονταν ανά τας οδούς και τας ρύμας της Αθήνας [εκεί όπου σήμερα είναι γκέτο και οιΈλληνες φοβούνται να περάσουν], ο φακός τους παρακολουθούσε κι ο Κακλαμάνης ξεδίπλωνε το δήθεν όραμά του. Τελικά, αποδείχτηκε ότι το άτομο δεν είχε όραμα. Αυτό που ήθελε ήταν να ικανοποιήσει τα προσωπικά του απωθημένα και μάλιστα κάποια στιγμή του πέρασε από το μυαλό ότι μπορεί και να τον προτείνουν σε κάποιο κομματικοπολιτικό αδιέξοδο και ως πρόεδρο της Δημοκρατίας! Μέχρις εκεί έφτασε το δαιμόνιο μυαλό του. Ασχολήθηκε όμως με το κόψιμο των δέντρων και οι υπερφίαλες δηλώσεις του παραμένουν ως φωτεινό μετέωρο ενός δημαγωγού και ψεύτη πολιτικού.

Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει ο Γιώργος Καμίνης, κατά τη θητεία της προηγούμενης δημοτικής αρχής, συνήφθησαν δάνεια για συγκεκριμένα έργα, τα οποία όμως δεν υλοποιούνται, ενώ παραμένει άγνωστο πού και πώς χρησιμοποιήθηκαν τα χρήματα του δανείου. Σήμερα παρά τα όσα δηλώνει ο Κακλαμάνης, ο οποίος υποστηρίζει ότι τα ανεξόφλητα δάνεια είναι 113 εκατ. ο δήμος χρωστάει σε δάνεια περίπου 203 εκατ. ευρώ.

Εξάλλου, όπως αναφέρεται στη «μαύρη βίβλο», που έδωσε στη δημοσιότητα ο Γ. Καμίνης, ένα πέπλο ομίχλης απλώνεται κυρίως στο χώρο των ανωνύμων εταιρειών του δήμου, χωρίς να γνωρίζει η αντιπολίτευση όχι μόνον στο δημοτικό συμβούλιο αλλά και στο Δ.Σ. των εταιρειών, τι πραγματικά συμβαίνει. Οι οκτώ ανώνυμες εταιρείες του δήμου είναι στελεχωμένες από ένα στενό κύκλο ανθρώπων του δημάρχου με διπλές και τριπλές μισθοδοσίες, απορροφούν πολλά εκατομμύρια μέσω προγραμματικών συμβάσεων για μελέτες και σχέδια δράσης με ασαφές αντικείμενο και αμφίβολη χρησιμότητα συχνά με το ίδιο ακριβώς σκεπτικό, για τις διάφορες Α.Ε., χωρίς στην ουσία καμιά δυνατότητα διαχειριστικού ελέγχου. Παράδειγμα, ο 9 84 είναι ένας δαπανηρός σταθμός που απορροφά 9-11 εκατ. το χρόνο από τα κονδύλια του δήμου. Για το 2009 ο 9/84 χρηματοδοτήθηκε με περίπου 5 εκατ. επιπλέον (δηλαδή από περίπου 11 εκατομμύρια στα 16 εκατομμύρια).

Πενιχρά τα πεπραγμένα και στον τομέα της καθαριότητας. Σύμφωνα με τα απολογιστικά στοιχεία ο δήμος της Αθήνας, την τριετία 2007-2009 εισέπραξε από τους Αθηναίους 425 εκατ. ευρώ για την καθαριότητα. Από τα στοιχεία του Δήμου όμως προκύπτει ότι δαπανήθηκαν για την καθαριότητα μόνο 370 εκατομμύρια.

Επίσης, σύμφωνα με όσα καταγγέλλει ο κ. Καμίνης, τα διοικητικά έξοδα του δήμου αυξήθηκαν μέσα σε ένα χρόνο από το 2008 στο 2009, κατά 46 εκατ. ευρώ και ανήλθαν στα 192 εκατ. ευρώ. Μέσα στο 2010 ο Κακλαμάνης αύξησε το προσωπικό του ιδιαίτερου γραφείου του κατά 36 άτομα. Από 63 το 2006 σε 99 το 2010. [Τόσοι του χρειάζονται για να του κάνουν... αέρα;] Οι δε αντιδήμαρχοι αύξησαν το προσωπικό των γραφείων τους κατά 62 άτομα. Από 35 το 2006 σε 97 το 2010.

Όπως έχει πει και ο Γιώργος Καμίνης το θέμα είναι ότι η Αθήνα βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Και πως είτε με μνημόνιο είτε χωρίς η Αθήνα πρέπει να ξανασταθεί στα πόδια της, να αντιμετωπίσει τα προβλήματά της, να γίνει ξανά φιλόξενη για τους πολίτες της και τους επισκέπτες της, να πάψουν οι λογιστικές αλχημείες στα οικονομικά, οι γκρίζες ζώνες και η σπατάλη που ήταν τα βασικά χαρακτηριστικά της τετραετίας Κακλαμάνη, να πάψει η υποβάθμιση του κέντρου της Αθήνας, να υπάρξει καθαριότητα, να γίνει ανθρώπινη και ασφδαλής η πόλη μας. Αυτό είναι το περιεχόμενο των δημοτικών εκλογών.

Ο Κακλαμάνης κατά την προσφιλή του μέθοδο, δεν απαντά σε όσα καταγγέλλονται ή του καταμαρτυρούν. Αλλά λόγια ν’ αγαπιόμαστε... Και μάλιστα θα έπρεπε να υπογραμμίσω και την αήθη στάση του απέναντι στον Γιώργο Καμίνη, έναν άνθρωπο ευγενέστατο και “ανίδεο” γύρω από τα τερτίπια των πολιτικάντηδων. Ωστόσο, θέλω να πιστεύω ότι οι Αθηναίοι θα “εισέπραξαν” την ασχετοσύνη και την κοροϊδία του Κακλαμάνη και θα τον μαυρίσουν στις αυριανές εκλογές. Γένοιτο! diktyon

Τσαρδί ρημάδι

2010-11-07T12:47:00.000+02:00

Στο καλό blog ΚΑΤΕΡΙΝΑ δια χειρός Κατερίνας πέφτουν οι τελευταίες προεκλογικές διπλοπενιές.

Σωτηρία Μπέλου και Σήκω ψυχή μου... / Δώσε ρεύμα... / Βάλε στα ρούχα σου φωτιά...
Βάλε στα όργανα φωτιά... / Να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα / Η τρομερή μας η λαλιά....

(όλο υπονοούμενα, ε…;)

Και αρχίζει η Κατερινούλα, ως εντολοδόχος των φοβερών και τρομερών επαναστατών: Αλαβάνου, Μητρόπουλου, Τσίπρα, κλπ, να μιλάει για «επενδυτές» του φόβου, των διαχωρισμών και του μίσους που επιστρατεύτηκαν κατά του άδολου Αντιμνημονιακού φρονήματος των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων

(κάποιοι κακοί που παλεύουν να σφραγίσουν το στόμα και τη βούληση του λαού, ξέρετε…)

Αναρωτιέμαι αν έχει κάτσει μπροστά από κανένα περίπτερο, τελευταία, ή αν έχει παρακολουθήσει κανένα Alter, ΣΚΑΪ και δε συμμαζεύεται.

Ρε παιδιά (Κατερίνα και λοιποί καλοί μου αναγνώστες και επισκέπτες), εδώ οι ταξιαρχίες του λαϊκισμού και της παραφροσύνης μοιράζουν κώνειο αυτοκτονίας, όπως ο Marshall Applewhite στην ομαδική αυτοκτονία στην Καλιφόρνια το 1997 (αυτός που παραμύθιαζε τους οπαδούς του για μια αιώνια ζωή στα άστρα) κι εσύ ψάχνετε τους κακούς υποστηρικτές του Παπανδρέου!!!

Πας στα περίπτερα και η αντιμνημονιακή αριστεροδεξιά στα γκάζια της.
Αγκαλιά η Αυριανή και η Βραδυνή με την Αυγή και το Ριζοσπάστη.
Πας καναπέ και κάνεις βόλτα στα δελτία ειδήσεων και η αριστεροδεξιά γραμμή σε πλήρη εφαρμογή του σχεδιασμού, αντάμα με τους «γλίτσες», που διαμορφώνουν το πλαίσιο της «οικουμενικής» συνεργασίας και διακυβέρνησης.

Ώστε «…Δώσε ρεύμα... / Βάλε στα ρούχα σου φωτιά... / Βάλε στα όργανα φωτιά...»

Ξέρεις ποιος είχε δώσει ρεύμα και ποιος είχε βάλει στα όργανα φωτιά, σε μια ιστορία που θυμάμαι από τα παλιά;
Ο πατέρας μου (συχωρεμένος), ο θείος Βασίλης (συχωρεμένος) και ο θείος Γιώργος.

Πήραν ένα χοντροκομμένο μαγνητόφωνο Philips, ένα μεγάφωνο και ποιος θεός ξέρει πως τα καλωδίωσαν με ένα παλιό ραδιόφωνο Saba (που ακόμα το φυλάω σαν ενθύμιο).

Δώσανε «ρεύμα» από την κρεβατοκάμαρα των γονιών μου, και ολάκερο το σόι που γλένταγε στη μικρή σάλα, άκουσε ξαφνικά το μουσικό σήμα των Αναζητήσεων μέσω του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.

(Αν δεν το ξέρετε έτσι γινόταν τότε: Μικρασίες, μετανάστευση, Πόλεμος, Εμφύλιος…. Ο ένας έψαχνε τον άλλο)

Στην δεύτερη ή τρίτη ανακοίνωση (για να μην προλάβει κάποιος από τους χαροκόπους να «αλλάξει» σταθμό) ακούστηκε το αλησμόνητο: “Ο Πέτρος Μ., ηλικίας «τόσο», που ζει στον Άγιο Φραγκίσκο, Καλιφόρνιας στην Αμερική αναζητάει τον μονάκριβο ανιψιό του Ηλία Μ. στην Ελλάδα για άμεση διευθέτηση σοβαρής οικογενειακής υπόθεσης».

Πάντα ο εκ Κυπαρισσίας θείος Ηλίας (συχωρεμένος εδώ και πάρα πολλά χρόνια ονειρευόταν μια τέτοια στιγμή… να κληρονομήσει τα dollars του χαμένου στην Αμερική συγγενή)
Ο φουκαράς θείος Ηλίας!

Σάλεψε ο άνθρωπος και έγινε το «Βάλε στα ρούχα σου φωτιά... / Βάλε στα όργανα φωτιά...».

Τα έσπασε όλα.

Πιάτο για πιάτο δεν έμεινε.

Ποτήρι ή σουπιέρα δεν επέζησε από τη μανία του μαύρου πνεύματος της πελιδνής οικονομικής του κατάστασης.

Όλα έγιναν κομμάτια λες και ήταν πίστα μπουζουξίδικου.

Μάταια η μάνα μου έσκουζε και του ζήταγε να σταματήσει.

«Στέλλα είμαστε πλούσιοι. Πλούσιοι. Θα σου τα φέρω πίσω στο δεκαπλάσιο»!

(Θείε μου, και "βάλε κάτι παραπάνω", θα έπρεπε να σου ζητήσει η μανούλα μου, αλλά έχε χάρη που ήσουν αρκούντως επιβλητικός και αυστηρός και σε ψιλοέτρεμε όλη οι οικογένεια) .

Και πήρανε τα " όργανα φωτιά»!
Και υψώθηκε «η τρομερή του η λαλιά»!..

(Τέρμα στην περιορισμένη ζωή με τα τότε ανυπόγραφα μνημόνια των fifties, που είχε επιβάλει στον λαουτζίκο η νικήτρια του εμφύλιου, Δεξιά – “Είμαστε πλούσιοι τώρα Στέλλα»)

Ρημαδιό το τσαρδί μας, που δεν του έλειπε τίποτα, αλλά δεν είχε όμως και τις τρομερές οικονομικές ανέσεις.

Βλέπεις ήταν η εποχή ακόμη του «αρνάκι ψητό στο φούρνο» για τις Κυριακές και άντε κατεψυγμένος κιμάς μπιφτέκι κατά την Τετάρτη.

Όταν οι εμπνευστές (και βασικά ο πατέρας μου) κατάλαβαν τι είχαν κάνει με τα φούμαρα που πούλησαν στον θείο Ηλία, ήταν πια αργά.

Οι διαμαρτυρίες της μητρός μου κανένα ουσιαστικό αντίκρισμα δεν είχαν.
Και να πεις ρε γαμώτο ότι ο ευθυτενής εκ Κυπαρισσίας θείος μου, το είχε κάνει επειδή έτσι γουστάριζε… επειδή έτσι για την μαγκιά του το ήθελε…άιντε να πάει στο διάολο.

Ο άνθρωπος είχε καταρρεύσει.

Είχε γίνει ένα ράκος που πιθανό να είχε ξεφύγει παρά τρίχα το εγκεφαλικό (δεν είχαμε βλέπεις τότε πιεσόμετρο, ούτε τηλέφωνο να πάρουμε το ΕΚΑΒ της εποχής… αλήθεια πως το λέγανε; Άμεση Βοήθεια;)

Αυτά!
(…και πιστεύω να καταλάβατε το νόημα της ιστορίας…)

Καλή ψήφο και να προσέχετε… 1KLIK-ARISTERA

Με έναν Κικίλια, Δημαρά, Μητρόπουλο ξεχνιέσαι. Και μετά;

2010-11-06T09:51:00.000+02:00

Καταπληκτικά -και παράλογα- πράγματα συμβαίνουν στην πολιτική σκηνή της χώρας. Που δείχνουν ότι οι πολιτικοί μας ταγοί είτε έχουν μειωμένη αντίληψη της πραγματικότητας είτε είναι περιορισμένης -και ορισμένοι ανύπαρκτης- ευθύνης.

Παράλογο πρώτο: Στις 7 Νοεμβρίου έχουμε αυτοδιοικητικές εκλογές. Οχι όποιες κι όποιες. Είναι η πρώτη εκλογική αναμέτρηση ύστερα από ένα θυελλώδη χρόνο, στον οποίο ήρθαν τα πάνω κάτω. Ελήφθησαν πρωτοφανή μέτρα για να αποφύγει η χώρα τη χρεοκοπία, την οποία ακόμη δεν έχει αποφύγει - και επ' αυτού δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αυταπάτη. Είναι, λοιπόν, δυνατόν αυτή η αναμέτρηση να περάσει έτσι «ήσυχα και απλά»; Δεν είναι. Κι όμως κάποιοι κυβερνητικοί εγκέφαλοι είχαν πιστέψει ότι θα την περνούσαν αβρόχοις ποσί: μιλώντας για τον «Καλλικράτη», θα καθάριζαν καμιά δεκαριά περιφέρειες με τη μία και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Αφέλεια ή ανοησία;.....

Παράλογο δεύτερο: Το κόμμα που, κατά γενική αντίληψη, ευθύνεται περισσότερο για τη σημερινή κατάσταση παριστάνει τον τιμητή. Ο τέως αρχηγός του και πρωθυπουργός την κοπάνησε, βλέποντας να έρχεται καταπάνω του -και καταπάνω μας- η χρεοκοπία, για την αποτροπή της οποίας δεν κούνησε το δαχτυλάκι του. Ο νέος αρχηγός του, λες και κατέβηκε από τον Αρη, παριστάνει την Παπαρήγα και τον Τσίπρα.

Καβαλάει το αντιμνημονιακό άρμα (ενώ γνωρίζει πολύ καλά ότι χωρίς το Μνημόνιο και τα εξ αυτού δάνεια το ελληνικό κράτος δεν θα μπορεί να πληρώσει μισθούς και συντάξεις) και εξαπολύει εναντίον της νοημοσύνης μας την παρόλα της χρονιάς: ότι μέσα σε λίγους μήνες θα εξαφανίσει τα ελλείμματα, θα επαναφέρει τις πετσοκομμένες συντάξεις, θα ξανανοίξει τα μαγαζιά που κλείνουν και μύρια όσα θαυματουργά. Λες και απευθύνεται σε αμνήμονες.

Παράλογο τρίτο: Ο πρωθυπουργός καταλαβαίνει το αρχικό λάθος του (να πάμε σε εκλογές για τον «Καλλικράτη» και τραλαλά τραλαλό) και αποφασίζει να αντιδράσει. Και αντί να φωνάξει τα τηλεοπτικά κανάλια και να κάνει μια σαφή δήλωση πέντε λεπτών, αφήνει κάποιους επικοινωνιολόγους να στήσουν μια αχρείαστη συνέντευξη-σούπα δυόμισι ωρών. Εν πάση περιπτώσει, έστω και αργά, έστω κι έτσι, ο Παπανδρέου βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Θέλει ο Σαμαράς -και οι λοιποί- οι εκλογές για τους δημάρχους να γίνουν ψήφος εμπιστοσύνης για την κυβέρνηση; Θέλει από την κάλπη να βγει ένα βροντερό «όχι στο Μνημόνιο»; Θαυμάσια. Αν οι ψηφοφόροι τον ακούσουν, πρέπει να ξέρουν τι θα ακολουθήσει. Μια κυβέρνηση που θα αποδοκιμαστεί χοντρά από την κάλπη (έστω την αυτοδιοικητική) μπορεί να παριστάνει ότι δεν τρέχει τίποτα, επειδή θα διαθέτει την (τυπική) κοινοβουλευτική πλειοψηφία; Οσοι λένε ότι ποτέ έως τώρα οι κάλπες για την Αυτοδιοίκηση δεν επηρέασαν την πορεία μιας ισχυρής κοινοβουλευτικά κυβέρνησης, απλώς υποκρίνονται. Διότι, απλούστατα, ποτέ έως τώρα η χώρα δεν είχε φτάσει στο χείλος της χρεοκοπίας, ποτέ μια κυβέρνηση δεν υποχρεώθηκε να υπογράψει Μνημόνιο για να πάρει δάνεια, ποτέ δεν έφτασε στη δραματική θέση να κόψει μισθούς και συντάξεις. Πώς, λοιπόν, θα σταθεί την επομένη μιας εκλογής, αν οι ψηφοφόροι τής έχουν πει «πάρε το Μνημόνιό σου και μπρος»;

Παράλογο τέταρτο: Ο Παπανδρέου θέτει το δίλημμα, ο Σαμαράς αρχίζει τα κλαψουρίσματα. Αντί να πανηγυρίζει που τον έφερε στα νερά του, αρχίζει να ψελλίζει ότι ο Παπανδρέου «απειλεί και εκβιάζει τον λαό»! Ας πούμε ότι είναι έτσι. Αλλά πρώτος αυτός δεν προκάλεσε τον «εκβιασμό»; Εκείνος δεν είπε στους ψηφοφόρους «δεν ψηφίζουμε για τον Κικίλια, αλλά για το Μνημόνιο»; Και περίμενε ο Παπανδρέου να πάει στις εκλογές λέγοντας «ψηφίζουμε μόνο για τον Σγουρό», δηλαδή να πάει στην κάλπη σφαγμένος από χέρι;

Και η σφαγή μεν μπορεί να έρθει. Αν οι ψηφοφόροι, που ψήφισαν πέρσι τον Παπανδρέου, πιστεύουν ότι τους κορόιδεψε, ότι τα περί χρεοκοπίας είναι τέχνασμα κ.λπ., στο χέρι τους είναι να τα φέρουν όλα τούμπα. Αλλά προηγουμένως πρέπει να έχουν προειδοποιηθεί. Θέλουν να μηδενιστεί το έλλειμμα σε ένα χρόνο; Ψηφίζουν τον Κικίλια (και τον Νικήτα-σωτήρα της Αθήνας) του Σαμαρά. Θέλουν να παίρνουν επίδομα εσαεί όσοι μένουν άνεργοι; Ψηφίζουν τους υποψηφίους της Παπαρήγα (που, όταν φέρει το σοσιαλισμό, θα ξαναπροσλάβει και όσους απέλυσε η κομματική επιχείρηση «Τυποεκδοτική», λόγω της κρίσης του καπιταλισμού). Θέλουν να έχουν περιφερειάρχη έναν τηλε-άνθρωπο, ειδικό για τις συντάξεις τους; Ψηφίζουν τον Μητρόπουλο, που ήταν του Παπανδρέου και πήγε στον Τσίπρα.

Θέλουν να διώξουμε την τρόικα; Πανεύκολο. Τους ψηφίζουν όλους αυτούς και την επομένη έφυγε. Μα, θα πάρει μαζί και τα δάνειά της; Ε, και; Κάποιο μαγικό θα κάνει ο Σαμαράς και θα βρει άλλα.

Και μετά θα ξυπνήσουμε όλοι μαζί...
Άρθρο του Γιώργου Καρέλια για την εφημερίδα "Ελευθεροτυπία", 29/10/2010 tvxs.gr

«κριτής όλων μας, ήταν, είναι και θα είναι ο Ελληνικός λαός. Αυτός είναι που απαντάει πάντα στα αδιέξοδα».

2010-11-05T22:24:00.002+02:00

Είναι το δημοκρατικότερον και οι επαυτού αντιλέγοντες σοφοί...της πληρωμένης αναλυτικής δημοσιογραφίας χύσανε άφθονο μελάνι επιχειρηματολογούντες επί έναν μήνα εναντίον του! «κριτής όλων μας, ήταν, είναι και θα είναι ο Ελληνικός λαός. Αυτός είναι που απαντάει πάντα στα αδιέξοδα, και γιαυτό ΔΕΝ ΜΠΛΟΦΑΡΩ». Αυτό το μήνυμα έστειλε ο Γ. Παπανδρέου στον λαό! Από τότε και μετά οι πληρωμένοι κονδηλοφόροι «έσχησαν όλα τους τα κουστούμια»! Αδίστακτες ρόμπες, αφού από την μιά πολικοποίησαν τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοικήσης βάζοντας το κοριφαίο δίλλημμα - μνημόνιο ή αντί - και από την άλλη ΔΕΝ γούσταραν να έχουν αντίπαλο που να τους λέει το «στη Δημοκρατία, δεν υπάρχουν αδιέξοδα»! Γιατί ? Μα γιατί θέλανε να τον ξεσκίσουν, να τον ζεματίσουν, και το θέλανε ως εξής: ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΣΟΥ! Χειροκροτούσαν και πανηγυρίζαν σε κάθε ατυχία σε κάθε σφάλμα σε κάθε αβλεψία! Πολεμούσαν και πολεμούν με ΟΛΑ τα μέσα μιά ηρωϊκή προσπάθεια με λάθη αλλά ΕΝΤΙΜΗ! Δεν το γουστάρουν ! Δεν την έχουν ανάγκη εξάλλου αυτοί και τα αφεντικά τους είναι φορτωμένοι στας ΕΛΒΕΤΙΑΣ! «Η απόφαση είναι στο χέρι κάθε πολίτη» τόνισε μεταξύ άλλων στην ομιλία του χθες βράδυ στο κλειστό γήπεδο της ΕΑΠ στην Πάτρα, ο πρωθυπουργός Γιώργος . Έχει άδικο ? Δεν είναι δημοκρατικο ? Δεν είναι αντρίκιο ? Που είναι ο εκβιασμός ? Το δεν κάνει να γίνουν εκλογές θαναι κακό για την οικονομία, είναι τόσο ηλίθιο όσο και αυτοί που το πιστεύουν! Γιατί ? Μα γιατί κάθε ώρα μας λένε πως καταστρφόμαστε αν συνεχίσουμε έτσι! Άρα ποιά η διαφορα τους ? Τι λένε ? Τι ζητάνε ? Να συνεχίσεουμε ή ΟΧΙ! Ο λαός να αποφασίσει ο λαός! «δεν πρόκειται ούτε μια στιγμή να διστάσω να κάνω αυτό που επιβάλλουν οι συνθήκες, αν συνεχιστεί η αντιπατριωτική απόπειρα υπονόμευσης αυτής της ενότητας, αυτού του αγώνα, που κάνει ο λαός μας».Είπε ο πρωθυπουργός και συμπλήρωσε: «Κριτής όλων μας, ήταν, είναι και θα είναι ο Ελληνικός λαός. Αυτός είναι που απαντάει πάντα στα αδιέξοδα. Στη Δημοκρατία, δεν υπάρχουν αδιέξοδα.».
Έχει άδικο? diaporon-café! manier

ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΑΝ !...

2010-11-05T22:13:00.000+02:00

Όταν ως κόμμα της αντιπολίτευσης υποστηρίζεις και διαλαλείς, μήνες τώρα, αφ΄ ενός πως το ΠΑΣΟΚ είναι που φταίει για την κρίση και για την έλευση του μνημονίου και αφ΄ ετέρου, πως ο Παπανδρέου εξαπάτησε τους έλληνες και κυβερνάει εφαρμόζοντας άλλη πολιτική απ΄ εκείνη που εξήγγειλε προεκλογικά, τι είναι εκείνο που ζητάς, εκτός από – εθνικές - εκλογές ;
Η κριτική και η πολεμική του Σαμαρά, του ΚΚΕ, του Τσίπρα κι ακόμα του Καρατζαφέρη, σε τι άλλο αποσκοπεί εκτός από την πτώση της κυβέρνησης ; Υπάρχει κανείς που να θεωρεί σοβαρό το αίτημα του αρχιλαϊκιστή Αντωνάκη, ν΄ αλλάξει πολιτική το ΠΑΣΟΚ και να εφαρμόσει τη δική του (μαγική) συνταγή ;

Καθαρά και ξάστερα, ορθά και κοφτά και δημοκρατικότατα : με το κλίμα πούχουν δημιουργήσει με την αντιπολιτευτική τακτική, όλοι τους, αν στις αυτοδιοικητικές εκλογές δεν υπάρξει ένα αποτέλεσμα που θα εκτιμηθεί ως στήριξη του λαού στην κυβερνητική πολιτική και τους στόχους της, θα υπάρξει πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, προκειμένου η όποια αμφισβήτηση να ξεκαθαριστεί !

΄Οσοι τρέμουν μ΄ αυτή την ιδέα, ας πρόσεχαν, όταν διαμόρφωναν και εφάρμοζαν τις πολιτικές τους, νομίζοντας πως θα τους δίνονταν η άνεση να λαϊκίζουν και να κομπορρημονούν εκ του ασφαλούς και μένοντας στην εξέδρα της αρένας.
Ας εξέταζαν πιο προσεκτικά τις προεκτάσεις και τις νομοτελειακές συνέπειες της επιλογής τους να πολιτικοποιήσουν πλήρως τις εκλογές για την αυτοδιοίκηση.
Εκτός κι αν η ηλιθιότητά τους φτάνει μέχρι του σημείου να πίστεψαν, πως θα ήταν δυνατόν να στείλουν τον κόσμο στην κάλπη για να καταψηφίσει την κυβέρνηση και την πολιτική της κι από την άλλη το ΠΑΣΟΚ κι ο Γ. Παπανδρέου θα έμεναν στον αυτοδιοικητικό χαρακτήρα της αναμέτρησης και στον …Καλλικράτη !

Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά το δίλλημα της Κυριακής έχει διαμορφωθεί όπως αυτοί ήθελαν και επεδίωξαν. Το ό,τι αλαλάζουν πετώντας κορώνες και τσιτάτα, είναι, ακριβώς, επειδή είδαν κι ένοιωσαν το έδαφος να φεύγει κάτω τους και να μένουν μετέωροι. Ειδικά, δε, αυτοί που πρωτοστάτησαν στους ανέξοδους, όπως νόμιζαν, λεονταρισμούς, βρίσκονται μπροστά σε ενδεχόμενες καταστροφικές εξελίξεις.
Η σαμαρική Ν.Δ. κι ο ΣΥΡΙΖΑ παίζουν τα ρέστα τους κι έχουν αρχίσει να βλέπουν τον εφιάλτη της διάσπασης να παίρνει θέση πάνω από τα σαθρά κομματικά τους σχήματα.

Αλήθεια τι φοβούνται πιο πολύ, την πιθανή αποτυχία τους στις 7 Νοέμβρη (που θα μεταφράζεται σε νίκη του ΠΑΣΟΚ), ή το ενδεχόμενο ο Γ. Παπανδρέου να βρει την αφορμή και να κάνει πρόωρες εθνικές εκλογές ; Εκείνο το «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα» ταιριάζει γάντι στην όλη υπόθεσή τους !...

ΛΟΓΟΠΛΟΚΙΕΣ

Η ζωή χωρίς το μνημόνιο

2010-11-05T15:30:00.000+02:00

Λέγονται πολλά για το Μνημόνιο. Τα περισσότερα είναι λάθος και κάποια είναι ψέματα.
Λέγονται πολλά για το «Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής», όπως είναι ακριβής τίτλος της συμφωνίας που έκανε το ελληνικό κράτος με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τα περισσότερα είναι λάθος και κάποια είναι ψέματα.

Κατ’ αρχήν αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι ότι το μνημόνιο είναι μια μορφή κρατικής (ή έστω διακρατικής) παρέμβασης στις αγορές. Στην κλασική λειτουργία των αγορών υπάρχει το έγκλημα (χρέος), και η τιμωρία (χρεοκοπία). Ο μηχανισμός στήριξης της ελληνικής οικονομίας είναι προϊόν πολιτικής απόφασης για να αποτρέψει τα οδυνηρά αποτελέσματα από την λειτουργία των αγορών. Ότι ακριβώς είναι και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Παρά τα όσα εγγράφονται στην αριστερή μυθολογία το ΔΝΤ είναι μια απόπειρα πολιτικής απάντησης στην κυριαρχία των αγορών. Πιθανόν να...
είναι ατελής, ίσως να μην είναι πάντα αποτελεσματική και βεβαίως ποτέ δεν είναι ευχάριστη (υπό την έννοια ότι δεν λέει σε ένα κράτος «πόσα ξοδεύατε μέχρι σήμερα; Πάρτε άλλα τόσα για να είστε ευτυχισμένοι») αλλά δεν παύει να είναι μια πολιτική απάντηση, ένας διακρατικός παρεμβατισμός στις αγορές. Γι’ αυτό πολλοί ακραίοι νεοσυντηρητικοί απεχθάνονται θεσμούς όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Παγκόσμια Τράπεζα. Την εποχή, μάλιστα, της παντοδυναμίας των οι ρεπουμπλικάνοι της Ουάσιγκτον προσπάθησαν να τους υπονομεύσουν με την λογική ότι νοθεύουν τον υγιή ανταγωνισμό στις παγκόσμιες αγορές.
Εξάλλου τα 110 δισεκατομμύρια ευρώ που δίνονται ως δάνειο για την χώρα δεν αποτελούν παρά βοήθεια των φορολογουμένων της ευρωζώνης, για να σταθεί στα πόδια της η Ελλάδα. Κυκλοφορεί ένας αριστεροδεξιός μύθος, που θέλει το επιτόκιο 5% «τοκογλυφικό». Συγκρίνουν τα επιτόκια δανεισμού της Γερμανίας (που για τα δεκαετή ομόλογα κυμαίνονται στο 3%) και τις δύο επιπλέον μονάδες που πληρώνει το ελληνικό δημόσιο τις βαφτίζουν «τοκογλυφία». Το ψεύδος έγκειται στο γεγονός η Ελλάδα δεν είναι Γερμανία και οι αγορές δεν είναι διατεθειμένες να δανείσουν την Ελλάδα με γερμανικά επιτόκια. Εάν υπάρχει κάτι με το οποίο μπορεί να συγκριθεί το επιτόκιο του μνημονίου, είναι το επιτόκιο που διαμορφώθηκε στις αγορές για το ελληνικό χρέος. Τα spreads των 1.000 μονάδων βάσης σημαίνουν ότι η αγορά εκτιμά το ρίσκο αγοράς ελληνικών ομολόγων με δέκα επιπλέον μονάδες επιτοκίου από τα γερμανικά ομόλογα. Αυτό σημαίνει ότι το χαμηλότερο επιτόκιο για τα ελληνικά δεκαετή ομόλογα στις αγορές θα ήταν 13%. Αν, φυσικά, η Ελλάδα μπορούσε να πάει στις αγορές...
Κανείς δεν ξέρει τι θα γινόταν αν η χώρα μας έβγαινε να δανειστεί τον Μάιο του 2010. Το πιθανότερο είναι να μην μπορούσε να συγκεντρώσει τα απαιτούμενα κεφάλαια. Αλλά ακόμη κι αν μπορούσε, το επιτόκιο πιθανότατα θα ήταν υψηλότερο και από το 13%. Τα spreads συγκρατήθηκαν στις 1.000 μονάδες βάσης μετά την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης. Δεν ξέρουμε που θα πήγαιναν χωρίς αυτόν. Όπως και να έχει το ζήτημα, η διαφορά των οκτώ μονάδων επιτοκίου είναι επιδότηση των ευρωπαίων φορολογούμενων, στους Έλληνες.

Ένα άλλο τέχνασμα συκοφάντησης του μνημονίου είναι η σύγκριση της ζωής των Ελλήνων πριν και μετά την κρίση. Αφήνεται να εννοηθεί ότι οι περιοριστικές πολιτικές που υπαγορεύονται από το μνημόνιο οδηγούν στην υπανάπτυξη και τελικά στην ύφεση. Η αλήθεια όμως είναι άλλη. Η Ελλάδα μπήκε σε αρνητικό έδαφος ανάπτυξης από τις αρχές του 2009, πριν υπάρξει η συμφωνία δανεισμού τον Μάϊο του 2010. Η ύφεση στην ελληνική οικονομία ήταν αναπότρεπτη εξέλιξη από την στιγμή που αυξήθηκε το κόστος δανεισμού, ακριβώς επειδή ένα μεγάλο κομμάτι της ανάπτυξης οφειλόταν στην κατανάλωση που έγινε εφικτή εξαιτίας του φθηνού δανεισμού. Με άλλα λόγια: βρεθήκαμε στην ιδανική συγκυρία να δανειζόμαστε επί μία δεκαετία σαν Γερμανοί. Δεν φτιάξαμε, όμως, τις προϋποθέσεις για να παράγουμε σαν Γερμανοί. Τα φθηνά δανεικά, δεν έγιναν -σε ένα μεγάλο βαθμό- επενδύσεις που θα πολλαπλασίαζαν τον εισερχόμενο πλούτο, έγιναν κατανάλωση με επιδοτήσεις, διόγκωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων, πανεπιστημιακές σχολές που μόνο στόχο είχαν την δημιουργία τοπικής κατανάλωσης κ.λπ. με αποτέλεσμα η ελληνική ανάπτυξη να μην είναι βιώσιμη. Αρκούσε μια κρίση στις διεθνείς χρηματαγορές για να βρεθεί η χώρα σε αδιέξοδο. Αλλά και χωρίς την διεθνή κρίση κάποια στιγμή το σωρευμένο χρέος θα δημιουργούσε εγχώρια κρίση. Η εξυπηρέτηση των δανείων θα γινόταν δυσβάστακτη.

Είναι βέβαια αληθές ότι οι επεκτατικές πολιτικές βοηθάνε στην ανάπτυξη. Υπό προϋποθέσεις. Η κλασική κεϊνσιανή θεωρία θέλει το κράτος να ρίχνει λεφτά στην αγορά. Αυτά τα χρήματα γίνονται ζήτηση, και η οποία με την σειρά της κινητοποιεί ανενεργές παραγωγικές δυνάμεις. Αυτό όμως προϋποθέτει εκτός από τα λεφτά να υπάρχουν και ανενεργές παραγωγικές δυνάμεις της οικονομίας. Προϋποθέτει επίσης και ένα εθνικό κράτος παλαιού τύπου με πολλά εμπόδια στα σύνορα για τις εισαγωγές. Η Ελλάδα όμως δεν έχει μόνο δημοσιονομικό πρόβλημα. Έχει και πρόβλημα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, το οποίο το 2008 είχε φτάσει στο 14,3% του ΑΕΠ. Αυτό σημαίνει ότι εισάγει πολλά περισσότερα απ’ όσα εξάγει. Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης πρέπει να σημειώσουμε ότι το 1985, όταν η χώρα μας παρουσίασε 8% έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, υποτίμησε το νόμισμά της κατά 15% και προχώρησε σε ένα διετές πρόγραμμα σταθεροποίησης της οικονομίας με πάγωμα μισθών και στον ιδιωτικό τομέα.

Σήμερα, όλως παραδόξως, πολλοί νοσταλγούν την δραχμή και λυπούνται που η χώρα δεν έχει το «όπλο της υποτίμησης» για να «αποφύγει τα δεινά του σταθεροποιητικού προγράμματος». Ακόμη κι αν ξεχάσουμε ότι κάθε υποτίμηση συνοδεύεται από κάποιο σταθεροποιητικό πρόγραμμα, η υποτίμηση δεν είναι κάτι συμβολικό· δεν είναι ένα κόλπο για να συνεχίσουμε το ίδιο επίπεδο ζωής. Ακόμη και αν δεν αλλάξει τίποτε στην αγορά, η τιμή των εισαγόμενων προϊόντων αυξάνει όσο το ποσοστό της υποτίμησης. Με άλλα λόγια οι εργαζόμενοι έχουν απώλειες εισοδήματος, ανάλογες του ποσοστού των εισαγομένων που καταναλώνουν (και τώρα πια στην Ελλάδα είναι πολλά), συν τις απώλειες που έχουν από την αγορά εγχώριων προϊόντων στα οποία ενσωματώνονται εισαγόμενα (πρώτες ύλες, πετρέλαιο κ.λπ.)

Συνεπώς η κεϊνσιανή ακολουθία -α) το δημόσιο χρηματοδοτεί τους εργαζόμενους για να ανοίγουν αχρείαστες τρύπες, β) τα λεφτά γίνονται ενεργός ζήτηση και γ) η ζήτηση κινεί τα εργοστάσια- στην περίπτωση της Ελλάδος δεν δουλεύει. Τα εργοστάσια που κινούνται από την δημιουργούμενη ζήτηση βρίσκονται στο εξωτερικό και στην Ελλάδα απομένουν μόνο οι τρύπες συν ένα όνειρο πλασματικής ευημερίας. Εξάλλου αυτό κάναμε όλον αυτόν τον καιρό και ...γεμίσαμε τρύπες: έχουμε μία πανεπιστημιακή σχολή στα Γρεβενά, δύο στην Καστοριά, τρεις στην Κοζάνη, μια κρατική εταιρία πώλησης πηλού, πολιτιστικούς οργανισμούς ων ουκ έστι αριθμός, μαρίνες στο πουθενά κ.λπ. Όλα αυτά δεν παράγουν, απλώς απαιτούν όλο και περισσότερα λεφτά.

Ένας άλλος «εύκολος» τρόπος εξόδου από την κρίση που προτείνεται είναι η αναδιάρθρωση του χρέους. Αυτό σε απλά ελληνικά σημαίνει «ότι φάγαμε, φάγαμε, τώρα να κάνουμε τον λογαριασμό που μάς βολεύει», ή στο ακόμη το πιο αριστερό «να πληρώσουν οι τράπεζες την κρίση». Δεν ξέρουμε πόσο ανήθικο είναι να εκπληρώνει κάποιος τις υποχρεώσεις του, ή πόσο αριστερό είναι το μπαταχτσιλίκι, αλλά το πρόβλημα είναι ότι το ελληνικό χρέος δεν βρίσκεται μόνο στις τράπεζες. Υπάρχουν πολλά ομόλογα στα χαρτοφυλάκια ασφαλιστικών ταμείων, αλλοδαπών και Ελλήνων εργαζόμενων, ταμεία τα οποία πιθανότατα σε περίπτωση αναδιάρθρωσης του χρέους θα πληγούν περισσότερο από τις τράπεζες. Οι τελευταίες φροντίζουν να ελαχιστοποιούν το ρίσκο τους κατέχοντας ταυτόχρονα κι ασφαλιστήρια κινδύνου, τα διαβόητα CDS.

Αλλά ας υποθέσουμε ότι βρίσκεται μια κυβέρνηση που ικανοποιεί το γινάτι τών λογής-λογής αριστερών και αναδιαρθρώνοντας το χρέος ανοίγει μια πληγή στον καπιταλισμό (Σ.Σ.: σιγά το πλήγμα! Η ελληνική οικονομία είναι μόλις το 0,6% της παγκόσμιας). Τι θα κάναμε μετά; Κατ’ αρχήν θα έπρεπε να κλείσουμε τις τράπεζες για ένα διάστημα, για να μην υπάρξει πανικός και αρχίσει η μαζική απόσυρση καταθέσεων. Δεύτερον θα έπρεπε να κλείσουμε τα σύνορα για να μην υπάρξει εκροή κεφαλαίων, όχι μόνο των μεγαλοσχημόνων, αλλά και των απλών ανθρώπων που έχουν μερικές χιλιάδες ευρώ στην άκρη και θα ήθελαν να τα διασφαλίσουν. Αν σκεφτούμε ότι μόνο με την φημολογία, έφυγαν για το εξωτερικό 20 δισεκατομμύρια ευρώ, μπορούμε να φανταστούμε την ψυχολογία των Ελλήνων σε περίπτωση αναδιάρθρωσης του χρέους. Τρίτον η αξία των ελληνικών ομολόγων, που κατέχουν και ελληνικές τράπεζες και ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία, θα κατέρρεε με επιπτώσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Τέταρτον θα έπρεπε να προχωρήσουμε σε ...περικοπές μισθών, συντάξεων και άλλων δαπανών του κράτους.

Ένα πράγμα που δεν συζητείται καθόλου είναι οι πρωτογενείς δαπάνες του ελληνικού δημοσίου. Αυτές είναι όλα τα έξοδα του κράτους (μισθοί, συντάξεις, επιδόματα, συντήρηση νοσοκομείων, σχολείων κ.λπ.) πλην τόκων. Πολλοί ισχυρίζονται ότι οι επώδυνες περικοπές των 5,8 δισ. ευρώ που προβλέπει το μνημόνιο γίνονται μόνο και μόνο για να εξυπηρετηθούν οι δανειστές μας. Η αλήθεια όμως είναι ότι το 2009 οι πρωτογενείς δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού ήταν 64,429 δισ. ευρώ ενώ τα έσοδα τής ίδιας χρονιάς ήταν 55,461 δισ. ευρώ. Με άλλα λόγια, ακόμη κι αν με κάποιο επαναστατικό δίκαιο αναδιαρθρώναμε το χρέος στο μηδέν, αν δεν είχαμε να πληρώνουμε τόκους και χρεολύσια θα έπρεπε να περικόψουμε δαπάνες 9 δισεκατομμυρίων, έναντι 5,8 που προβλέπει το μνημόνιο. Εάν τα έσοδα του δημοσίου παρέμεναν στα περυσινά επίπεδα. (Σ.Σ.: υπολογίζω ότι και οι πιο συνεπείς στον αριστερό παραλογισμό δεν φαντάζονται ότι ενώ εμείς θα αναδιαρθρώναμε το χρέος, οι άλλοι θα έτρεχαν να μάς δανείσουν τα επιπλέον 9 δισ. που χρειαζόμαστε για την λειτουργία του κράτους).

Δεν υπάρχει εύκολη διέξοδος από την κρίση. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα πρέπει να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα της ελληνικής οικονομίας, να την κάνουμε πιο παραγωγική, να μειώσουμε τις κρατικές δαπάνες, να σταματήσουμε αντιπαραγωγικές δραστηριότητες κ.λπ. Απλώς με τον τρόπο του μνημονίου και με τα 110 δισ. που το συνοδεύουν αυτή η μετάβαση είναι λιγότερο επώδυνη και σταδιακή. Μάς δίνει μια τριετή περίοδο να διορθώσουμε πολλά, αντί να αλλάξουν όλα από μόνα τους προς το χειρότερο.

Πάσχος Μανδραβέλης

Δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «The Books’ Journal» τ. Νοέμβριος 2010

ΑΡΧΙΣΕ Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ !...

2010-11-04T20:49:00.000+02:00

Στην οδό Αεροπαγίτου 5, κάτω από την Ακρόπολη, όπου προβλέπεται η κατοικία των εκπροσώπων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ελλάδα, με το σκανδαλώδες, προκλητικό και προσβλητικό ενοίκιο των 9000ευρω, αυτήν την ώρα φίλοι του συνδυασμού Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής "Ελεύθερη Αττική" (επικεφαλής Αλέκος Αλαβάνος) ανάρτησαν δύο πανώ που αναγράφουν
"ΕΞΩ ΤΟ ΔΝΤ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ" και "IMF GO HOME".
Ο Αλεκος Αλαβάνος σε δηλωσή του έκανε λόγο για συμβολική κίνηση τονίζοντας ότι αποτελεί πρόκληση και προσβολή οι εκπρόσωποι της τρόικας να νοικιάζουν κτίριο με 9.100 ευρώ, την ώρα που οι συντάξεις έχουν φτάσει στα 300 ευρω.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Μ΄ αυτή τη λογική, ρε Αλέκο, η λαϊκή απάντηση είναι με την παροιμία "χτύπα τους με τη σκούφια σου", καθώς με τα εισοδήματα και τα περιουσιακά στοιχεία, που έχεις, τους συναγωνίζεσαι στα ίσια !...ΛΟΓΟΠΛΟΚΙΕΣ